Bahay Ampunan Novels & Stories

Malayo pa ang lalakbayin natin ng magkakasama kaya sana hanggang dulo ay naroroon pa 'rin po kayo! Maraming maraming salamat po talaga Kimmie's! Kay Jesus at Ama, palagi ko po kayong kausap dahil kayo ang gumagabay saakin palagi. Maraming maraming salamat po Jesus at Ama! I'm so happy! I'm so grateful! ~B.NICOLAY/Ms.Ash

bakas sa mukha ang kaligayahan ng bata habang nagkukuwento sa ina. "But you know what, Mommy? When we were in Batangas po, Daddy showed me how much he loves me, too. He would always carry me, kiss me and hug me. And sa pagtulog po palagi siyang nasa tabi ko and he would always hug me to sleep. I am afraid to tell you this, Mommy, baka po kasi magalit kayo." May pumatak na luha sa mga mata nito. "I know that you love Tito Marvin, Mom. But I prayed na sana po we could be together someday -- you, me and Daddy po."

CHENANIAH XYRAHʼS POV “Ano ba naman 'to, Niah. Naghihirap na nga tayo, nagdala ka pa rito ng isang batang kalye. Ipaaalala ko lang sa 'yo, Niah, hindi ito bahay-ampunan,” pagsesermon ng aking nanay sa akin. “Nay, hʼwag muna ngayon. Please lang.”

Huminga ng malalim si Mama La. “Siguro kapag nakita mo ito, apo... Wala na ako,” ang kaninang mahinang iyak ay napahikbi na ako. Marami pang sinabi si Mama La na nagpaiyak lalo sa akin, pero hinding-hindi ko makakalimutan ang huling sinabi niya. “Always choose your happiness, Haven. Always choose your peace. I will be always there, watching you all from above and praying... Praying that you will find someone who will love you more than you deserve. I love you, Apo.”

Iyong lesson dito: basta keep tue faith, always forgive, trust, constant at huwag ipikit kung hindi talaga para sayo. Grazie, YsanneCwrites/ Ysanne Cross

🫶🥰 Naway gabayan at i-bless pa kayo ng Poong Maykapal. Love you all pati na ang mga silent readers diyan. 💗 Love, Mysaria 🫶

Alam niyang matutuwa si Helen pag nalaman niya ito . ''salamat naman kung ganon Zi dahil ayaw kong maranasan ng mga bata ang mga naranasan natin noon dahil walang gaanong nagtitiwala sa bahay ampunan .Iisa lang ang sumusuporta ng malaking halaga at iyon si lola Fatima .'' tuwing naalala niya ang ampunan ay bumabalik ang mga nakaraan niya kasama ang taong naging dahilan kung bakit napunta siya sa miserableng buhay . Pero hindi niya iyon pinagsisihan dahil sa kanila ay nahanap ang tunay niyang pamilya .

“Punta sana tayo sa Batangas.” “Batangas? Ano naman ang gagawin natin doon?” Bahagya akong kinabahan nang sinabi niyang magpunta kaming Batangas, alam ko kasi na naroon ang lola niya. Ito na iyong ikinakatakot ko? Paano kung hindi ako magustuhan ng lola niya? Paano kung ayawan niya ako para sa apo niya? Paano kung hindi kami magkasundo? “May ipapakita lang sana ako sa iyo, I need your approval Babe.” Tonong nahihiya niyang sagot sa akin.

Basang basa na ang maganda niyang mukha. "Amber Khelly Lee..... babe pwede bang maging akin ka nalang habang buhay? Papayag ka bang bumuo ng pamilya kasama ako? Pwede bang makita ang maganda mong ngiti sa bawat umaga ng buhay ko? Pwede bang haplusin ang pisngi mo sa bawat gabing ipipikit ko na ang mga mata ko. Please.... babe? Pwede ba...... palitan ko na ng Canter ang apelido mo?" and she cried even more. Dahan siyang tumayo at dinaluhan ako. Lumuhod siya at pumantay sa akin. Wala man tigil ang mga luha naming pareho ay malinaw parin naming nakikita ang nag uu. apaw na pagmamahal namin sa isat isa. Tumango si Amber and heart jumped. Until she mouthed yes.

sabi ko " Babalik ka pa ba?" " I dont know. Huy baka umiyak ka." Biro ko Tumawa sya at saka hinampas ako ng malakas sa batok. " No I'm not , silly." " Im sorry for what happened and thank you." " Don't be sorry, hindi naman ikaw yung nag terrorize ng bas- bahay ko . I'm thankful enough na nagkaroon ako ng kasama and a bit of adventure time." sabi nya