Bakit Ihi Ng Ihi 소설 & 이야기

huhuhu holy mother of all chocolates help me. "Why are you here?" tanong pa nya "I don't know basta paggising ko andito na ako" yung lang yung nasabi ko habang pinipigilan na mangatog ang tuhod ko sa lamig, huhuhu natatakot ako sa kanya. "Bakit ka nandito, you are not supposed to be here, hindi mo ba alam na teritoryo ito ng mga bampira?"

bakit ako pa? “Hindi mo dapat tinatanong ang tungkol sa bagay na iyan, lalo na sa ibang nilalang. Huwag mo ng uuliting itanong yan sa iba. Dahil marinig pa lang nila yan ay kamumuhian ka na baka pagkamalan ka pa nilang may kapareha ka ng iba sa uri mo.”

"Bakit ka mahihiya? May ginawa ka bang masama sa akin para mahiya ka?" "Wala akong ginaw--" "Then what's the reason for all of that? If alam mo naman pa lang wala kang ginawang masama bakit ka mahihiya sa akin?" Tanong niya at uminum na rin ng alak. "At isa pa, mas gusto pa kitang kausap kaysa sa mga taong na sa paligid ko. I was waiting for you to talk to me, but you never did. Hinintay mo pa na ako ang makipag-usap sa'yo para lang makipag-usap ka sa akin. Ni hindi ko naman alam kung bakit ka nahihiya kung alam mo naman pa lang wala kang ginagawa. Weird mo, ah?"

oh I'm in trouble. "Bakit mo hinuhubad yan?" Nattense na tanong ko. Kanina pa nga hindi normal yung paghinga ko nagiging abnormal na tuloy talaga ngayon. Waaaaah. Akala ko ba mag bbeg ako pero bakit kusa niyang ginagawa ngayon?

Bakit ganito? Bakit parang iba na? Bakit parang hindi na sapat na kaibigan lang siya? Bakit parang gusto ko siyang makita araw-araw? Bakit parang siya agad ang hinahanap ko kapag may magandang nangyayari? Kapag may masama? Kapag pagod ako? Kapag masaya ako? Bakit siya agad? At doon ko biglang naalala.

Although minsan pumupunta pa rin naman ito dito para umungot na hindi ko naman mapahindian. Gano'n talaga, masherep eh. Pilyang sabi ng maharot kong utak. Hindi ko napansin na napahagikhik na pala ako sa kalandian ng isip ko. "What's funny, baby?" kunot ang noo na tanong nito. "Wala naman," paiwas na sagot ko. "Wala?" "Hmm. Wala." "Eh bakit parang may naiisip kang kakaiba? Gusto mong makain, ano?" tudyo nito at kinabig ako sa beywang dahilan para bumagsak ako sa kandungan nito.

"Ken bakit ang bilis nang tibok ng puso mo?" Bakit ba nya tinanong eh, maski ako hindi ko alam mukhang nahawa ako sa kabaliwan mo! My gosh ayoko pang mabaliw marami pa akong gustong gawin sa buhay, gusto ko pang magka anak hahahah lol. Lalaki nga pala ako shutangina! "M-Matulog ka n-na nga!" Irita kong sabi bakit ba nauutal pa ako! Nakakainis! Ano bang nangyayari sakin?

Bakit kaya? Hindi na 'ko kikibo. Baka mabadtrip 'to sa 'kin, iwan pa 'ko sa party na pupuntahan namin mamaya. Hindi ko alam kung anong gagawin ko, kung magkataon. Baka hilingin ko na lang na sana maging tinidor na lang ako. Bahagya kong ipinilig ang aking ulo upang mahinto sa mga naiisip ko. Pipigilan ko na ang aking sarili, dahil baka kung saan na naman ako dalhin ng malikot kong utak!

Impit niyang kinagat ang labi para pigilan ang namumuog hikbi. Bakit ganoon? Bakit nasasaktan siya? Bakit ang hirap ng sitwasyon nila? At bakit parang siya lang ang nahihirapan? Bakit tila wala lang ito kay Darryl? Bakit tila wala itong pakialam

Bakit ako? Baka nagkamali lang siya? Pero kung nagkamali siya bakit hindi siya nagulat? Bakit nakangiti ang ekspresiyon niya habang nakaluhod at nakahawak ang kamay niya sa kamay ko? "I don't know where should I start? Pero hayaan mo akong sabihin ang lahat ng gusto kong malaman mo"