Bakit Kinakabahan Ang Isang Tao の小説・ストーリー

Bakit bigla siyang nagkaganito? "Ano bang nangyari sa'yo? Gutom ka pa ba?" Binuntutan ko ng mahinang tawa ang huling tanong ko kahit bahagya akong kinabahan sa mga sinasabi niya. May nararamdaman akong kakaiba. Binitawan niya na ako at hinawakan sa magkabilang balikat at ngumiti ng ewan ko kung malungkot ba o panghihinayang. Kumunot ang kilay ko.

Kailan din kaya ako titingnan at ngingitian ng isang tao na puno ng paghanga? Alam ko namang may mga magulang at kaibigan ako na may nagmamahal sa akin, pero minsan talaga ay parang may kulang sa puso mo. Ano kaya 'yung feeling na binibigyan ka ng atensyon at pagpapahalaga ng taong mahal mo? 'Yung tipong ayaw niyang mawala ka. 'Yung tipong iiwasan niyang masaktan ka.

Ang sarap kaya niyang halikan! T*ngina 'yan bakit nakakahalina kasi siyang halikan? Hindi naman siya skilled humalik, pero bakit sarap na sarap ako sa kaniya? Bakit gustong-gusto kong halikan ang labi niya? "Please accept my heartfelt apologies. It was never my intention to hurt you or put you in such an awful situation like that..." mahinahon niyang sabi na kahit ang boses niya ay hindi ko alam kung bakit ang lakas ng epekto sa akin.

Malakas na buntong-hininga ang pinakawalan ko pagkatapos pabagsak na nahiga sa kama. Akala ko pa naman 'pag pumunta ako rito sa probinsiya, gagaan ang pakiramdam ko. Turns out I'll just be more stressful than before. "Bakit ba kasi pumayag akong maging girlfriend no'n?" Irita kong tanong sa sarili. If I would really think about it, the question always falls in why. Bakit nga ba? Why did I agree? Talaga bang dahil lang sa kagustuhan kong maisalba ang pamilya? O dahil may iba pa?

After all, medyo napagod talaga ako sa kalokohan niya kanina. Pero bakit gano'n? Bakit parang hindi siya napapagod? I mean, he must be tired too considering he drives all around habang angkas ako sa sidecar niya. Bakit parang punong-puno pa rin ng enerhiya ang katawan ng lalaking 'to?

Hindi kaya may babae siya? Hindi kaya may nabuntis siya? Sino naman yun? Hindi namang pwedeng pinsan niya ang may ari nun eh wala naman siyang pinsan na babae pamangkin lang ang meron pero bata pa. Maraming tanong pa sa utak ko na gustong masagot dahil tulala ako hindi ko namalayan na bumubuhos na pala ang malamig na tubig sa sakin dahilan para magising ang diwa ko.

"Babae, baka naman may ilalakas pa 'yang boses mo. Pakittodohan na." "Sorry naman, e bakit ba kasi nagpapasama ka? Sino ba namang hindi kakabahan sa sinabi mo?" Ito ang unang beses na nagpasama siya kaya alam niyang kakabahan talaga ang kaniyang kaibigan. "May gusto lang kasi akong malaman. Tungkol sa nararamdaman ko. Hindi ko alam kung ano ba. Dali na. Kailangan ko lang talagang malaman kung ano ang nararamdaman ko. This is really bothering me." Nag-uumpisa na isyang kabahan.

Kinakabahan kong sabi Hindi sya sumagot at tinalikuran lang ako kaya balak ko sanag umalis nung bigla syang mag salita "Bakit ka nakahiga sa hita ni Kale kanina?" Malamig nyang tanong Napaayos ako ng tayo, "Kasi inaantok ako at pagod ako" Hinarap nya ako at puro coldness ang nakikita ko sa mata nya Natatakot ako "How many times should I have to tell you, na akin ka lang" malamig ulit na sabi nya

"Bakit ako?" Maraming babae sa mundo, marami siyang pagpipilian. Kung talaga ngang seryoso ito sa sinabi, bakit ako? Bakit ako pang may kondisyon? Kung pipili na rin naman na siya, doon na lang sana sa kayang pantayan ang kanyang ex-girlfriend. Wala yata akong maituturong maganda sa kanya. "Bakit hindi ikaw?" He fired back and I was taken back by his remark.

'pity is one of people's soft weakness' Kadalasan sa mga tao madali lang maawa kaya ang resulta lagi silang inaapi at nasasaktan dahil lagi nilang pinapairal ang awa sa isang tao na hindi naman karapat dapat ng awa na binibigay mo. Dahil kung paiiralin mo ang awa ay Hindi ka magiging malakas at magiging matibay. Umalingawngaw sa loob ng silid na kinaroroonan namin ang sigaw ng lalaking nasa harap ko.