Bahay Ng Duwende Novels & Stories

Hinayaan n'ya munang matulog ulit ang anak upang makapaglinis siya ng maaga sa kanilang bahay habang si Jaypee naman ay nanonood ng TV sa sala. Ang bahay na ito ay isa sa naiwan ng kanilang mga magulang sa kanilang magkapatid kaya iniingatan niya itong maigi. Pagkatapos niyang magsalang ng labahin sa waching machine ay sinunod niyang walisan ang bakuran. Hindi naman malawak ang kanilang bakuran dahil halos dikit-dikit din ang mga bahay rito sa Santa Monica. Maganda nga sana ang pwesto ng kinatitirikan ng kanilang bahay dahil nasa sentro ng Bayan. Balita niya nga maraming negosyante ang nagkaka-interest na bilhin ang mga lupa rito upang patayuan ng mga building, ngunit halos kalahati rin ang

Hindi ba siya makakaramdam ng kaunting kahihiyan kung natataranta siya sa pagsasahimpapawid nito ng live sa kanyang mga nasasakupan? Bago marating ni Esteban ang pinto, nakabantay na ang dalawang lalaki. Sa kabutihang palad, walang surveillance sa ikatlong palapag ng Dapu City. Kung tutuusin, bukod sa mga ordinaryong panauhin, maraming mayayaman, makapangyarihan mga tao ang pumunta dito upang maglaro. Ang mga taong may mataas na katayuan, hindi nila gusto ang anumang posibilidad na malantad ang kanilang privacy, kaya pinoprotektahan ng Dapu House ang privacy ng mga bisita nang husto. Dapu House ang tawag sa mismong lugar na nandito sa Dapu City kung saan maraming impluwensyang tao at mayayam

LENA’s POV Nang bumaba ako sa family car ng mga Yangco, hindi ko maiwasang humanga sa malawak na kalupaan ng Hacienda ng mga Guillermo. Mula sa kinahihimpilan ng mga sasakyan ng mga bisita, kitang-kita ang berdeng damo at pinong buhangin, at sa di kalayuan, nakatirik ang malaking hacienda ng pamilya Guillermo, kilalang pinakamayaman sa Batangas ang mga ito. Nagmamay-ari ang mga ito ng malaking lupain, maraming hawak na farm at magagandang beach.

I can't. Pumunta ako sa duyan, sa likod lang ng bahay at doon tumambay. Hindi ko na namalayan na nakatulog ako dito at nagising nalang sa matinding hapdi ng sikat ng araw. Napakainit talaga sa Pinas buti nalang ay mahangin dito sa bukid. I stood up and frown when I saw Phoenixholding Brownie. Parang pinipilit ni Phoenixna ipatayo si Brownie pero hindi ito sumusunod. Phoenixhas this worried expression on his face.

“ Hinaplos niya ang kanyang baba. “ Ang aming sekta ay may malalim na pundasyon, at ang aming mga tradisyon ay umaabot sa libu-libong taon. Dapat tayong tumapak nang maingat. Hindi tayo pwedeng sumugod na parang mga tanga. “ tapos hindi ko alam kung sino. “ Napabuntong-hininga siya. “ Kaunti lang ang mga katulad niya. Higit pa rito, si Sawyer ay dating kilala bilang ikatlong master. Ngunit hindi iyon nangangahulugan na may mas mahusay kaysa sa kanya. “

Napakurap ako at mabilis na nilingon ang kanyang wrangler jeep, "Bakit hindi nalang tayo mag jeep?" Isang halakhak ang pinakawalan nito sa akin kaya kusang bumalik ang tingin ko dito. "Ano naman ang nakakatawa doon?" Taas kilay kong tinanong. "Kabayo lamang ang pwedeng dumaan sa masukal na daan. Kung gagamitin natin ang jeep ko i-ikot pa tayo sa San Felipe at kakain ng Isa't kalahating oras na byahe. You don't have to worry, Stan is one of the best horse among the others. Wag ka lang magulo para hindi ka niya ihulog.." His shoulders shaking in silent laughter.

Isang picture lang sana habang hawak ang kamay nito sa ibabaw ng mesa—ebidensya na totoo ang lahat, hindi lang isang ilusyon o panaginip. Napabuntong-hininga siya habang pinagmamasdan ang mga dahong naglalaglagan sa gilid ng pathway ng BISU. Hawak niya ang kanyang notebook pero hindi siya nakakapagsulat. Imbes, paulit-ulit lang sa isip niya ang tanong na, “Babalik pa kaya si Hugh? Makikita ko pa kaya siya uli?”

seryoso niyang aniya sa akin, at naglalakad parin kami. "Ang susunod nating lalakbayin ay ang ika-limang bundok kung saan ang naninirahan ay ang mga mapaglarong mga duwende. Kilala sila sa pagiging sutil at sakit sa ulo na mga nilalang— ito'y babala kung sakaling hindi mo alam. Ngunit sila naman ay mabait, wag mo lamang silang lolokohin" kagaya nga nang sinabi niya, kami nga ay dumaan sa bundok na iyon.

Meron naman mga bus papunta rito kaso magpupunta pa ako sa Terminal at pagbaba ko sa Terminal sasakay pa ako ulit ng jeep at tryke bago marating sa Baranggay Patay na Lupa. Nahahati sa tatlo ang NGala. Hindi lang sa lugar kung ‘di pati ‘yong estado ng mga nakatira rito, lugar ng sakto sa buhay sa Bagong Bato o itong bungad, mayayaman sa NCCP na dating Gintong Bato, ‘yon ang nasa gitna at sa doon kami napadpad sa lugar ng mahihirap sa pinakadulo, sa Dulong Bato, halos malapit na kami sa dagat kaya maraming negro talaga roon. Meron din namang mga mayayaman talaga sa baranggay namin at sa iba pang parte ng Dulong Bato pero mas marami ang mga buraot na mahihirap.