Novel & Cerita Ayaw Ko

natatawang turan ko " bwisit ka " with angry emoji " ok! ok! utos mo kay yaya paluto ka" rply ko " asan ka ba? bat hindi mo ko ginising?" anya " andito ako sa office para ka kasing mantika matulog kaya hindi na kita pinilit pang magising"

Itatali daw ako? "Naku ter, hindi mo ako aso ah?! Asawa mo ako! A.S.A.W.A. gets? Ayoko magpatali sa'yo noh! Ano 'yun, dikit-dilit tayo palagi? Ay, mister ah! Hindi pwede 'yan." Papaano nalang kung maligo ako, o kaya magbihis at matulog? Hindi naman kami kambal tuko para gawing resonable ang pagkaka-dikit namin. Literal na kabaliwan na 'yung kaniya.

“Asawa ko,” “Ano?” parang galit pa rin niyang tanong. “Pwede bang sabihin mo ulit yung huling sinabi mo kagabi?” “Ayaw ko,” “Please?” “No.” “Asawa ko naman eh.” Pinakita ko na ang pagmamaktol ko baka sakaling pumayag. “Nasabi ko na yon, ayaw ko ng ulitin.”

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

reklamo kosa kaniya. Ilang minuto pa at ilang tagay pa ang nagawa ko nang tuluyan ko nang naramdaman ang pagkahilo. “Huy guys! Hatid natin si Aya!” rinig ko pang sigaw ni Cherry. I laughed with my half open eyes. Sh*t lasing na talaga ako! “Sabi nang hindi pa ako lasing, ‘di ba Sir?!” I preferring to Sir Buenaventura, I looked at him with a smirk— parang nanlalaban din ang tingin niya.

“Ano ’ At laking gulat niya, nang hinila niya ang kumot. “Hello babe…” nakangiting sabi ni Sol. “Surprise…” “PUCHA!” Mabilis niyang dinampot ang tuwalya at muling itinakip sa katawan. “Anong ginagawa mo dito?!” “Dito ako matutulog…” “Nakainom ka ba?!” “Konti lang naman…”

Ayaw niya isipin na. "Bryce.... b-buntis ata ako!"

"but, you love my abs, by the way." Pwe! pwe! Ang init ng kape!

aniya. Ayaw ko din mapahiya kaya hindi nalang din ako umimik pa. Hindi ko na rin siya kinulit pa.