Bahay Ng Duwende の小説・ストーリー

Tumingin Ito bahagya sa kanya at bumalik din sa harap ng Dinadaanan kalsada. "Ah Sweetie Yan mga nakikita mong mga bahay ay sa mga pinsan at tito ko ' mga kamag anak namin!! Lahat Kasi Ng mga des conde ay dapat may bahay sa hacienda nang mga des conde". Mamaya ipapakita ko sayo ang bahay natin pag katapos natin SA anihan, 'Sagot pa nito SA akin?! "Okie" wika KO dito..ang Ganda talaga kapag NASA mga ganitong Lugar ang tahimik. Nakaka-relax Ng pakiramdam!??

para mailigtas rin ang kanyang kababata si Wendy. Lumipas ang ilan oras narating nila ang location kong saan, dinala ang kanyang asawa. sa isang liblib. na lugar dito sa pinakadulo ng Quezon, abandonado, Bahay." Ang nakikita nila, sa gitna ng gubat."

"Kuya ko. Huwag mo ng pansinin." "Dito ba talaga tayo nakatira?" Naguguluhang tiningnan ni Gab ang kaharap saka inikot ng paningin ang paligid. Isang semi-bungalow na bahay na nakatayo sa mataas na bahagi ng tila liblib na lugar. At mula sa kinauupuan ni Gab, tanaw n'ya ang mga punong-kahoy sa gawing ibaba ng terasa. Malambing na humilig sa dibdib ni Gab si Jeanny.

Modern minimalist ang tema nito na kaaya-aya tingnan. "This place is too huge for us." Hindi mapigilang sabi nito. She is so contented even in small house basta ang asawang si Hayden lang ang kasama niya tulad dati noong nangyari sa landslide. Isa lang iyong maliit na bahay pero puno ito sa pagmamahal. Ganun din lang ang pinapangarap ni Celestine basta't kasama lang niya ang mga taong mahal niya.

Hindi pa man din ako nakakakita ng mga totoong duwende ngunit may tumutugma ang deskripsyon sa libro ang mnga itusra nila ngayon. They are not beautiful, but they are also not ugly. Dark skin, pointed ear, curly and long hair. Big eyes and curvy lips. I don’t know how should I describe them but all I could see are girls. Wala bang lalaki na duwende dito? Nakakapag taka. “Ako ang unang bibisita mamayang gabi—” “Ano? Nagkasundo ang ating mga ina na ako ang mauuna.”

JANE'S POV Pagod na pagod ako sa tuloy tuloy na byahe ko para lang umabot sa date na sinabi ni Mommy. Semestral break kasi at nagkataon na nandito ang Cruise ship nina Daddy sa California kaya naman naisip ko na isurprise si Daddy sa tulong ni Tita Janice at Mommy.

The room was dark and the only light source was the reddish light coming from the lampshade. Nang tumingin ako sa bintana ay nakita ko na madilim na. Bahagya akong bumangon at bigla namang kumirot ang ulo ko! 'Damn, what a headache!' I looked at what I was wearing. I am wearing a long and big white shirt with a teddy bear print in the middle. Nang tignan ko ang underwear ko, 'yong blue bikini na suot ko pa rin kanina.

"Really? Saan-saang lugar ka naman nakarating?" Tumawa nang mahina si Isaac. "They're too many to mention. Hmmm... basta iyong huli kong pinuntahan ay sa Barry Hills." "Barry Hills? Hindi siya gaanong pamilyar sa akin. Maganda ba roon?" Tumango si Isaac. "Maliit na bayan lang iyon pero napakaganda ng scenery dahil sa napapalibutan ito ng mga burol at kagubatan."

Sa lahat ng apo niya ay si Jay ang pinaka mailap at hirap hagilapin dahil laging nasa nabundok. Natatawang iniwan na ni Vincent ang abuelo. Hindi pa siya sawa sa pagkabinata kaya nungkang susunod siya sa yapak ni Yael. Nang maalala kung paano magselos si Yael kanina ay napailing siya. Hindi niya ma-imagine ang sarili sa ganoong sitwasyon.

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.