Bad Thinking Diary Chapter 28

ความสัมพันธ์ระหว่าง ‘ลูกชายเจ้านาย’ และ ‘สาวใช้’ กฎของเมียทาส ห้ามหนี ห้ามตาย ห้ามรักผู้ชายคนอื่น..

คำว่า 'ยอมแพ้' ไม่เคยอยู่ในพจนานุกรมของเธอ ก็พี่ชายเพื่อนหล่อขนาดนี้...ใครจะไปอดใจไหว

Violet eyes with piercing sight. Mane of gold in pale moonlight. Skin so hard and lily white. Voice so soft, yet filled with might. He comes to me in the dark of night. Flash of teeth, smile so slight. There is no fear, no need to fight. In his embrace, I crave his bite. -S.R. Michele, or Shelly to those closest to her, is a typical 21 yr old, trying to find her way in life. She has good family, a close circle of friends. She's outgoing and friendly, and a bit reckless and impulsive sometimes. And she has certain gifts...when she touches things, she can see into the past, she can feel what was felt by others, and she can sense things before they happen. Ok, so maybe she's not so typical. An impromptu trip to New Orleans, a party on Bourbon Street, and an attempted assault in a dark alley lead her into a world she didn't know existed...but one she's not afraid of. She doesn't know if the violet-eyed stranger that comes to her rescue, and follows her home, is a friend or a foe - and honestly, she doesn't care. Once you've had a taste of the darkness, it's hard to pull away... **** This book was written in the late 1990's - early 2000's, and originally published in 2004, under the title: Diary of a Vampire by S.M. Royston. It was my first book, and it wasn't long until I came to hate it! (Please, don't look it up - I promise you, it's terrible) So here we are, years later, and I've decided to throw out my original work, and re-write it. Because I'm the author, and I can do that. The story, characters, and settings are the same - but the writing style is different, and in my opinion, much, much better. I hope you enjoy it. ****

“ถ้าจะทำหน้าแบบนี้ ก็ไม่ควรเสนอตัวให้กูตั้งแต่แรกสิวะ!” “ขอ ขอโทษ” “เงียบซะไวท์! แม้แต่เสียงร้องไห้ ก็อย่าให้มันเล็ดลอดออกมา” เพราะเหล้าผสมยาปลุกเซ็กส์ ที่บาร์เทนเดอร์ของผับแห่งหนึ่ง ใส่มันเพื่อหวังเคลมฉันตอนเมา ทำให้ฉันเสนอตัวให้เขา ไลน์เนอร์ เดือนสุดโหดจากคณะวิศวะ เขาเป็นคู่อริของน้องชาย ซ้ำยังเคยถูกเขาลากไปเพราะความเข้าใจผิด แต่ฉันก็ยังให้เขากินเล่น ทั้งยังรู้ผลลัพธ์ของความสัมพันธ์นี้ดีเขามี ‘คนของเขา’ อยู่แล้ว หลังจากจบคืนนั้น ตั้งใจจะลบเขาออกไป แต่ …. “ฉันนึกว่าเธอจะเปลี่ยนไปจากคืนนั้น แต่ก็ยังง่ายเหมือนเดิม เป็นฉันก็ได้ เป็นพี่ชายฉันก็ดีล่ะสิ” “เลือกซะไวท์ จะเป็นของฉัน หรือของเขา” “เลือกมันสินะ! ก่อนที่จะเป็นของมัน มึงต้องเป็นของกูก่อน” “เหมือนเธอจะชอบควยของฉันนะไวท์” “อึก ไลน์! ฉัน ฉัน จะ เสร็จแล้ว อ๊า!” ความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะ ดำเนินต่อไปพร้อมกับความยุ่งเหยิง บางครั้งเจ็บปวดจนอยากวิ่งหนี บางทีก็หอมหวานเสียจนต้องวิ่งเข้าใส่ จะจากไปก็ไม่กล้า จะอยู่ข้างๆก็หน้าด้านไม่พอ

