Novel & Cerita Ang Aking Kahinaan

Kaharap n'ya ang aking ama na nakasuot ng pangheneral din. Malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan at bumati na walang gana. “Magandang umaga ama at sa iyo rin ginoo.” Tumayo ito at nagbigay galang sa akin ngunit, wala akong pakialam sa kanya dahil hindi s'ya ang aking napupusuan.

Ang kaninang pagmamatigas ko ay bigla na lang napalitan ng panghihina at pagkalito. *eZymSeXy_05*

SOMEONE says you will not know pain until you are staring at yourself in the mirror with tears streaming down your face while you're begging yourself to just hold on and be strong. Pero si Ara, ayaw na ayaw niyang makita ang repleksyon niyang mapanlinlang sa tuwing pinagmamasdan niya ang kanyang mukha sa salamin. Nakikita niya kung gaano siya kagaling magpanggap... na animo'y wala siyang dinaramdam na kahit na anong sakit.

Hindi na ako nag abala pa na buksan ang aking mga mata para tignan siya. After everything, I'm still weak. I can't lie to myself that I am weak. Hindi ko alam kung saan ako pupulutin kung wala sina Fauve at ang crew. Hindi ko alam kung makakayanan ko ba kasi walang wala na din ako. I lost all of them including myself. I lost everyone.

Tanong nya sa akin "Of course, ang saya kaya. Imagine, ang tagal na panahon na ako lang mag isa. Tapos Kisha came, parang nakahanap ako ng kakampi. Kahit na sabihin nating ampon lang sya" sagot ko sa kanya "To be honest nga, ang gaan ng pakiramdam ko dyan kay Kisha eh. Everytime na tinatawag nya akong kuya, parang natutuwa ako" kwento nya sa akin

sabi ni Shaina, na puno ng pagmamalasakit at pagmamahal. Sa piling ni Shaina, natagpuan ni Simon ang kalakasan at kapanatagan. Ang pagtitiwala at pagmamahal na ibinibigay ni Shaina ay nagbigay sa kanya ng inspirasyon at lakas upang harapin ang anumang hamon sa hinaharap.

Tanong nang kanyang ama. "Noong ipakita ninyo sa akin ang kanyang larawan. Pinaimbestigahan ko siya. Alam kong maling gawin ko iyon pero, i want to know more about her. At nang makita at makilala ko siya personally at maka-usap, iba yung naramdaman ko. I feel like me, Heaven!" Aniya, na ikinatawa naman nang kanyang ina.

Kasama na ang pag uugali syempre. Kanya kanya na rin kasing ganda at pag dadala ‘yan, minsan kasi kahit anong yaman mo kung jejemon ka wala rin. Mamahaling damit mo lang ang pinupuri at hindi naman ikaw mismo. Humugot ako ng malalim na hininga matapos matuyo ang kamay ko. Umismid pa ako sa katabi kong babae dahil sa pag taas niya sa akin ng kilay.

'pity is one of people's soft weakness' Kadalasan sa mga tao madali lang maawa kaya ang resulta lagi silang inaapi at nasasaktan dahil lagi nilang pinapairal ang awa sa isang tao na hindi naman karapat dapat ng awa na binibigay mo. Dahil kung paiiralin mo ang awa ay Hindi ka magiging malakas at magiging matibay. Umalingawngaw sa loob ng silid na kinaroroonan namin ang sigaw ng lalaking nasa harap ko.

Naniningkit niyang wika habang nakangiti parin. Hindi ko alam kung anong mayroon sa kaniya at napaka perpekto niya, sa pananalita, sa itsura, sa pag iisip. Alam kong imposibleng mayroon taong perpekto pero para sa akin, lahat ng hinahanap at hinahangaan ko sa isang lalaki ay nasa kaniya na, pero isa lang ang sigurado ao, hindi ko siya mahal at baka nga gaya ng sabi niya, hindi pa sa ngayon. Bigla akong nakaramdam ng takot at kaba sa aking puso, hidni ako pweding mahumaling at magmahal sa kaanak ng babaeng pumaslang sa aking Ama’t Ina.