Bakit May Higad Sa Bahay Novels & Stories

Natatakot na baka may makakita sa akin at ako ang puntiryahin. Bakit may ganito? Ano ito? Pigil ang paggawa ng ingay habang umiiyak nang lumipas ang segundo at wala pa rin humpay iyon. Medyo may kalayuan ang bahay namin sa iba pa na bahay na nakatira rito. Ang hindi ko sigurado kung naririnig nila ang mga putok na ito dahil sa sobrang tahimik ng gabi.

singhal n'ya sa mga ito. "Hoy gago! Not in your house, nasa labas lang kami ng bahay mo, so technically wala kami sa bahay mo at hindi to sakop ng bahay mo," philosopong sagot ni Adrian sa kan'ya at intinuro pa ang kabuoan ng hallway kung saan ang mga ito nakasalampak at nag-iinuman.

Tanong niya sa donyo. "Yes, konti lang naman ang dala ko dahil marami pa akong mga gamit sa pent house ko sa maynila" Kibit balikat nitong saad sakanya. "You mean hindi ka tutuloy sa condo ko lolo?" Natigilan siya sa pag sasandok ng pagkain dahil sa narinig mula rito. "No, Bakit ko gagawin iyon e may sarili akong bahay doon na halos kaluluwa nalang ata ang tumitira haha!" Natawa pa ito habang sinasabi ang mga salitang iyon.

Uy nasaan na yung panty ko? “May dadaanan muna tayo saglit!” Anu ba matatagalan na tayo eh baka hanapin na ako nina mama at papa. “Nagpaalam na tayo di ba? dadaan muna tayo sa bahay namin,”sabi pa niya. Ano ba ang gagawin natin sa bahay ninyo?

Kaya mapanindigan pa ba niya ang paghihiganti? Para bumalik ang nararamdamang iyon, tininginan niya ang ilang litrato niya sa telepono niya noong nagbubuntis siya. Kahit na ang litrato ng pinaglibingan ng anak ay tiningnan niya para doon kumuha ng lakas para sa kanyang plano. At gaya nang ini-expect niya, muling nabuhay ang galit niya rito. Maghihiganti talaga siya rito! Pero paano at kailan siya magsisimula? Kapag sa bahay nila, hindi siya makapokus dahil sa mga kasambahay nilang nakabuntot dito. “Linisin mo ang kabilang silid, dyan ka na maglagi dahil babalik na ako rito sa condo ko.”

sabi ng nanay niya rito. "E, di pa'no 'yan? Siguradong nasira na ng bagyo ang bahay ninyo. Ganito na lang, bakit hindi na lang kayo sumama sa 'min pabalik ng Maynila? Malaki naman ang bahay namin pwede kayong tumuloy doon pansamantala habang naghahanap kayo ng malilipatan."

Hindi na nito hinintay ang sagot niya at mabilis na tumakbo sa loob ng bahay. “Come on, kahit clue man lang? Napahiya ako eh! Babe naman!” Lights off, iyan lang naman ang sinagot ng buong kabahayan sa kanya. Wala siyang nagawa kung hindi bumyahe pauwi sa bahay nila. Pagdating niya sa bahay, ite-text niya na sana si Maya nang makatanggap siya ng message dito.

Ngayon may balak pa itong maggrocery dahil dito na kakain? Tiningnan niya ito ng masama. “You don't live here. Kung kulang ang pagkain, bakit hindi ka sa bahay mo magluto?” Nag-angat ito ng tingin sa kaniya, medyo seryoso na. “I don't want Mom to know that we're already living separately.” Saad nito. Parang nahulog sa sahig ang kaniyang puso. Dahil pala sa Mommy nito kaya nagsusumiksik si Greig sa kaniyang maliit na apartment.

Tanong niya. "O-opo" sagot ko bago sinuyod ang buong paligid... Napakunot noo ako habang nakamasid sa hindi kalakihang bahay na nasa harapan namin.. Hindi ito ang bahay namin mas malaki iyon..triple ang laki niyon kumpara sa bahay na to.. "A-anong..bakit po tayo nandito?..hindi pa po ba tayo uuwi sa bahay?" Sunod sunod na tanong ko..

“Five years. Regalo ‘to sa’kin ng mommy ko. Pero hindi naman ako madalas rito. Kagaya nga ng sabi mo, ang laki-laki nito pero tatlong tao lang naman ang nakatira. Ang tahimik at lungkot ng bahay na ‘to kaya hindi ako madalas rito” “Ang laki-laki ng bahay ng mga mayayamang tao pero halos wala namang nakatira. Bakit pa ba ginawa ang mga ganitong bahay?!” “For fun. Ganyan talaga mabagot ang mga mayayaman”. Ani Vish pagkatapos ay tumawa. “Ka-close mo ba mga kapitbahay mo rito?” She asked.