Badboy Mga Nobela at Kwento

สุดมือสอยจึงต้องปล่อย ความหวัง ความฝัน ความพยายามสุดกำลัง สุดท้ายผลตอบแทนไม่ใช่หัวใจ ทว่าคือความว่างเปล่า ไม่ว่าทำดีแค่ไหน แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่พายุต้องการ ใบสมรสไม่ต่างจากโซ่ตรวนที่เขาอยากหลุดพ้น

เรื่องราวของ 4 พี่น้อง จากตระกูลมหาอำนาจ มาเฟียใหญ่ 4 เรื่องราวความรักของคนทั้ง 4 คน มีทั้งเศร้า ดราม่า รักหวานชื่น และโหดร้ายในเวลาเดียวกัน ทั้ง 4 คน แม้จะเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด แต่นิสัยก็ใช้ว่าจะเหมือนกัน ต่างคนก็ต่างนิสัย สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือความโหด ดิบ ดุ และเถื่อน ถ้ายังรักชีวิตก็อย่าลองดี ไม่ควรท้าทาย

หมาบ้ามันออกล่าเป็นฝูง ชอบรุมทึ้งเหยื่อเนื้อหวานอย่างเช่น ...มึง! จากหนุ่มน้อยธรรมดาที่ชีวิตต้องพลิกผันมาตกอยู่ในเงื้อมมือของสามรุ่นพี่นักเลงตัวร้าย ลูกชายผู้ทรงอิทธิพลที่เอาแต่ใจเป็นที่หนึ่งขนมไม่เคยคิดเลยว่าการถูกรุมรังแกแถมแบลคเมลโดยผู้ชายสามคนอย่าง ภาคย์ คิง และสิงห์ จะทำให้หัวใจตกหลุมพลางเต็มเปาคนหนึ่งดุดัน... คนหนึ่งเผด็จการ... และอีกคนจอมบงการ... ทุกคนต่างต้องการครอบครองและสั่งสอนเด็กดื้อคนนี้ด้วยบทเรียนรักที่แสนเถื่อนถ่อย ท่ามกลางและความเสียวซ่านที่ยากจะถอนตัว ขนมต้องเรียนรู้ที่จะอยู่รอดในฐานะเมียเพียงคนเดียวของแก๊งเสือร้ายเพราะ รักเค้า~

นิยายเรื่องสั้นแนวอิโรติกพีเรียดจีนโบราณ *** เน้นฉากร่วมรักเป็นหลัก *** ความใกล้ชิดเกินควร ระยะหายใจรดกัน เพียงขยับอีกนิดก็จะเกินเส้นที่ไม่อาจย้อนกลับได้ ไม่เปิดช่องว่างให้หลบหนี แม้เพียงเสี้ยวลมหายใจยังถูกกักไว้ระหว่างระยะของทั้งสอง

หนึ่งพันธะรัก ผูกมัดสองดวงใจ เลือกไร้ความรู้สึกเพื่อชื่อเสียงตระกูล เลือกไร้ความปรารถนา...เพื่อแลกอิสรภาพอันหอมหวาน เหม่ยฟาง โฉมงามแห่งแดนใต้จำต้องฝืนดวงชะตาไร้คู่ รับหน้าที่อุ้มรักให้ ‘หวังจื่อเทียน’ เพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของพี่สาวและบ้านต้าหวัง ทว่าเสน่ห์อันเหลือล้น มิอาจล่อลวงองค์ชายผู้ทรงศีลให้เพลี่ยงพล้ำได้ แผนการหยอกเย้าปลุกปั่นองค์ชายรองจึงเริ่มต้นขึ้น โดยมีหัวใจเป็นเดิมพัน

ดาวคณะสาวฟลุ๊คจัดได้ลองวันไนท์กับแอคเค่อที่หล่อลากดินและพึ่งมารู้ทีหลังว่าเขาคือพี่ชายของเพื่อนสนิท ความสัมพันธ์ลับที่เธอจ้องจะปิดเขาจ้องจะเปิดจะลงเอยอย่างไร

เธอรู้ว่าเขา ไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์ยืนยาว เธอจึงตั้งใจจะเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น แต่เธอ ไม่รู้ว่า เขาอยากเล่นสนุก และหวงของเล่นส่วนตัว แบบไม่ให้ใครหน้าไหน มายุ่งกับ ของเล่นของเขา

"ทีฉันละสดีดสะดิ้ง ทีกับมันนี่แทบประเคนให้!" "บี!!" "มันเด็ดกว่าฉันหรือไง ห๊ะ!"

"มึงคิดว่ากูมีอะไรกับยัยนี่...มึงคิดได้ไงไอ้ต่อ" "ก็ใครจะไปรู้วะเห็นนั่งรถมาเรียนกับมึงทุกวัน นึกว่าเป็นเด็กมึง" "ยัยนี่เป็นแค่เด็กรับใช้" "เด็กรับใช้??? " "เออก็แค่เด็กที่ย่ากูรับมาเลี้ยงเพราะสงสาร แต่ไม่เจียมตัวอยากเรียนสูงๆย่ากูเลยสงสารส่งให้มาเรียนที่นี่" เขามองหน้าใบตองด้วยสายตาเกลียดชัง เขาทั้งเกลียดทั้งขยะแขยงที่ต้องนั่งรถมาเรียนกับยัยนี่ทุกวันแต่เขาทำอะไรไม่ได้เพราะเป็นคำสั่งของย่า

เธอมั่นใจว่าเขาเป็นคนดี จนกระทั่งวันที่ได้นอนอยู่ใต้ร่างของเขา “ฮึก!” เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจยังคงดังเข้าหูราวระรอกคลื่น สาดซัดถาโถมให้คนที่กำลังกลัดกลุ้มยิ่งหัวเสีย ดวงตาพราวระยับเวลาที่อยู่ต่อหน้าทุกคน บัดนี้ไม่มีความอบอุ่นอ่อนโยนให้เห็นแม้เพียงเศษเสี้ยว มีแต่ความกระด้างเย็นชาอย่างที่มันชอบเป็นเวลาอยู่คนเดียว และใช่ … นี่คือเนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า เขาขี้หงุดหงิด เบื่อง่าย และบางครั้งก็ขวางโลก “เงียบสักทีสิวะ!” ร่างเย้ายวนบอบช้ำบนเตียงสะดุ้ง หยาดน้ำในดวงตาแดงก่ำเหือดแห้งไปเพียงครู่ เมื่อสบกับดวงตาดุกร้าวเย็นชาของคนพูด มันก็ร่วงหล่นลงมาอีกครั้งอย่างไม่ขาดสาย ต่างเพียงแค่ครั้งนี้ เธอมุดหน้าหายเข้าไปร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่ม “โธ่เว้ย!” เสียงสบทของคนตัวโตยิ่งสร้างแรงสะอื้น สิ่งหวงแหนที่เสียให้เขาไปเมื่อคืน ไม่น่าเสียดายเท่าพี่ชายของเพื่อนพี่ที่เธอเคยเห็นมาทั้งชีวิตว่าเป็นคนใจดี พี่เหนือฟ้าแสนจะใจดีคนนั้นหายไปไหน ผู้ชายที่นั่งหัวเสียอยู่ปลายเตียงนั้นต้องไม่ใช่พี่ข้างบ้านตัวจริงแน่