Novel & Cerita Bahay Ng Duwende

dagdag pahayag pa ng pinsan niyang halatang kumukulo na naman ang dugo. "That's it, pinsan, bayaw. For now, let's leave that matter to the DSWD. Sila na ang bahala sa kanila. Huwag nating hayaang talunin ng galit ang ating makataong prinsipyo. God has a better plan for all of us. Pinalaki tayo ng ating mga magulang at ginabayan ng mga ninuno na punong-puno ng aral. Kaya't isabuhay pa rin natin ang mga iyon kahit wala na sila. Panatilihin natin silang buhay sa pamamagitan ng pagsabuhay sa kanilang mga itinuro sa ating lahat."

May malaking chandelier na nakasabit sa gitnang bahagi ng hagdan dahilan para maging elegante itong tingnan. There are so many beautiful paintings that you will see in every corner of his house. Halatang mahilig siya sa mga painting and I find it relaxing when you stared at them. Hindi ko talaga maiwasang mamangha dahil dream house ko talaga itong nakikita ko ngayon.

Si Harley nga. Magandang lalaki at matanda lang marahil sa kanya si Duane nang tatlong taon. May kabuhayan sa bayang ito ang mga magulang. May prutasan at pribadong beach. Galing sa mabuting pamilya. Sila marahil ang naging magkasintahan kung nanatili siya rito sa bayan nila. "Dinalhan kita ng sariwang tulingan. May dumaong na bangka kaninang madaling-araw nang maghatid kami ni Tatang ng paninda sa palengke. Tutulungan kitang ihawin ito para sa tanghalian."

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.

Napatingin siya sa akin, ngunit ngumiti lang ako. "Hoy, Rosenda," inis na saad niya sa akin. "Ano?" tanong ko kay Uncle Wade. "Bakit nag-aaya si Kuya sa Bataan?" tanong niya. "Ewan ko, magbibihis na ako," saad ko sabay akyat sa hagdan. Nang makarating kami sa Bataan ay kaagad naming pinuntahan ang pinaka sikat na theme park doon. "Grabe ang ganda talaga dito! Ang lakas maka- romantic vibes parang sa mga movies na napapanuod ko mygod!" saad ko with matching kilig kilig feels pa habang tumitingin sa lugar.

Hinayaan kong rumagasa ang tubig sa aking katawan at saka ako nagsimulang maligo. Puno ng karangyaan ang pamamahay ni Duane ngunit para sa akin ay napakaaliwalas nitong tignan. Hindi halatang mayaman ang naninirahan sa bahay na ito mula sa labas pa lamang ngunit kung susuriin sa loob ay halos mapapanganga ka na lang.

Mahaba kong sambit na ikinagulat niya. Kasalukuyan na kaming nagpapahinga sa couch ng hotel dito sa Boracay. "Paano?" Ani niya na nagulat sa sinabi ko. "Ako na ang bahala, sa ngayon ay mag enjoy muna tayo dito sa Beach dahil sa mga susunod na araw ay hindi biro ang kakaharapin nating buhay, alam kong dadanak ang dugo ng hacienda Villaruel sa pampanga." Sambit ko na naka kuyom ang kamao.

Mukhang ayaw niya ang mahabang paliwanagan. “Dahil sa isang kaso ay nadukot si Ada at dinala siya ng mga duwendeng manunubig sa kanilang kaharian. Dahil sa pagpapatakas ni Ada sa ibang bihag, napilitan siyang makipaglaban sa mga duwende. Nagtamo siya ng madaming saksak at mukhang tumama ang ulo niya sa stalagmite na matatagpuan sa kweba,” ang kwento ni Arius.

paalam ni Guen “Mabuting tao si Kibaweg,” habol ni Apo Dulay. “Siya ang gumawa ng paraan para magkaroon kami dito ng eskuwelahan, pati na doon sa iba pang lugar. Wala siyang pinipiling tulungan. Para siyang sugo ng aming mga anito. “

Sariah’s POV Anim na buwan na ang nakalipas. Ang amoy ng dagat at tuyong damo na ang nagsisilbi kong alarm clock tuwing umaga. Malayo ito sa malamig na aircon ng Makati at sa pabango ni Hades na sobrang bango kung makaapekto. Dito sa Isla dela Verde, isang maliit at liblib na fishing village sa dulo ng bansa, ako si "Maya"—isang simpleng babaeng tumutulong sa pag-aayos ng mga blueprints para sa mga lokal na paaralan at bahay-pasyal.