Novel & Cerita Barbarous

" Takot ba siyang maubusan ng lahi nila? " Muntik ng mabulunan si Baron sa kaniyang narinig habang yung dalawa naman, halos umangat sa ilong nila ang pansit na nasa loob ng kanilang bibig. " Teka, hindi gano'n yung rason ni Boss. Masyadong mababaw, " ani Baron matapos inumin yung isang baso ng tubig. " Nasa trenta pa lang naman si Bossing. Kaya pa 'yon. "

"Ulitin mo pa." Ang malalim at baritonong boses ng lalaki ay gumapang direkta sa kanyang tainga. Hindi na matukoy ni Elara kung saan ba eksaktong nakakakiliti, dahil ang bawat bahagi ng kanyang katawan ay nakakaramdam ng kakaibang panginginig at init. Ang puso niya ay nagwawala sa tindi ng kabog, tila ba may tambol na mabilis na pinupukpok sa loob ng kanyang dibdib.

["Dada!!!" Napatigil ako sa pagsasalita ng marinig ko ang boses ni Baby Fria, nilingon ko ang pintuan at nakita kong parang ginigiba na ang pinto fuck! Hindi naririnig rito sa loob ang katok dahil sound prof itong sala tsk!

Halos kasing-haba na ito ng tao at may sariling aura ng kamatayan. “At ang huli... the Barrett M82,” deklara ni Laxus. Ang boses niya ay naging mas seryoso. “This is a heavy-duty sniper rifle. It’s our ‘Long-Range Firewall.’ Mula sa malayo, kaya nitong i-terminate ang kahit anong banta bago pa man makalapit sa atin. It’s not just a gun; it’s a death sentence from a distance.”

At konsensya? “Hindi mo pa napapatunayan ang iyong sarili!” narinig kong sigaw ng isang lalaki. Pamilyar ang boses na iyon. “Matatakot ka ba ulit na sumubok!” muli nitong sigaw. Parang nagmumula sa langit ang boses na ito. Galit at pagkadismaya. “Subukan mo namang lumabas sa lungga mo! Nang malaman mo ang resulta ng gusto mong gawin!” muli nitong sigaw.

Sarkastikong sabi ni Vladimir. “Damn you Vladimir! You're the most filthy person here and not me! Don’t dare compare me to someone like you!” Galit na sabi ni Lyka. Bumulusok ang galit sa dibdib ni Vladimir at hinila siya patayo ng kama. Ngunit sadyang nanghihina ang kanyang katawan at inaapoy rin siya ng lagnat. Natigilan si Vladimir ng maramdaman ang sobrang init na temperatura ng asawa.

Sigaw ni Marcus at tila doon natauhan ang babae dahil napatigil ito at umiiyak na ibinaba ang baril at niyakap ang anak ng mahigpit pero pilit kumakawag ang bata habang umiiyak. "Let me go Mom! I don't like you anymore your so bad!" Umiiyak nitong sabi at doon na napaluhod sa sahig si Meghan at tila doon lang rumihistro ang lahat nang kanyang ginawa at doon gumawa ng paraan si Mario para kumawala sa ina at mabilis na tumakbo sa Ama. Kaagad itong niyakap ni Marcus ng maramdamang tila nanginginig ito sa takot.

Boses iyon ng isang baritonong tinig. Naramdaman na lamang niya ang pag angat ng kanyang katawan sa ere. She wants to scream and ask for help, pero hindi niya magawang ibuka ang bibig. Tuluyan ng nilamon ng kadiliman ang kanyang kamalayan. *** "UHMM." Ramdam niya ang mainit na bagay na sumisípsíp sa kanyang leeg, patungo sa kanyang panga habang sa gilid ng kanyang labi.

Sisigaw na sana ako at ire-ready na ang katawan ko matigas na sahig na kababagsakan ko nang matigilan ako. Teka lang, nasaan ang matigas na sahig? Flat naman ang sahig namin dito sa opisina, bakit bukol bukol ito? Nakapikit ko pang pinisil pisil ang kung anong nadadama kong bukol. Bakit may malambot na tela? “Miss Delgado!” Puno ng awtoridad na boses ang narinig ko. Kaya naman ay unti-unti kong binukas ang mga mata ko para lang magkulay suka.

Kita sa kanyang mga mata ang takot at galit na pinagsamang emosyon. At bago pa man makaiwas si Theariza. Malakas na hampas. Isang mabigat at matinis na tunog ang umalingawngaw sa buong silid nang tumama ang base sa kanyang ulo. “Aaaarg…!”