Bakit Ang Tagal Mo In English 소설 & 이야기

Sagot niya sa akin. "Eh ikaw? Bakit matatas kang managalog?" Bigla ko na lamang naisipan na itanong. "Napansin ko kasi na fluent ka sa tagalog. May accent nga lang. Pinagpraktisan mo ba ang pagtatagalog para makipag-usap sa akin?"

Is he in the mood? "Bakit? You're in the mood?" I asked, medyo nangingiti ang loka. Kinagat ko ang daliri ko para matigil sa kakangisi. [I am.] Pag-amin niya kagad, wala man lang paligoy-ligoy. [I miss you.] He added.

"You know babe, I miss you so much..." "Kung na mimiss mo pala ako bakit hindi ka pumunta sa bahay para dalawin ako? Alam kong alam mo kung saan ako nagtatago." May pagtatampo kong wika dito. "I need to do that babe..." Nakangiting wika nito sakin. Nataasan ko ito ng kilay, "Bakit mo naman kailangan gawin iyon?" "Para malaman ko kung ako pa rin ba ang gusto mo."

English ba talaga ang kailangan dito? “Bakit wala pang bawas ang pagkain mo, Kein?” Napatanga ako nang magsalita ang nanay ni Kein. Siya rin ay p’wede. “Busog pa po ako.” Pati si Kein ay p’wede?! Potek na ‘yan, p’wede naman pala.

Hindi ko pa siya ulit hinaharap. "Nagugutom ka ba?" seryoso ang pagkakatanong niya pero namilog ang mga mata ko at humarap na. Sunod-sunod na pag-iling ang ginawa ko. "H-Hindi po! kumain na po ako bago pumunta dito. A-Ano po ulit yung sinasabi ninyo, sir?" Bwisit kasing hotdog niya! "Na elementarya ang natapos mo, ibig sabihin ay hindi ka nakakaintindi ng english."

Sabi ko habang tumatawa pa rin. “What? Paano ka nya ipagtatanggol kung hindi sya sanay manuntok? Kagaguhan na yan!” Inis na sabi nya, at kinuyom ang kamao. Hindi ko na napigilan ang sarili ko at binatukan na sya. “What the fvck, why did you do that?!” “Bakit, may angal ka?” Sabi ko. “May sinabi ba ko? Nagtatanong lang naman ha.” Parang bata na sabi nya.

"What do you mean by 'bakit?'" I cleared my throat. "Bakit mo ginagawa 'to?" He looked away and I saw how his face turned red. "Wala lang, masama ba?" Mahina akong napatawa. "Eh, bakit namumula ka?" Sinundot ko ang pisngi niya gamit ang aking daliri pero hinuli niya lang 'yon. Napamaang ako nang pagsaklopin niya ang kamay namin at nakangiting pinagmasdan 'yon na para bang isang magandang bagay na ngayon niya lang nakita.

Hindi rin naman sya fluent sa english kaya hindi nya maidiretso ang tanong nya sa nasabing wika. Kumunot ang no0 nito. Patay.. Hindi ata nakakaintindi ng tagalog ito.. I m-mean.. May I know who are you po ma'am?" Tama ba english ko? "I'm Graciella Ford. May meeting ako with your boss. Alas tres ang binigay ni Brix na oras but, may pupuntahan ako mamaya kaya pwede bang

Bakit ba kasi ang tagal dumating ng may-ari na ito? "What are you talking about? Pwede ba ay hinaan mo yang boses mo, huh? I'm not deaf or something. I can hear you loud and clear. And for your information, hindi rin kita type," aba at talagang tinagalog pa! Kung english pa ay hindi ko sana maiintindihan. Mukhang sinasadya talaga nito na pikunin ako.

"B-Bakit?" "Anong bakit? Bawal ba?" "H-Hindi naman... K-Kaya lang..." "Tss. Huwag kang matakot, dipende pa rin naman 'yon sa'yo kung gusto mo." "Ang alin?" Naguguluhan kong tanong dito.