Novel & Cerita Barter Of Panay

Ilang sandali ay nagsalita ito, ang kalmadong boses niya ay tila may bahid ng pagod at pag-iisip. "Buti pa, Pipay, sumama ka sa akin," sabi niya bigla. "Saan, Sir?" tanong ko, hindi maitago ang pagtataka. "Mag-bar tayo," sagot niya, diretso ngunit may bahagyang ngiti sa kanyang mukha. "Bar? Parang... barita ng sabon?" inosente kong tanong. Bahagya siyang tumawa. "Hindi, Pipay. Bar—isang lugar kung saan puwedeng mag-relax, mag-inom, at mag-enjoy," paliwanag niya.

"P-Pangako, kapag bumalik dito ang pamangkin ko o kung makita man namin sya ay agad naming dadalhin sa inyo." "Dapat lang! Dahil doble na ang utang nyo sa akin. Kapag hindi pa kayo tumupad sa usupan ay mga lamang loob nyo ang ibebenta ko." Kinasa ni Ka Tano ang baril para ipahiwatig na hindi lang sya nagbabanta.

nanlaki ang mata ni Brealle sa mga pagkaing nakahanda sa harap nila. It's a variety of Filipino foods that you'll typically see sa handang. Small handaan kung baga. Pork Menudo, Giniling, Pork Adobo, Kumpiang Shanghai, Pansit, Pork Belly Lechon and many more. Para silang may sariling fiesta.

Sagot kong ikinangiti nito na hinaplos ako sa ulo. Matapos naming magpaalam ni Bhelle ay tumuloy na kami sa tindahan nila Nanay para dalhin ang mga gawa namin. Mabenta kasi sa mga turista ang mga gawa naming porselas at kwintas pang-souvenir lalo na't mura lang ang benta namin. Barya-barya lang sa kanila pero malaking bagay sa aming pamilya.

Paliwanag ng isa naman Tumango-tango naman si Maria po sa loob-loob niya ay mabigat na presyo iyon at sa bulsa. Subalit naalala niya ang kinuha niyang mga pera ng Tito Fidel niya bago siya tumakas. Sapat na pera para magbagong buhay siya sa Manila saka na lang siya lilipat sa mas mura kapag nakagamayan na niya ang lugar.

“Nagulat din, alam naman niyang baog ako hindi ba?” Tumango ako. “Kawawa naman siya, nawalan na naman ng babae sa bar” “May mga naiwan din naman,” kibit balikat ni Jazie sa akin. Naningkit ang mata ko. “They may be good but we are a different calibre, Jazie. Tayo ang nag papasok ng pera sa bar niya,” “Tama ka naman, kaya nag tatakha ako na pinakwalan ka niya”

I said and cried in his shoulder like a younger brother again. Salitan ang mga kaibigan ko sa pagdala ng mga kailangan ko dito sa isla. From groceries, beddings, clothes at kung ano-ano pang maisipan nila. Pinigilan na nga sila ni Nana sa pagdadala ng grocery dahil mapupuno na daw ang sala nila. Daig pa daw nila ang magtatayo ng bagong sari-sari store. Paano kay William pa lang halos isang truck na ang pinapadeliver, dagdagan pa ni Dominguez, Montenegro, at ang magkapatid na Sarmiento na lahat ata ng prutas sa hacienda nila gustong ipamigay kina Nana.

Aba, kaya namang bumili nito sa palengke nang ten pesos lang! Gold ba 'tong sibuyas!? Kumuha ako nang pineapple tidbits tsaka toyo. Siguro’y bibilhin ko nalang ngayon eh ‘yong lulutuin ko bukas nang umaga. Para sa 'ming dalawa lang naman nang Kutong Lupa itong bibilhin ko kasi, aalis muna si Nanay Lala. Kumuha rin ako nang Apple Juice at tsaka nang Pancake Flour at Honey syrup na halos ayaw na ipabili nang mall dahil sobrang mahal! One Hundred Fifthy ba naman ‘yong nasa napaka liit na bote!

Pagkatapos ko itong bayaran ay lumabas na ako sa book store naglakad ako habang napapatingin sa mga paninda. There is also a bazaar. May mga paninda doon na mga exotic stuff na ngayon ko lang nakita. Like peanuts na malalaki ang itsura or even herbs as well. Napapatingin ako sa bawat paninda at hindi ko kilala ang mga itsura nun. There is even a chocolate made from pure cacao na tinikman ko at mapait. Napangiwi naman ako. Sino naman ang magkakagustong bilhin ito? It's bitter and I don't like it.

Anyaya ni Aling Manay. Tumango naman ako dito. Inayos ko na muna ang walis at tiyaka sumunod kay Aling Manay para makuha ang mga labahan. Matagal ng byuda si Aling Manay, siya na lamang at ang dalawa niyang anak na lalaki ang magkasama sa buhay. May pera si Aling Manay kumpara sa'min, nasa abroad kasi ang isa nitong anak at ang isa naman ay nag-ta-trabaho sa Manila. Tinatanong nga ng karamihan bakit ayaw pang lumipat si Aling Manay sa ibang tirahan dahil kubo lamang ang bahay nito kahit na mapera, sagot lamang ni Aling Manay ay ayaw niya dahil hindi niya kayang iwanan ang bahay kung saan sila nakatira ng yumaong niyang asawa. Hindi din kalaunan ay nakarating na kami sa kanilang bahay. Dalawa