Autoinserción Mga Nobela at Kwento

Walang pagtutol mula rito kaya naman naglakas loob na s'yang ipagpatuloy ang kan'yang ginagawa at mas pinailaliman pa ang paghalik dito habang naglalakad papasok sa private room na nasa loob lang din ng kan'yang opisina. Nang mabuksan ang pinto ay dali-dali s'yang naglakad papasok at gamit ang kan'yang paa ay sinipa n'ya ang dahon ng pinto para sumara. Naka automatic lock ito kaya hindi s'ya nag-alala na may makakita sa kanila kung may papasok man sa opisina ng asawa dahil hindi ito makakapasok sa kan'yang private room.

No choice naman ako kung hindi ang pumasok sa loob. “Hi, ikaw ‘yong transferee? Erin Cross, tama ba?” Tanong ng babae. Tumango lang ako ng tipid at saka niya hinawakan ang balikat ko para maupo. “May ilalagay ako sa ‘yo, this chip could be injected through a syringe and used as a sort of human bar code in security applications. Lahat ng intrepid may ganito, clench your fist.” Aniya at sumunod lang ako. Maya maya ay may itinusok na siya sa may bandang pulsuhan ko, medyo napapikit pa ang isa kong kamay ngunit hindi naman iyon masakit.

I rolled my eyes. "Shut up," I said. "Ikaw 'tong di pumasok sa klase. Anong drama mo?" I asked. Nakaupo na siya sa katabi kong upuan. He even stole some of my food. "Late nagising eh. Ayaw kong rumampa today so I decided wag na lang muna pumasok," he replied coolly. Never ata 'tong nag-worry na baka ma-drop sa klase. May mga instructors kasing kapag sumobra sa maximum number of absences ang absences ng isang student ay automatic dropped sila sa klase. Pasalamat itong si Lio, walang ganoon sa department namin.

Kaya nyang magtagumpay at sinisimulan na nya yun ngayon. "Meron itong hidden camera, vioce recorder and here the third layer of the barrel ay makikita kung saan pwedeng icharge, gamitan ng earphone at saksakan ng USB/Flashdrive!" Bakit ko ba kasi nagustuhan ang lalaking ito. Hindi naman sya ang pinapantasya ko dati pero bakit ngayon sya ang pinakagusto ko sa lahat. "This pen has a memory inside this end cap!"

Hindi sapat ang tatlong beses. Matapos maisuot ang kanyang robe, nakayapak siyang lumabas ng silid. Sa autopilot, tumungo siya sa computer room. Nang i-wiggle niya ang mouse, lumiwanag ang screen na nakabukas pa rin ang manuscript ng kanyang kapatid. Ang kumikislap na bar na nang-uyam sa kanya kagabi sa kanyang kalungkutan ngayon ay nag-akit sa kanya na isulat ang happy ever after para sa kanyang fictional couple. Ang pakiramdam ng tagumpay na naranasan niya nang i-type niya ang "The End" ay katulad ng sinabi sa isang panlabas na hacker na hindi nakapasok sa bagong secure na sistema ng isang kliyente. Hindi kataka-taka na nasiyahan si Marcus sa pagsusulat.

sabi ni Rafael, nakatingin sa linya ng code na paulit-ulit na nagfa-fail sa authentication bypass. “Hindi ito simpleng encryption,” sagot ni Charm, mabilis ang mga daliri sa keyboard. “May behavioral key. Nagre-react siya depende sa pattern ng access.” “Adaptive?” tanong ni Rafael. “Mas malala,” sagot niya. “May self-destruct protocol sa loob. Kapag mali ang sequence, magwa-wipe out.”

Iniisip ko na kamay niya ang gumagalaw. “Insert it,” malamig na utos niya. Kahit hindi niya pa ako utusan, iyon na ang nasa isip ko na gagawin ko. Isang daliri lang ang una kong pinasok sa aking masikip na butas. Basang-basa na ang aking pagkababae kaya diretso iyong pumasok sa loob. Sa tahimik na gabi, maririnig mo ang aking mga munting halinghing sa loob ng aking kwarto.

Ang mukha ni Arturo ay bakas ang matinding pag-aalala habang sinusuri ang digital signature ng imbitasyon. “Ma’am, ang imbitasyong ito ay hindi lang basta papel,” paliwanag ni Arturo. “Naka-embed dito ang isang neural trigger. Ang sinumang humawak nito ay awtomatikong naka-link na sa server ng Rebirth Gala. Alam na nila kung nasaan tayo. Alam na nila ang bawat pintig ng puso niyo.”

Boses iyon ni Alexander… o baka iniisip ko lang? Hindi ko alam. Ang alam ko lang— nasaktan ako. Hindi lang sa katawan. Mas masakit sa dibdib. Parang tinusok ng isang bagay na hindi ko matukoy kung kutsilyo ba— o salita. Someone cloned your login. Your device was used. You were the last access. You and her. Mga salitang paulit-ulit na umiikot sa isip ko, parang mga aninong humahabol sa akin.

narinig kong bigkas niya sabay dukot ng kung ano sa kanyang bulsa Hindi ko pa nga mapigilan ang mapataas ng kilay nang mapansin ko na isang susi iyun! Parang gusto ko ulit sabunutan ang sarili ko dahil hindi man lang sumagi sa isipan ko na may mga duplicate keys pala kaming hawak sa bawat silid ng bahay! Ipinasok niya iyun sa keyhole at presto, bumukas ang pintuan kaya naman nagpatiuna na akong pumasok sa loob!