Tulang Pilipino Novels & Stories

TALAGANG ONE BILLION ‘YAN? Agad lumitaw ang tatlong tuldok, sinundan ng sunod-sunod na shocked emojis. Tapos— Lira: ANO ANG PUT—?! SANDALI. BIBILANGIN KO LANG ANG MGA ZERO. Lira: 1,000,000,000. DIYOS KO. ONE BILLION ‘YAN!!! Lira: ANDREA ANO ANG GINAWA MO?!?! Napaupo ako sa piano bench, parang nahihilo.

Nang matitigan ko ang replika ko sa salamin ay muntik ko na ring hindi makilala ang aking sarili. Parang dinaanan ng tatlong bagyong magkakasunod at signal number four ang buhok ko. Malamang na kahit ang Tomas Veres na pinakamahal na suklay ay masisira ang pangalan pag sa buhok ko isinuklay. May muta rin ako sa magkabila kong mata na mukhang sariwa pa. At higit sa lahat, kompleto ang Luzon, Visayas, Mindanao na bumubuo sa mapa ng Pilipinas sa gilid ng labi ko.

Isa sa mga pinili ko ay ang Tiyula Itim—isang mabangong itim na sabaw ng baka mula sa lutuing Tausug na may sinusunog na niyog at mga mabangong halamang pampalasa — nakakaaliw at natatanging pagkaing Pilipino. Habang kumakain, uminit ang usapan tungkol sa international trade forum. Hindi lang basta kwentuhan ang nangyari, nagsimulang magbato ng mga teknikal at mahihirap na tanong si Pofessor Michael para subukin ako.

Pakiwari ko ay namumula na din ang ibabang labi ko ng s******n niya iyon at mariin na nakagat ng kanyang nag-ngingitngit niyang ngipin. Nalalasahan ko na ngayon ang lasang dugo buhat sa labi ko na makailang beses niya nakagat. Nagdugo na yon. Medyo mahapdi subalit tinitiis ko. “Sir," mahinang ungol ko

Hindi maganda ang interior design at parang pinaglumaang bahay lang. After a few minutes of discriminating against this place—well, to be honest—I wanted to give them ten stars. It was my first time to eat tuwalya and puso sa rice porridge. Merong tokwa at itlog sa maliit na plato. Kulay orange na rin ang lugaw namin dahil sa dami ng chili oil. But it was nice dahil unli porridge!

[Ang Dugo ng Katapatan] Ang pulang tuldok ng laser ay tila isang mantsa ng dugo na gumagapang sa puting tela ng damit ni Paola. Sa isang iglap, tumigil ang pintig ng mundo. Ang huni ng mga kuliglig sa kagubatan ay napalitan ng isang matinis na katahimikan na tanging ang mga sanay sa kamatayan lamang ang nakakaunawa.

1915 naman noong manalo uli ang Pilipinas na ginaganap sa Tsina. Taon kung saan ako huling nanggaling... Napalingon ako sa lalaking nasa tabi ko. Hilera kasi ito ng maglalaro ng basketball. Sa tabi ng puwesto namin ni Nathan siya maglalaro. Mas matangkad siya sa akin ngunit mas matangkad si Nathan. May nakasabit na tuwalya sa balikat, at mukhang masiyahin.

Sa sandaling iyon, pumailanlang ang tinig ni Liana mula sa mikropono, mariin at buo, umaalingawngaw sa bawat sulok ng bulwagan. “Ang Torre ng Dilaw na Tagak ay nakatindig sa tuktok ng Bundok Uwak, sa gilid ng malawak na Ilog. Ang anyo nito’y kakaiba, isang gusaling may walong gilid, napapaloob sa apat na panig. Mayroon itong limang palapag ng magkakapatong na bubong, at sa pinakatuktok ay ang rurok na kumikislap sa gintong glazadong tisa, pinatatag ng pitumpu’t dalawang matitibay na haligi…”

ang mga salitang kusang nanulas sa kanyang mga labi. “Sa pagkakaalam ko kasi si Dr. Valencia lang ang nag-iisang doktor sa Pilipinas na kaya ang mga ganyang cases. Kasi ang totoo kung sakali man ay hindi ang Lolo Salvador ang unang pasyenteng may ganyang kaso na hahawakan niya,” pagbibigay-alam sa kanya ni Elaine.

ungol na wika niya habang hinihimas ang galit na niyang alaga. Simula nang dumating siya sa Pilipinas, wala pa siyang nakasex na ibang babae. He’s been celibate for a month now, at isang himala iyon para sa kanya. Kahit ka-one-night-stand, wala... Ang tanging kaulayaw niya lang ay si "Mariang Palad." Nagkakalyo na ata ang kamay niya sa kakasarili...