Bakit Naghihilik Ang Isang Tao นิยาย & เรื่องราว

“Nahihiya kasi ako.” Bahagya niyang hinigpitan ang yakap niya sa akin, “Why are you feeling shy?” “Baka kasi hindi mo magustuhan. At hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa'yo.” Hindi siya kumibo ng ilang segundo.

Pero sa kabila no’n ay makikita ang panghihinayang sa kaniyang mga mata na hinaluan pa ng matinding lungkot. Ang pangungulila ng isang tao ay isa sa mga bagay na mahirap kaharapin. Hindi kasi natin alam kung kailan tayo babalik sa dating ‘tayo’ na kinagisnan natin. Dahil hindi ito basta nawawala, nakakabangon man tayo pagkatapos nating mapagdaanan ay nananatili pa rin ito sa atin.

Ang anak ko na nagbigat ulit ng rason para bumangon mula sa pagkadapa. Tayong mga tao ang hilig mag-expect, mag-assume eh sa huli tayo rin naman ang masasaktan pero hindi tayo nagbabago kahit nasaktan na sige pa rin ng sige kasi mahal mo 'yong tao.

May mga araw talagang gipit ang isang tao, at kinakailangang maningil. “What is it?” pangungulit ni Helios. Wala sa sarili naman akong napatingin muli sa kaniya, dahil sobrang mapilit si Helios. Bakit naman kasi kailangan pang tanungin ako kung pilit ko ngang itinatago sa kaniya ‘yon?

"talaga? eh nagpasalamat ka naman?" Minsan kasi kapag may nagbibigay dito galit nitong kinukuha at hindi man lang nagpapasalamat, bigla nalang tatalikod. Nang tinanong ko kong bakit ganoon ang ginawa niya at nakakahiya doon sa tao na binigyan siya. Ang sagot lang nito hindi daw kami pulubi para bigyan, kaya nasapok niya tuloy ito dahil sa mga walang kwentang sagot.

Tiningnan niya ang mga taong nakapaligid sa kanya, may halong pag-aalinlangan at pag-iingat ang tingin niya. “Bakit niyo po tinatanong ‘yan?” Ang hindi niya pagsagot ay mas lalo pang nagpalalim ng hinala ng lahat. Sa halip na paliwanagan ang isyu, mas lalo pa itong nagbigay ng dahilan para mag-isip ng kung anu-ano ang mga tao.

humihikbing wika ko dahil nararamdaman ko ang higpit ng pag kakahawak nito sa braso ko na para bang babalian na ako ng buto "Huwag kang maingay paslit."singhal ng lalaking mahigpit ang hawak sa braso ko bago pa balang na binitiwan dahil para mapa subsub ako sa lupa Nanginginig ang buong katawan at hilam ang luhang nag angat ako ng tingin rito "A-ano bang ginagawa kong mali?"humihikbing tanong ko rito halos nahirapan na rin akong huminga dahil sa kakaiyak

Hilario. Bakas sa mukha nila ang inis at pagka-dismaya sa hindi ko malaman na dahilan. At mukhang mas lalo pang nadadagdagan iyon dahil wala akong maisagot sa kanila. Ano ba kasing nangyayari?

Bakit naman ganito? Bakit kailangan niya akong ipahiya sa harap ng ibang tao. At ang mas nakakainis pa ay sa harap ni Lazarus at ng tatay niya?! Gusto ko siya okay? Kaya ako nagkakaganito. Alam kong masyadong mabilis pero umasa akong baka sakaling pupwede kami ngunit hindi pala iyon mangyayari. Ang hirap naman ng ganito. Akala ko naabot ko na siya. Ang akala ko ay maaabot ko siya- pero hindi pala. Mahirap pala siyang abutin.

Bakit humantong sa ganito ang umaga niya? "B- Bakit mo hinila?" nauutal na anas nito at hindi makatingin ng diretso sa kanya. Hindi pa rin siya makagalaw sa kanyang kinatatayuan dahil malinaw pa rin sa kanyang isipan ang nakita. He's really gifted sa lahat-lahat, lalo na sa parteng iyon.