Bakit Naghihilik Ang Isang Tao Novels & Stories

Hindi kaya niloloko lang siya ng nanay niya? Buong araw na hindi nawala ang hiya at inis na nararamdaman niya. Sinong hindi mahihiya kung ang katawan mo ay nakita ng ibang tao, ang malala pa ay lalaki ang nakakita! At sinong hindi maiinis kung 'yong tao na nakakita ng katawan mo ay nagawa ka pang laitin?!

sagot niya. Ay gano'n? Hinayaan ko siyang hilahin lang ako, ngunit ang aking mga mata'y nakatutok sa kamay niyang kumakapit sa kin. Bibitiw sana ako ngunit masyadong mahigpit ang pagkakahawak niya. Ano ba ang ganap sa isang tao? "You know, I just realized one thing," muli ay nagsalita na naman siya.

“Nahihiya kasi ako.” Bahagya niyang hinigpitan ang yakap niya sa akin, “Why are you feeling shy?” “Baka kasi hindi mo magustuhan. At hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa'yo.” Hindi siya kumibo ng ilang segundo.

"Bakit mo ako minahal?" Nagulat naman siya ngayon sa tanong ng binata. Tumingala siya at nasalubong ang nang aarok na mga titig nito. Nagtataka siya kung bakit biglang naitanong iyon ng binata gayong parang alergy ito sa ganoomg topic. "Kailangan ba ng ibang dahilan bukod sa ugali at panalabas na anyo upang mahalin ang isang tao?"

Tiningnan niya ang mga taong nakapaligid sa kanya, may halong pag-aalinlangan at pag-iingat ang tingin niya. “Bakit niyo po tinatanong ‘yan?” Ang hindi niya pagsagot ay mas lalo pang nagpalalim ng hinala ng lahat. Sa halip na paliwanagan ang isyu, mas lalo pa itong nagbigay ng dahilan para mag-isip ng kung anu-ano ang mga tao.

humihikbing wika ko dahil nararamdaman ko ang higpit ng pag kakahawak nito sa braso ko na para bang babalian na ako ng buto "Huwag kang maingay paslit."singhal ng lalaking mahigpit ang hawak sa braso ko bago pa balang na binitiwan dahil para mapa subsub ako sa lupa Nanginginig ang buong katawan at hilam ang luhang nag angat ako ng tingin rito "A-ano bang ginagawa kong mali?"humihikbing tanong ko rito halos nahirapan na rin akong huminga dahil sa kakaiyak

"Bakit?" Ngumiti si Lily ng napakatamis. “Dahil ang aking lalaki ay hinding- hindi mabahiran ng kahit na sino! Dahil nadungisan mo siya, hinayaan kitang mamuhay ng mas masahol pa sa kamatayan! Mas masahol pa sa kamatayan, naiintindihan mo ba?

Hilario. Bakas sa mukha nila ang inis at pagka-dismaya sa hindi ko malaman na dahilan. At mukhang mas lalo pang nadadagdagan iyon dahil wala akong maisagot sa kanila. Ano ba kasing nangyayari?

Teka, ‘wag niya sabihing hindi niya kaya bumalik sa pagiging tao? “Hindi mo kaya bumalik sa pagiging tao?” tanong ko at napa buntong hininga ng umalulong lang siya. “Tumango ka na lang kung oo, at iling kung hindi. Di mo kaya bumalik?”

Bakit naman ganito? Bakit kailangan niya akong ipahiya sa harap ng ibang tao. At ang mas nakakainis pa ay sa harap ni Lazarus at ng tatay niya?! Gusto ko siya okay? Kaya ako nagkakaganito. Alam kong masyadong mabilis pero umasa akong baka sakaling pupwede kami ngunit hindi pala iyon mangyayari. Ang hirap naman ng ganito. Akala ko naabot ko na siya. Ang akala ko ay maaabot ko siya- pero hindi pala. Mahirap pala siyang abutin.