Novel & Cerita Bakit Kinakabahan Ang Isang Tao

SAM'S POV Ano ba'tong taong to? Kung makasipot parang kabute! O baka naman may sayad lang talaga 'to kaya sunod ng sunod sa'kin?? Well, mukha nga naman. Hindi malabo. Ano bang ibang dahilan para bubuntot-buntot 'to sa'kin ngayon? Of course, dahil "I am planning something" daw ika nga nito.

Ang weird talaga ng feeling ko ngayon ni ako hindi ko maintindihan kung ano bang problema ng sarili ko! "Sana wala nalang problema sa mundo ano?para walang taong naiistress."Malungkot na sambit nya sabay buntong hininga kaya tumingin ako ulit sakanyan,Bakit ba panay tingin ko sa babaeng toh?! "Pag subok lang yan!Kung down na down ka na isipin mo pagsubok lang yan sayo!"Nakangiti kong aagot sa tanong nya.

"Halimbawa mayaman ka at na sa'yo na ang lahat lahat. May nakilala kang babae na mayaman din at kapareho ng estado ng buhay mo nag kagusto kayo sa isa't isa kaya lang, yung babae pala ay dating magnanakaw at nag papanggap lang na mayaman gamit ang ibang pangalan ano ang gagawin mo?" "Hmm.. nakaka intrigang tanong iyan pero kung ako ang nasa sitwasyon siguro makikinig muna ako dahil baka may malalim na rason kung bakit niya nagawa ang pag papanggap diba? Alam mo kasi naka depende ang pang huhusga sa lebel ng pag unawa ng tao. Kung malawak ang pag unawa ko syempre mamahalin ko pa rin yun kahit pa naging magnanakaw siya. Pero kung makitid naman ang utak ko malamang ku-kwestyunin ko ang ginawa n

Walang buhay na sagot ni Klein. Napaismid ako. Bakit parang namatayan ang boses nito? Dapat nga magsaya siya dahil maganda, seksi at mayaman ang papakasalan niya. Sobrang swerte ng taong makakabingwit sakin tapos siya, mag iinarte lang? Akala mo naman kong sinong kagwapuhan, tse! "Pero paano na iyong sinasabing mong babaeng mahal na mahal mo?"

Dito lumilitaw ang kababawan ng sangkatauhan na bumabase sa kanilang namamasid at nagbibigay ng mga konklusyong mababaw na di ginamit ang puso, nagbibigay ng pangit na hatol sa taong dumaranas nito, nauunahan ng mga nakikita ng mata at di pinaiiral ang kabutihan ng isang pag-unawa na kung mas iisipin natin ay sila ang dapat na gamutin at kaawaan dahil mas malala ang kanilang sakit, dahil wala itong pagmamahal at kung awa man, ito ay balatkayo lamang. Minsan naitatanong ng kanyang ina at mga kapatid na di patas ang mundo at buhay na sa kabila ng pagiging mabuti ay hahandugan ka ng isang kamalasang tulad nito na nagpapahina kung minsan sa pananampalataya sa panginoon at nagiging bukang bibig a

Bakit ba ‘yon ang sinabi ko? “O, ikaw ang nagku-kuwest’yon ng pagmamahal mo sa tao?” tanong ni Jin. Tuluyan na akong hindi nakasagot pa dahil hindi ko na rin alam kung ano ba talaga. Sobrang gulo ng isip ko. Kung magulo noon, mas naging magulo ngayon.

Wala bang Superman d'yan na magliligtas sa'kin? Uto-uto pa naman ako. Isang yaya lang sa'kin sasama talaga ako! Kasi I always believe in the goodness of people. Binilisan ko ang lakad ko kaya natapilok ako sa isang lalaki. Ano ba 'yan, napakamalas naman ng araw ko. Ganito ba talaga ang experience kapag first time? Ganito ba talaga ang nangyayari kapag kinakabahan?

Nalunok ko yata lahat ng sasabihin ko nang makita siya at bigla kong naitanong ang 'Bakit'? Bakit wala siyang kasing gwapo kahit na white t-shirt at blue jogger pants lang ang suot niya? Bakit ang hot niya sobra kahit na naka sandal lang siya sa pinto at nakahalukipkip ang mga braso? Bakit ang bango-bango niyang tingnan kahit may ilang butil ng pawis akong nakita sa noo niya? Bakit may bakas ng galit at pag babanta ang tono nito nang bitawan ang mga sinabi kanina? At bakit ako apektado sa mga titig niya palagi?