Baguio Quotes Novels & Stories

pumayag naman ito agad. Masarap talagang kausap ang mga bading. Marami silang napagkwentuhan, tungkol sa mga celebrities, mga international singers, at kung anu-ano pang ka-tsismisan. Customs Operations Officer raw ito sa branch ng Bureau of Customs sa Baguio. Hindi pa sya nakakarating sa Baguio kaya ganyak na ganyak sya sa mga kwento nito. Nai-imagine nya ang magagandang tanawin at ang lamig ng Baguio sa paraan ng madetalyeng pagkukuwento nito.

“Baguio o Tagaytay? Ikaw ang mamili, Thanie.” Nang gabing iyon pagkatapos ng dinner at matapos na angkinin ang bawat isa at tanong ni Gavin. “Baguio, malayo ang biyahe pero alam kong magiging sulit iyon.” “Sige, ilang Linggo ang gusto mo?” “Pwede bang isang buwan, Gavin?”

Parehas mahalaga sa amin yung gamit namin aber. "Bakit ako maiinggit? Eh pwede naman akong ihanap o ikuha ni Kuya Ng ganiyan anytime. Walang bayad yan noh! At saka itong sa akin, Binayaran. Yang sa'yo, Kinuha." sabi niya bago punasan ang bibig niyang may chocolate.

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.

Jewel POV Kadarating ko lang sa Baguio mabuti na lang at mabilis ang naging byahe kahit na maga pa ang mga mat ko ay pinilit ko talagang makaalis at makalayo. Hindi ko alam kung saan ako pupunta basta may mahanap lang ako na pwedeng marentahan dito ay maayos na sa akin.

Bigwas ko sakaniya "San ako pupwesto sa pagitan ng hita mo?" Asar pa niya na mas lalo kong ikinapikon kaya muli ko siyang hinampas ng unan. "Kumain kana at may pupuntahan ako maya-maya." Kaswal na itong nakikipag-usap sa akin. Masasabi kong unti-unti ko nang nakukuha ang tiwala nito. Next goal ay hindi na niya ako ila-lock sa kuwartong iyon.

sagot at tanong niya sa akin. Mas lalo naman akong naguluhan dahil sa tanong niya. "What do you mean? What are you talking about?" kunot noo kong tanong sa kaniya. Bahagya naman siyang natawa at napainom sa juice niya kaya nanatili akong naka-upo roon at hinintay ang sasabihin niya. "Nevermind. Marami lang pumapasok sa isip ko ngayon kaya hindi ko alam ang mga nasasabi ko," paliwanag niya.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.

Tanaw mula roon ang makabagong skyline ng Bonifacio Global City. Tahimik niyang ipinikit ang mga mata. Naalala niya ang naging pag-uusap nila ni Mikael. Ang mga nawawalang records. Ang lumang aksidente sa Baguio. At ang posibilidad na halos imposibleng paniwalaan. Dahan-dahan siyang napabuntong-hininga. Pagkatapos ay mahina niyang ibinulong sa sarili. "Maybe...Mikael isn't wrong."

Aliw na aliw na ang lalaki sa pinapakitang reaksyon niya doon. “Oo na, ano nga iyong sasabihin mo?” “Ilang beses naming pinag-planuhan ni Juvy na umakyat ng Baguio upang puntahan ka.” dugtong ni Phoebe kahit na naiinis pa rin ang mukha. “We heard you're doing quite well in Baguio before. Iyon nga lang ay alam mo na, wala kaming nakatago na malaking budget ni Juvy para maglamyerda sa lugar mo. Nakakahiya naman na bigla na lang kaming susulpot sa harap ng inyong mansion tapos magiging pabigat sa’yo ng ilang araw o Linggo. Saka, hindi rin namin sure na naroon ka eh.”