Ayame Japanese Restaurant Novels & Stories

Ngunit sa itinerary niyang hawak, may isang hindi nakalistang destination. Nasa pocket niya ang isang maliit na card na may address ng isang sikat na custom jeweler sa Shibuya. At doon siya nagtungo pagkatapos ng second day ng conference. Pagpasok niya sa boutique, agad siyang sinalubong ng isang sales assistant na marunong mag-English. “Welcome to Aoyama Atelier, Mr. Smith. We’ve been expecting you.” Eros gave a polite nod. “I requested something simple, elegant, and timeless. Is it ready?”

nahihiyang sabi nito. "Sure," walang pag-aalinlangan niyang tugon. Kung ano ang pinili niyang pagkain ay iyon na lang din ang napili niya para kay Akie. Maya-maya pa ay dumating na ang kanilang japanese food. "Thank you," wika ni Andrew sa waiter matapos nitong ilapag ang mga pagkain sa lamesa. "You're welcome!" magalang na tugon ng waiter bago ito umalis.

maikli niyang sabi. Tahimik ang byahe patungo sa isang upscale traditional Japanese restaurant sa Roppongi area. Pagdating namin doon, sinalubong kami ng mga staff na nakasuot ng kimono at dinala sa isang private room. Gusto ko sanang i-appreciate ang ambiance ng lugar pero dahil hindi pa ako nakaka-move on sa nangyari kanina, heto't hindi ko mapigilang mapasimangot.

Sumakay ako sa kotse niya bago niya ito pinaharurot sa kung saang lupalop na pagdadalhan niya sa akin. We stopped at a Japanese Restaurant. Iniwan ko ang gamit ko sa kotse niya dahil paniguradong kakain lang naman kami. And heck, nakakainis talaga tong lalaking ito, alam na alam ang paborito kong pagkain. Naaamoy ko na ang paborito kong Ramen. May lumapit sa aming babae at bigla ba namang magblush ng makita ang kasama ko. Lechugas to. "Konbanwa, welcome to --------Japanese Restaurant," sabi nito at kinindatan ang kasama ko. Haynaku.

Chapter 52 After they went shopping the two besties decided to have dinner together at their favorite restaurant. Katulad ng mga isang gabi na kumakain sila dito. The whole place is packed with people. It’s very hard to get a reservation here. Since Katherine is friends with the owner of the place. Madali sila nakakuha ng reservation kahit biglaan lang nila iniisip na kumain dito. Unang pumasok sa loob ng restaurant si Amara, the receptionist quickly recognizes her. Kaya hindi na siya tinanong pa. Sinamahan na siya nito sa kanilang table.

Parang wala siya sa mood, pero sinubukan pa rin ni Elias na ayusin ang atmosphere nilang dalawa. “Kain tayo sa labas. Doon sa bago kong napuntahang Japanese resto. Gusto mo ng ramen, ‘di ba?” tanong ni Elias habang palabas na sila ng mall. Tumingin lang si Lyra sa kaniya, tapos tumingin ulit sa bintana ng sasakyan. Pagkarating nila sa harap ng restaurant, hindi pa man nakababa si Elias ay nagsalita na si Lyra, malamig ang boses.

Hindi tuloy siya makagalaw at parang may kung anong kadenang nakatali sa kaniyang leeg sa aura ng matandang babae. Nakaupo sila sa sahig haban kaharap nila ang pahabang mesa na pinagdikit-dikit habang nasa gitna ang mga paborito niyang mga japanese food. Tulad nang: Tamagoyaki, Kashi Pan, Takoyaki, Shabu-Shabu, Dumplings, Sushi Rice, at Amazake Drinks. Halos nanlaki ang kaniyang mata sa dami ng handang pagkain. Hindi pa rin siya makapaniwala. May kapalit ito, nararamdaman niya iyon.

Napasulyap muna ako kay Amy na noon ay parang napapaso na binitiwan nito ang menu at tumitig sa akin. “Cassy----” tawag sa akin ni Amy pero hindi ko ito pinansin bagkos kinausap ko ang waiter. Alam ko kasing wala talagang balak na mag-order itong si Amy ng sarili nitong pagkain eh. “So, bigyan mo kami ng 2 sets ng Prime Angus Woodae Gallbi, 2 sets din ng Angus Beef Belly, Garlic tiger shrimp and---” Lahat ng alam kong magugustuhan nitong si Amy ay inorder ko na. Isa pa, lahat din ng mga ito ay matagal ko ding hindi nakakain kaya go lang.

komento ni Harvey habang inilalagay ang mga gamit at bag ni Ayla sa sofa. Nang paupuin siya ni Kagami, hindi niya maiwasang mapangiti nang malapad. Ito ang specialty nito—ang Japanese hotpot na pinapatulo ang laway niya sa amoy pa lang. Nandoon din ang sushi, gyoza, at mochi na paborito nilang dalawa. Sobrang bait talaga ng mommy ni Harvey simula pa lang.

"Ang tanga lang ang hindi kukuha ng ganito! Oo, ang tanga ni Diana para hindi kunin ang mga ganito! Kung wala lang akong utang na loob sa pamilya Valdez ay hindi naman ako magiging sunud-sunuran sa kanya eh!” Sa japanese restaurant. Nagpalit na ng casual na damit ang lahat at isa-isang umorder ng pagkain. “Salmon, sweet shrimp, dagdagan pa! Lahat ng nasa menu ay bilhin niyo na!” “Ang sarap ng sashimi nila, highly recommended ko ‘to! Sana, lagi tayong kumain dito kapag may bago tayong kasamahan!” Habang nag-oorder ang lahat, biglang bumukas ang pinto ng private room ng japanese restaurant. Napatingin silang lahat, si Diana pala iyon.