Novel & Cerita The Betrothed Manzoni

mahabang litanya niya. “What do you mean?” Tumingin din ito sa harapan kung nasaan inooperahan si Damon. “The one who betrayed him was the only person he chose to trust the most. Dalawa ang pinagkakatiwalaan ni Master—ang kanang kamay niyang nasawi at ang adopted son niya.” “Adopted son?” Nagulat ako sa sinabi niya. Muntik ko pang mabitiwan ang hawak ko.

Gano'n kami kasagrado. At ngayon… Isang malaking obligasyon ang nakaatang sa aking balikat. At 'yon ay ang maging tagabantay ni Lorenzo nang hindi niya nalalaman. Ang hirap, 'di ba? Nang malaman ko na ito ang ipag-uutos ni Don Romano ay gusto kong umatras. Pero… Ang binitiwan kong pangako ang pumigil sa akin. At hindi ako pwede basta-basta bumitaw kundi… Buhay ko ang kapalit. At hindi rin basta-basta ang gusto ni Don Romano. Ako ang gusto niyang maging daan para malaman ni Lorenzo ang tunay niyang pagkatao. I am surprised too. Knowing that Lorenzo is Don Romano's eldest son.

bati nito sa kanila. Halata ang pagka strikto sa boses nito. Hindi sila kilala ni Celeste. Bumulong si Celeste sa katabi nya. "Sino sila?" tanong ni Celeste. "Hindi mo ba siya kilala? Sikat sila na director, at yong isang lalaki ay manager dati ni Miss Tiffany. Basta kapag ikaw ang hinawakan nila ay for sure malaki ang exposure mo pagdating sa modelling."

"Ang hihina ninyo! Paano natin mapagkakatiwalaan ang bagong Don? What qualities he's got to become the next Supremo? Do you think Gabriel deserves the position?" I stood behind him and smirked as I listened. Napansin nila ang presensya ko at lahat sila ay natahimik. Yumuko nang kalahati ang katawan nila maliban lang kay Altino na ngayon ay matigas ang tindig at kakaiba ang pagtitig na ginawa sa akin. "Gabriel Montanari, mi el mio re!" And like a devil, he smiles wickedly with open arms as a greeting for me.

Marahil hindi rin niya alam na ako ang anak ng babaeng papakasalan ng Daddy niya. "Magkakilala na ba kayo?" tanong ni Tito Nick. "Anyway, he is my son, Zach Villanueva." Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa aking kinatatayuan. Magiging stepbrother ko ang lalaking pinagpapantasyahan ko. Dios Mio! Anong klaseng biro to? "Anak, this is your Tita Elena, and her daughter, Sky." Pagpapatuloy ni Tito Nick.

Si Lucio naman ay gumilid, pero masama na ang timpla ng mukha niya kay Manzo. Hindi na niya ito tinitignan ng may paggalang. Pinagdududahan niya na ito. “I’m glad he did not hurt you.” Nanlaki ang mata ni Beth. “Alam mo na si Bernardo ang kumuha sa akin, dad?” Tumango si Manzo. “Yes. I ordered my men just to locate you. Pupuntahan na sana kita sa kaniya para bawiin pero nalaman kong nakauwi ka na kay Lucio.”

Hindi pa siya tuluyang nakakabitan ng zipper nang— Bang! Isang marahas na katok mula sa labas na mukhang nanggagaling sa kabilang kwarto. “ZEPHYRA ARCADIA!” sigaw ng pamilyar na boses. “You think I don’t know what you’re doing?! Open that door—now!” Nanlaki ang mga mata niya. It’s Magnus Montclair.

"Kneel, Belleza," maawtoridad na utos ng matangkad na lalaking nakatayo sa harap niya. Bakas na sa gwapong mukha nito ang pagkadismaya nang husto sa ginawa niya kanina sa harap ng ibang tao kaya gusto siya nitong parusahan. Gusto siya nitong turuan ng leksyon upang magtanda. He is Lionzo Mancini. Dominant and aggressive, feared and known by enemies as ruthless and heartless. Pero imbes na matakot ay taas-noo niyang sinalubong ang abuhing mga mata nitong parang punyal kung makatingin.

Inihagis ang riding whip sa katulong, niyakap ang magandang babae sa tabi, at naglakad palapit. Ang pangalan niya ay Samson Montenegro. May halo ang kanyang dugo. Itim ang buhok at mata nito gaya ng ama niya, pero ang mga tampok ng mukha ay halos kapareho ng kanyang Italyanang ina na dating sikat na artista. Isa siyang lalaking may mukha na kayang makaakit ng kahit sino. Idagdag pa ang pangangatawan na hinubog ng horseback riding at archery, para itong naglalakad na tukso.

Ang amoy ng mamahaling kape at sariwang tela ay pumailanlang sa buong silid. Para sa pinakamalaking kasal sa kasaysayan ng bansa, walang anumang detalye ang pwedeng tipirin—lalong-lalo na pagdating sa nag-iisang tagapagmana ng Valmonte Empire. Sa gitna ng silid, nakatayo sa ibabaw ng isang maliit na bilog na plataporma ang anim na taong gulang na si Zion. Tuwid na tuwid ang kanyang tindig, nakataas ang baba, at pilit na hindi gumagalaw habang isang matandang Italyano na may bitbit na measuring tape ang maingat na kumukuha ng sukat ng kanyang balikat at braso. Ito ay walang iba kundi si Signore Rossi, ang master tailor na pinalipad pa ni Zeno mula sa Milan, Italy, para lamang tahiin ang isusu