เพื่อนสนิทพี่ชายxน้องสาวเพื่อนสนิท ความสัมพันธ์แบบต้องห้าม มันเกิดขึ้นเมื่อทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันมากขึ้น และเธอก็คิดว่าเขานั้นจริงจัง แต่ความจริงเขาไม่ได้จริงจังอะไรเลย ก็แค่ความสัมพันธ์แบบฉาบฉวยสนุกชั่วครั้งชั่วคราว แต่เธอกลับจริงจังกับความสัมพันธ์ในครั้งนี้มาก จนมันกลายเป็นความรัก วันหนึ่งเธอยอมอ้อนวอนขอความรักจากเขา แต่สิ่งที่ได้คือความว่างเปล่า เพราะเขาไม่คิดที่จะรักแต่แรกอยู่แล้ว

Disclaimer: Don't read this story if you are used to reading all-tell and spoonfed plot stories in the beginning. Broken Bad Boy will only annoy you, but if you are a fan of mysteries and puzzles with backstories, then go ahead. Percie Matthews’s life changed in a heartbeat on one tragic night. The affectionate turned him unloving and cold. The compassionate became egotistic and blunt. That's how Percie is known for. Until a smart, soft-hearted, and gullible Hailey Ward walks into his world. Hailey doesn’t swear, keeps her distance from people, especially a bad boy brooding like Percie. At first look, she knows Percie is trouble. When Hailey is looking for a roommate, he’s shocked to find himself offering her a place. What will happen when cold like him lives together with a kind-hearted Hailey? How will he keep his head straight when she keeps reminding him of someone he lost?

Leonard Burton and I are childhood sweethearts, bound by a family-arranged marriage. After we marry, we live a loving, harmonious life. In a terrible accident, he even gives up his only chance at survival to save me. After Leonard's death, we find a journal among his belongings. In it, he records the three years he was missing after falling off a cliff—years spent with another woman he deeply loved. But his parents had forcibly separated them and arranged our marriage instead. Unbeknownst to anyone, he had continued to protect that woman from afar, silently and faithfully. At the funeral, Leonard's mother, Charlotte Newman, is inconsolable. "Leonard, it's all my fault. Would you still be alive if I'd let you marry Yelena back then?" His father, Samuel Burton, glares at me with hatred. "He fell off that cliff saving you. He died in that crash shielding you. Why do you bring him nothing but harm? Why aren't you the one who's dead?" Yes, why is it not me who's dead? I look at Leonard's familiar, smiling face on his gravestone before running at it and smashing my head on it. When I open my eyes again, I'm taken back to when he just returned from that small fishing village. This time, I choose to let him go and give him what he wants. Finally, I see Leonard again.

Rara, yang hidupnya tidak pernah bisa seperti hidup orang lain. Keluarganya gagal, kisah cintanya tidak pernah berhasil. Lalu apa yang dilakukan Rara setelah itu? Akankah dia dapat melanjutkan hidup dengan baik? Atau dia menyerah begitu saja?

เธอ…คือน้องสาวของอริที่เขาอยากเหยียบให้จมดิน เขา…คือผู้ชายที่มีพร้อมทุกอย่าง ยกเว้นหัวใจ เมื่อเงินคือสิ่งเดียวที่เธอต้องการ และเขาเสนอให้แลกกับจ่าย ‘ร่างกาย’ เป็น ‘ดอกเบี้ย’

"เฮียคะ....อย่านะอื้อ....เนียอายค่ะ" ดาเนียยกมือปิดหน้าเพราะขาของเธอกำลังถูกแยกกว้าง "เนียเองก็ทั้งสวยและเซ็กซี่" เสียงทุ้มนุ่มกล่าว ตวัดส่งนัยน์ตาพราวระยับมาให้ ร่างแกร่งนอนคว่ำหน้าลงให้แผงอกชิดวางแนบกับพื้นเตียงเพื่อทำให้คนตรงหน้าสุขสมจนถึงสวรรค์ให้มากที่สุด ใบหน้าคมบิดเบี้ยวเล็กน้อยเพราะเจ็บแปลบที่บาดแผล แต่เพราะความต้องการหลอมรวมกับดาเนียนั้นมีมากกว่า ความเจ็บที่ทวีคูณเข้ามาก็เป็นเพียงฝุ่นละอองที่พัดผ่านไป