Bad Day Quotations Novels & Stories

"Hanggang mamatay ako." "Baliw ka na," natatawa niyang sabi. Bigla namang sumakit ang puson ko kaya napaupo ako. Tumingin ako sa kalendaryo na nakasabit sa aking pader. "Sh*t, mens day ko pala ngayon," bulong ko. "Ha? Anong sabi mo?" ani Dorothy. "Bye muna, magbabanyo lang ako," ani ko. "Sige, goodbye tanga."

Iyon lang ang paraan para magising ako nang hindi sumasama ang loob ko. I could never say no to a coffee. Whenever I’m in a bad mood, it can always make me feel better. “Thank you,” I told him. Inilapag niya sa mesa ang hawak niyang tasa bago naupo sa tabi ko. Ako naman ay nagpatuloy sa binabasa kong reviewer dahil final exams na namin next week. I took a sip of coffee and sighed. It tasted good. “How's your day? You should take a rest for a while,” he said.

Nang mabasa ko ang caption ay napagtanto kong hindi lang umaga ko ang nasira, kundi buong araw. Jazz Morales: “Life is better when you're smiling.” #YourMyGreatestGift

Napaubo pa ako ng slight. "A-ano...salamat sa pasurprise mo. Naappreciate ko yung effort mo, sadyang overpopulated lang talaga ng utak ko ngayon kaya kung ano-anong katoxic-an ang lumalabas sa bibig ko. S-sorry." ani ko at napaiwas ng tingin. Jusme, ba't parang amoy lansa ng paligid? "It's alright. Alam kong mabigat ang pakiramdam mo ngayon but for me, special days will always be special no matter how bad that day could be." aniya at napatango naman ako.

Halos araw-araw ko na lang naaabutang bukas itong pinto ko, at dahil sa araw-araw na iyon ay nasanay na ako kaya bakit pa ba ako magugulat? Habang naglalakad ako papasok ay biglang mga mata ko ang isang imaheng naka-de-kwatro sa sopa at tila ba'y may hinihintay. Great! Feel at home! "How's your day?" I heard him asked. "Ikaw? How's your day here in my unit?" I sarcastically fired back. "Great. I had a hardtime cleaning this and obviously, you're too busy in work that you can't even clean your unit kahit once a week lang." I stopped walking when I heard said that.

"Nothing. Just thinking. . . kung at par naman sa standards mo ng date ang araw na ito? Are you happy today, malysh?" She beamed at me. Pinanggigilan ang pisngi ko. "Deliriously. And yes, Lev. Know why? Cause you are the standard." That's all the answer I need. Muli ko siyang hinalikan at nilunod ang sarili ko sa mga halik at yakap ng kaisasa-isang babaeng mahalaga sa buhay ko bukod sa pamilya ko. But as they said, good things are like bad ones. It'll end abruptly and before you know it you're in the middle of a storm, drowning. If only I knew.

“Ano? Ba’t ako?” “Because I'm your boss, and you should make it good. If it doesn’t taste good, I’m going to be even more disappointed in you. Nabitin mo na nga ako kahapon sa banyo ng kuwarto ko, baka naman pati ngayong umaga ma-disspoint mo pa rin ako, ayusin mo ang buhay mo, Zain!” Sumisigaw na siya kaya lalo nang nagising ang diwa ko.

Sabi ko at tinuro ang pinto, lumapit naman sya sakin at binigay muna 'yon bago lumabas. Napahawak ako sa ulo ko. "Argg why do everyone didn't even remember that today is my birthday? Like duh birthday woyy!!" "Arggg! Nakaka bwesit naman!" Sinipa ko yong table ko, napadaing naman ako. "Shit!!" I think this is my worst birthday ever! Hanggang sa pag uwi ni isang tao o hayop man dyan eh wala talagang nag sabi man sakin na happy birthday!!

Maybe I'm just tired. Nagpahinga nalang muna ako ng araw na iyon dahil wala naman mahalagang kaganapan sa ngayon. Mabuti nalang at hindi ako natatawagan nina Tita Malou. May panahon ako para makapag-pahinga. This past few days was my exhausting day. Sobrang pagod at walang pahinga dahil sa sunod-sunod na trabaho.

Hindi ito nagsasalita. Nag-order lang ito ng whiskey. Napatingin si Alliyah dito. Gwapo. Sobrang gwapo. Pero mukhang masungit. “Bad day?” tanong ng lalaki nang hindi man lang siya nililingon. Napangiti siya nang mapait. “Worst day.” Tumango ang lalaki. “Same.” Nagkatinginan sila. Sa unang pagkakataon ngayong gabi…