Barter Of Panay นิยาย & เรื่องราว

If Nate gives Barbara expensive jewelries, then papatunayan niya sa babae na kaya niya rin kung ano ang kayang ibigay ng asawa nito. Ilang sandali pa'y agad na nakakuha ng kanyang atensyon ang isang mamahaling bracelet. The jewelry had cost thirty million pedos in Philippine cash. Kayang-kaya niya iyong bilhin para ibigay kay Barbara. Hindi rin naman iyon masasayang dahil kapag napaghiwalay na niya ang babae at si Nate, he'll take back everything that he will give her.

"Pangalawa. Sanay na akong nakakatanggap ng mga ganiyang mensahe." Umupo ako sa silya at nilaro ang hawak na cellphone. "Part of the experience." "Ang tindi talaga ng sikmura mo no. Di ka man lang nasaktan. Di man lang umiyak." Nilingon ko si Barbie. "Patigasan lang iyan. Laro ang hinahanap nila kaya pagbigyan. Sa huli, mas lamang ako dahil ako ang nagkakapera." "Iba talaga ang modern hero ng Pinas. Mababayaran mo na ang utang ng bansa natin, bruha. Galing ng marketing strategy mo!"

Agad namang nagpasalamat si Jordan sa kanya, "Salamat, Boss. Mukhang masarap ang pancake mo, pero wala akong pera pambili nun. Bibili talaga ako ng kaunti pagbalik ko galing trabaho!" Ngumiti ang amo. Kumuha siya ng pancake sa mukhang kakaibang kaldero at inihagis kay Jordan. "Para sa iyo ito. Pagdating mo doon, tandaan na banggitin sa manager na ni-refer ka ni Old Wang, na nagbebenta ng pancake sa Sandy District." Kinuha ni Jordan ang pancake at sinabing, “Sige, gagawin ko.” Hindi inaasahan ni Jordan na bibigyan siya ng may-ari ng tindahan pagdating niya. Agad niyang inubos ang pagkain.

Hindi na siya nagdalawang-isip na tanggapin ang trabaho na inalok sa kaniya ni Paoa D, ang may-ari ng bar na pinag-part time-an niya noon. Isa iyong illegal subastahan dahil sa loob, hindi mamahaling alahas o rare items ang sinusubasta, kung 'di nagagandahang babae para i-satisfy ang mga mayayamang negosyante sa pilipinas. Mabuti na nga lang at hindi pa halata ang kaniyang tiyan. Nanginginig siya habang nasa likod ng stage. Para siyang maiihi habang naghihintay na magsimula ang bidding.

Ipon n'ya ito mula sa kan'yang kita sa pagtitinda ng gulay. Ang mga barya ay ginagamit n'ya para pambili minsan ng kan'yang mga kakailanganin. Kinuha n'ya din ang kan'yang maliit na notebook na ginagamit para sulatan ng kan'yang mga nahulog sa kan'yang alkansya. Ganito s'ya kabusisi pagdating sa pera. Hindi s'ya mayaman at mas lalong hindi galanti kaya ang bawat sintimo para sa kan'ya ay mahalaga at kailangan na bilang na bilang.

Ngiti lang ang tanging pagbati ko sa kanila. We have farms of different fruits and vegetables and we are supplying goods in the whole Visayas. Our plantation supplies are limited to foreign customers. Bago ka tuluyang makapasok sa mga puno ay may maliit na rancho si Papa kung saan ang mga kabayo niya. Apat ang kanya, habang si Cloud lamang ang sa akin. Nagbabalak na rin si Papa na mag-alaga ng mga ito para rin pagkakitaan. Libangan din kasi nito ang horseback riding. Si Mang Densyo noon ang nag-aasikaso sa mga ito.

"Saktong magdeliver sana ng paninda ang panadero diyan sa tindahan. Pinakyaw niya ang paninda nito at nagtawag pa siya ng mga kapitbahay. Tinipon niya lahat dito sa isang kondisyon, magdala sila ng mainit na tubig. Hayan pati kape, asukal at coffeemate siya na rin ang sumagot. Pinigilan ko dahil nakakahiya sa kaniya ngunit ayaw paawat." Lumapit si Daniel kay Irish. Sumunod naman ang napapangiting si Christian. "Saan ka kumuha ng pinampakyaw mo rito?" tanong niya. "Pinautangan ko muna siya para raw makabawi sa mga ka-baryo natin," bulong ni Christian. Ngumiti lang si Irish. "Utang ko 'yan no. Magababayad din ako. Kung di ko kikitain sa bukid, mayaman na muli ako pagkaraan ng isang buwan. Baki

sagot ko dito. Tumango na lang muna ito dahil nasa harapan na kami at pinili namin agad ang gusto namin. "Miss ano ito?" narinig kong tanong ni Trevor sa babae at tinuro nito ang isang uri ng tinapay na tinatawag na Pan de Regla. "Pan de Regla po yan Sir." naka ngiti na sagot ng babae na kina ngiwi ni Trevor. "Sampung piraso po niyan Miss. Sigurado kapag na tikman niya 'yan ubos yan sa kanya baka kulang pa.." sagot ko na kina tawa ng babae.

Niyakap din niya ang Mama at Papa ni Pancho bilang paggalang sa kanilang unang pagkikita. “Good evening po. Halika. Tuloy ka. You are most welcome. Tamang tama ang uwi mo, Pancho.” Tahimik ang lahat habang nasa hapag-kainan. Lynette looked intently on Artemis. “You want some more?” Pork adobo ang hinanda nilang ulam. Napansin ni Pancho na tinanggal ni Artemis ang taba ng ulam. “Ayaw mo?” “Nauumay na ako eh. Baka bigla akong magsuka. Sorry!”

Pagpitik nito ay agad naman lumakad ang kabayo at nagsimulang umusad ang aming sinasakyang karwahe. Mula sa maliit na bintana ng karwahe, tumanaw ako sa labas. Napakaabala ng araw na iyon sa pantalan. May mga nagkakargang mga lalaki ng ibat ibang kahon at buslo na may mga lamang mga produkto. May mga karwahe ring dumadaan at may mga kariton ring tinutulak ng tao roon. May mga natitinda rin sa gilid. May mga Indiyano, mga Arabo at Instik pa akong namataang nagtitinda roon ng kanilang mga dalang palamuti, pabango at iba pang mga produktong tila galing sa kanilang kinaroroonang bansa. May mga Pilipino rin naman nagtitinda ng mga produkto at karamihan nito ay mga ibat ibang gulay. Halos lahat na