Novel & Cerita Bargain In Tagalog

Bryan Tan ibabalik ko Ang pera mo Saad niya sa akin. Hahaha... tawa ko dito bakit Ms. Aloha may problema ka ba. Bakit mo ako binili Ng ganoon kalaking halaga. This is just a game... Saad nito. Ms. Aloha Sabi mo nga laro lang ito bakit nagagalit ka.saad ko dito Kasi sa ginawa mo pag- offer Ng malaking halaga ay para mo akong binibili. Para sabihin sa iyo Mr. Tan Hindi ko pinagbibili Ang sarili ko Saad nito sa akin.

"Ano na? You're spacing out." Napakurap-kurap ako bago pumalatak. "Pero ang mahal naman kasi no'ng pinili mo, Boss. Ipapaalala ko lang at baka nakakalimutan mo, kanina ko pa sinasabi, 'di ako mayaman na katulad mo, dukha lang po ako. Tapos tatlo pa ang gusto mong bilihin ko." Bahagya itong natawa. "Dalawa na lang kasi, okay pa naman ako sa ginagamit ko," pakikipag-bargain ko pa rin.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

robot na sagot ng salesgirl. "Ano? Labing pitong daan?" nabigla ang dalaga sa narinig na bakas sa mukha niya ang hindi pagsang-ayon. "Nasa ibang shopping complex ako kasama ang aking matalik na kaibigan noong isang araw, at ang bawat set ay nagkakahalaga lamang ng higit sa siyam na daang dolyar, ngunit ibinebenta mo ito sa labing pitong daan. Daylight robbery iyon!"

I wonder kung hindi sila nananakawan diyan. Tumigil kami sa isang parang boutique, maraming naka-hanger na damit at maraming hindi sa isang malaking box which is may paskil na 'ukay-ukay'. Iniharap niya 'ko sa mga naka-hanger, may paskil naman ditong 'Bargain'. "P-Pili ka na ng gusto mo diyan, tigli-lima muna. Okay lang ba? Uunti-untiin muna natin, ha?" Aniya. Tumango ako.

Humugot ako ng malalim na hininga bago magsalita. "Kung wala kang magandang sasabihin, makakaalis ka na." Sabi ko sa kaniya. Nanapangisi siya na para bang hindi nagpapatinag sa sinabi ko. "Name your price, Miss Cuevas. Five hundred thousand? Or let's make it two million? For sure mas malaki pa sa two million ang makukuha mo sa kapatid ko, but I wont let that happen. Let's end this," sunod-sunod niyang sabi.

Bago ako makaakyat sa second floor ng bahay namin ay narinig ko pa ang pagtatalo nilang dalawa kung kanino dapat mapunta ang five hundred pesos. "Akin na 'to!" sigaw ni mama. "Nababaliw ka na ba? Akin dapat 'yan! Ipangsusugal mo lang 'yan eh!" sigaw ni papa pabalik. "At ikaw naman ay ipang-iinom mo lang ng alak!"

sabi nito. Ang mga salita nito ay siyang nagpakirot sa puso ni Anastashia. Hindi niya akalain na mangyayari ito ngayon. “Tutulungan ko kayo, Dino. Pupunta kayo sa Palawan. May binili akong lupa doon na hindi nakapangalan sa akin at sa ‘yo ko iyon ipinangalan. At ito, isang bag na may limang milyon,” sabi niya dito na buong puso niyang ibinigay kay Dino.

Lahat naman na ay tapos ng gawin at chini-check na lamang ang bar bago magbukas. Ito ang isa sa mga kilala at engrandeng bar dito sa Maynila kaya dapat ay lahat presentable, pati mga gamit at mga trabahante. Sobrang saya ko at natanggap ako dito dahil medyo malaki rin ang pasahod nila. Nakaka-ipon ako para sa pag-aaral ko para sa kolehiyo. Gusto kong makapagtapos, kahit iyon lang ang maging achievement ko at kahit paano ay maging proud ang mga magulang ko sa akin kahit na wala na sila.