Novel & Cerita Baby

"Good morning, Bella!" Tumayo ako at hinaplos ang buhok niya bago bumalik sa pag-aayos ng pagkain. Naisip kong tingnan si Bailey, pero nanatili siyang mahimbing sa kanyang kuna. Mahina ang katawan ng anak kong bunso dahil ipinanganak siyang premature—pitong buwan pa lang siya sa sinapupunan ko nang kailangan siyang ilabas. Simula noon, araw-araw akong nangangamba para sa kanya.

nakangiti niyang saad dito pero bahagya lang na gumagalaw ang baby. “She’s so tiny.” Aniya pa dahil nga sa kulang siya sa buwan, medyo maliit pa siya kumpara sa mga sanggol na ipinanganak na sapat sa buwan. Ipinasok ni Axel ang daliri niya sa maliit na butas sa capsule at napangiti na lang siya nang hawakan ng anak niya ang hintuturo niya.

sabi ng matanda na nakangiti. Nakabalot ang bata ng isang baby comforter na kulay pink. May baby gloves pa ito. At may maliit na hikaw sa tainga. Gold iyon na pabilog mas maliit sa bala ng baril barilan may maliit na initial na hindi nila gaanong maaninag. At mayroon ring nakasuot na gold bracelet na may maliliit na batong dyamante sa may maliit nitong binti. May tatak na A.V sa gilid ng suot na baby dress at maging sa comforter nito.

Margarita Malikot na ang baby namin, ang bilis na gumapang, lagi nakasigaw at masayahin. Kahawig rin ni baby Molly, pero mas makulit lang ang bunso namin. Mag-nine months old na siya, ang sobrang cute niya. Nakakagigil.

Sabi naman ng isa pang batang babae I think 6 years old na itoh, natawa naman yong nanay nila kaya natawa narin ako “My daddy too, he’s always busy to he’s work, and he’s forehead is always like this” sabi naman ni baby boy at pinakita niya pa yong kunot noo niya na ikinatawa ng mother na nasa right side namin yong daddy naman nila ay napatawa rin at umiiling-iling pa ito, napatawa narin ako

“Okay ka lang…” Isang hikbi ang kumawala, ngunit agad niyang kinagat ang labi niya. Ayaw niyang magising ang bata. Ayaw niyang makita nito ang anyo niya—basag, duguan sa alaala, at halos wala nang lakas. Umupo siya sa sahig, nakasandal sa crib. Doon siya umiyak. Tahimik. Walang sigaw.

Lumipas ang tila walang katapusang sandali ng paghila at pagdiin sa aking tiyan na nagdulot ng kakaibang bigat sa aking dibdib. Isang napakahinang iyak ang biglang umalingawngaw sa loob ng silid... isang tunog na parang pusa na nagmamakaawa para sa kanyang buhay. "First baby is out, a boy, but he is too small and having trouble breathing," mabilis na saad ng doktor habang ipinapakita sa akin ang isang kulubot at pulang sanggol bago ito mabilis na dinala ng nars patungo sa isang glass box sa sulok.

Nakaflats lang din siya gaya ng gusto ng binata. Sakay ng Hummer ni Hunter, dumiretso na silang dalawa sa mall para mamili ng gamit ng kambal. Si Hunter, dumiretso agad sa baby clothes. Hindi mapigilan ni Zyline na mapaikot ang mata. He’s not vocal on saying he’s happy, but there he is, wala pa ngang limang buwan ang mga bata sa sinapupunan niya, namimili na ng gamit.

Mula pagkakatayo, lumakad siya palapit sa sofa saka naupo. Sa kanyang pag-upo ay napansin niya na gising ang apo nila sa crib nito. He was about to carry him when the two months old infant smiled. Para sa dalawang buwang sanggol ay wala pa itong alam gawin kundi matulog at magdede. Pero ang FLYING DRAGON nilang apo ay marunong humagikhik! Ang malilit nitong palad ay nakamuwestra na para bang sinasabing "carry me", ang mga paa ay nakataas din.

“Hindi rin pahuhuli ang apo ko. Chubby at cute rin, oh.” Napatingin si Czarina sa bata. Totoo namang chubby ito kaya napatawa siya nang kaunti. “Ang cute naman. Mag-iisang taon na siguro ’yan?” “Ay, hindi! Six months pa lang.” “Really? Halos ka-age lang pala ng baby ko.” “Hehe. Malakas kasi kumain at mahilig matulog ang apo ko, kaya ang laki na rin niya.”