Baguio Strawberries の小説・ストーリー

"Enna, wala akong mahanap na blue na strawberry, pero may dala akong iba't ibang prutas na pwedeng magustuhan mo." Tiningnan ko ang basket at nakita ang mga sari-saring prutas—mga mansanas, ubas, at mga strawberry na pula. Napangiti ako at naramdaman ko ang pagmamahal ni Marcos sa kanyang pagsisikap. "Salamat, Marcos," sabi ko habang hinahaplos ang kanyang pisngi. "Alam kong mahirap hanapin ang blue na strawberry, pero appreciate ko talaga ang effort mo."

sabi ko para hindi siya mag-alala Hinintay lang namin ang mga kasama namin and then we head of to our destination. Pinuntahan namin ang Botanical Garden at ang The Mansion, na official residence ng pangulo ng Pilipinas dito sa Baguio. We also went to Mines View Park kung saan ko natikman ang strawberry taho. Kaliwa’t kanang picture taking ang naganap at kahit ayaw ko ay wala naman akong magawa since ayokong magmukhang KJ sa harap ng mga pinsan ni Paul.

Nagtungo siya sa Baguio para kunin ang gusto ko. Sabi ko, ipautos na lang niya, pero gusto niya na masiguradong sa Baguio talaga galing ang strawberry at ang mangga ay talagang hinog na; may green pa na balat. Sa totoo lang, mahirap iyong makuha, pero tinanong niya ako at sumagot lang naman ako. Pero back and forth akong naglalakad sa sala habang ang matanda naman ay panay ang suway sa akin. Pero hindi ako mapakali habang naglalakad at kinakagat ko ang kuko ko.

masaya kong sabi. “Next time? Pwde ba after gumaling ng likod ko. Sumakit bigla habang kumukuha ako ng strawberries” saad niya. “that’s sign of aging” saad ko. “nawala na pala yung sakit” saad niya at umayos ng tayo. Binigyan naman kami ng staff nang paper bag para dun ilagay ang mga nakuha naming strawberries. Habang nilalagay namin sa paper bag ang strawberries ay bigla namang may lumapit samin.

Kumunot ang noo ng dalawa saka naman napangiwi ng labi si Sash. “Err. Ang cringe,” anas niya sabay himas ng mabilis at paulit-ulit ang magkabilang braso. “Maghiwalay nga kayo! Kinikilabutan ako sa ka-sweetan niyo!” “Sol is craving for strawberries,” panimula niya, saka ako tinignan na puno ng pagmamahal. My heart skipped a beat. “So, pupunta tayo ng Baguio.”

paliwanag ni Jayden. "Ah kaya pala! kami rin sa bahay namin sa San Miguel, may alaga rin kaming manok at baboy. Pero pangingisda ang ikinabubuhay namin nila tatay at nanay. Si tatay ang mangingisda, si Nanay naman ang magbebenta ng nahuling isda ni tatay sa palengke. Minsan isinasama rin ako ni nanay na maglako ng isda sa kabilang baryo. Kapag nakabenta ay ibibili agad ni nanay ng kailangan namin sa bahay at ilang gamit sa pagluluto. Yung alagang baboy namin kapag malaki na ibinebenta ni itay para pambili namin ng ilang kabang bigas at pambayad sa utang na rin. Malaking tulong din sa amin ang pag aalaga ng manok kase di na namin kailangang bumili ng itlog sa tindahan. Nakakapagbenta pa kami

At isa pa nais ko ring makatulong sa mga kapwa ko tagarito na kumalinga sa amin no'ng bago pa lamang kami sa lugar na ito. Bagama't noon pa man ay may malaki nang naitutulong ang mga bukirin na tinatamnan ng mga strawberry dito na pagmamay-ari ni Dave, sa mga taong naging mangagawa sa farm na iyon. Kaya naman lubos akong nagpapasalamat kay Dave na dito niya kami dinala. Sa isa sa pinakamalayong lugar sa Baguio. Sa pinakadulo na kami na sakop ng Benguet.

Nagmamadali siyang hinanap ang ama, saka niyakap. "I miss you, papa!" niya ang ama na ilang buwan na niyang hindi nakikita. "Miss na rin kita.. pasensiya ka na at hindi kami nakakadalaw sayo. May farm na kasi ang lolo mo sa Baguio.." niyakap din siya ng ama. "Talaga po?" nanlaki ang mga mata niya. Isa sa pangarap niya ay ang magkaroon ng strawberry farm.

"Sige!" Hinawakan siya nito sa kamay at hinila papunta room para magrenta ng boat. Sa loob ng tatlopung minuto ay ilang beses nilang inikot ang lawa. Sunod nilang pinuntahan ay ang Strawberry Farm sa may La Trinidad. Pumipitas sila ng Strawberry habang kumakain at sa bawat lakad nila ay kinukuhaan siya ni Craig ng litrato at ganu'n din siya. After harvesting strawberries on the farm, and sunod nilang pinuntahan ay ang Our Lady Of Atonement Cathedral.

’’ maang niya, habang mahigpit na nakahawak sa strap ng kanyang bag. ‘’Hindi ako tanga at bingi, Sheila,’’ malamig na sabi ni Christian, madilim ang mukha. ‘’Malinaw na malinaw sa pandinig ko na pawang pangbabastos ang lumabas sa bunganga mo!’’