Basahin の小説・ストーリー

tsk " Alam mo ipinagtagpo lang kayo pero Hindi kayo itinadhana" bara ni Allysa Dito " ouchhhh sakit nun pare" tawa ko Dito umirap lang ito at nilagyan nalang ng wine Ang baso.tumatawa Naman na lumabas si allysa at tinungo Ang kwarto ni Reina.

si Winston ay natuto kung paano mag trade at mag invest sa isang Trading Platform Software Sa tulong ng isang kaibigan na kaniyang tinulungan nuon, ang kaibigan na ito ay pumunta pa mismo sa tambakan ng Basura, Napansin ni Winston nuon, na naghahanap ito ng kalakal, ngunit ng mapansin niya, ang bawat plastic, bakal na kaniyang nadadaanan ay kaniya lamang nilalampasan at hindi nito pinapansin,

Tahimik niyang itinulak ang kulay asul na baso papunta kay Adrian. “Try mo,” mahinahon niyang sabi. Alam niyang hindi ito mahilig sa matatamis, kaya sinigurado niyang balanse ang lasa ng ginawa niya para rito. Kinuha namam ni Adrian ang baso. Bahagyang kumunot ang kanyang noo nang maramdaman ang lamig ng baso sa kanyang palad, saka siya uminom. Ilang sandali niyang ninamnam sa labi ang inumin at tila ba ina-assess ang lasa. Presko iyon sa panlasa, may kaunting tapang, pero hindi masakit sa lalamunan.

Halos maubos nito ang laman ng baso nito. Nang matapos itong uminom ay nakasimangot itong tumingin sa akin. Natatawa ako sa hitsura nito, parang hiyang-hiya ito sa akin. "Bakit mo kinain? Hindi naman masarap eh," parang bata na sabi nito.

I think I need very cold water to lessen the iritation I am feeling. Nilabas ko mula sa ref ang pitsel at kumuha ng baso. Nagsalin doon at tuloy-tuloy iyong nilagok. Muntik pang mabasag ang baso matapos kong may kalakasan na ibaba iyon sa mesa. Hindi ko binitiwan at mas hinigpitan ang hawak doon.

“Hindi ka pwedeng uminom.” Mabilis na inabot ni Adrian ang baso ni Sebastian, ngunit hindi pa man niya ito tuluyang nahahawakan ay napigil na siya ng isang tingin—isang malamig at matalim na tingin na tila kayang pumatay. Napaatras siya, napabuntong-hininga, at sa huli ay napabitiw na lang ng kamay. Wala ring silbi. Sa harap niya, parang walang pakialam si Sebastian sa lahat, diretsong ininom ang laman ng baso na para bang tubig lamang iyon at hindi alak na unti-unting sumisira sa katawan niya.

sabi ko, may pagdedeklara pa at pagdrama habang bumabagsak ako sa upuan. Napatawa siya, saka bumalik mula sa banyo na may dalang basong tubig. “Super Wilbert, at your service. Hindi man ito magic potion, pero makakatulong,” sabi niya habang iniaabot ang baso na may something look. Pagkakuha ko ng baso, may dumaloy na kakaibang init—lampas pa sa tama ng alak—init na galing sa atensyon niyang hindi ko inasahan.

sabi niya pagpasok sa pinto. Naabutan niyang nagpipilit si Felix na abutin ang baso ng tubig at nakita niyan nahihirapan ito kaya mabilis siyang humakbang palapit at inilapag ang Bandihad sa lamesita at kinuha ang baso at tinulungan ito. Nakita niyang naging pilyo ang ngiti ni Felix.. na naman. Sa tuwing lalapit siya dito ay nagiging ganito kalagkit ang itngin nito sa kanya.

ang mahinang sagot ni Aling Maria habang nakayuko, hawak ang isang basang basahan. "Iwanan mo ang basahang yan at umakyat kayo sa itaas... itapon ninyo ang lahat ng damit, sapatos, personal na gamit, at kahit anong papel na pagmamay-ari ng babaeng iyon sa malaking basurahan sa labas ng subdivision," ang mariin kong utos sabay sipa sa timba ng tubig na hawak ng katulong, dahilan upang matapon ang maruming likido sa sahig.

"We’re done with that phase." Iniabot niya ang isang basong tubig at isang pakete ng gamot na galing sa kung saan. "Inumin mo 'yan. Hindi ko kailangan ng sakit ng ulo ngayong araw dahil lang hindi mo maigalaw ang katawan mo."