Batang Filipino の小説・ストーリー

HELGA POV: “Di nga?” “Oo nga. Tawagan mo pa kung gusto mo.” Namula ako, kumalat sa pisngi ko hanggang sa pisngi ng kiffy ko. “Nakupo, lagot na talaga ang Bataan. Ibagsak na natin agad!”

Hindi naman na ito kailangan na pumunta pa sa bahay nila lalo na nandito na siya sa Pinas. "Tarantado talaga ang lalaking 'yan!" inis na sabi niya sa kanyang sarili habang mag-isa lang siya sa labas ng bahay nila. "Kailangan ko na malaman kung ano talaga ang mayroon sa kanilang dalawa ng kapatid ko. Nakakainis lang talaga dahil walang sinasabi sa akin ang kapatid ko."

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

KNIGHT Batanes, Rakuh a Payaman Napakaganda ng Batanes, ang mga burol ay malawak na pastulan ng mga hayop, mga kalabaw, at mga kabayo. Nag-aalok ito ng isang perpektong tanawin kung saan ang lupa, dagat, at kalangitan ay para bang malapit sa isa’t-isa. Napapikit ako ng aking mata at dinama ang sariwang hangin.

Hindi man kami parte ng nasabing mga bansa subalit maaari naman kaming magpanggap bilang kasapi nila dahil gaganapin ito sa isang masquerade party na kung saan maraming Pilipino ang maaaring maapektuhan. "Prepare yourselves for the upcoming clash that will be happening later. We must save our co-filipinos lives!" sigaw ni Sabino pagkatapos ay sabay sabay naming ginawa ang routine namin sa pagpa-practice. Iba iba ang routine namin, may routine A, routine B at routine C. Mas mabigat at mahirap ang routine C sa lahat dahil nakasalalay dito ang buhay ng ka-partner mo. Kailangan ng ingat at tyaga sa pagpa-practice namin dahil kung wala ka ng mga bagay na 'yon ay hindi ka nararapat maging parte ng

Isla Moretti POV Ang sikat ng araw sa Batangas ay iba kaysa sa Maynila. Mas mainit pero hindi malagkit sa balat, at ang hangin ay amoy tuyong dahon at asin dahil malapit lang kami sa dagat. Nakatayo ako sa beranda ng maliit na rest house na pagmamay-ari ng mga magulang ni Kalix. Hindi ito mansyon; isa lang itong simpleng bungalow na gawa sa bato at kahoy, napapalibutan ng mga puno ng niyog at may malawak na garden na diretso na sa pampang.

Paulit ulit kong pinaalalahanan ang sarili ko na huwag magbigay ng kahit ano, pagkatapos ay sinimulan ko na siyang imasahe. Ang balat ni Rosaline ay napakalambot at makinis sa pagpindot. Nagmasahe ako gaya ng dati, pero maya maya, parang hindi nasiyahan si Rosaline. “Anong ginagawa mo? Hindi ba sinabi sayo ng boss mo kung paano ito gagawin?"

biglang tanong ng isang batang lalaki na patakbong lumapit kay Phil. "Stupid lady?" ulit ko sa sinabi ng bata. Tila gustong umakyat ng aking dugo papunta sa aking ulo. Mukhang makakakain yata ako ngayon ng kutong-lupa. Ka bata-bata pa ay marunong nang mang-lait. "Excuse me, little boy. I am not stupid, okay? At saka bakit nagsasalita ka ng bad word sa mas nakakatatanda sa'yo?" nandidilat ang mata na kausap ko sa bata. Ang cute-cute pa naman nito ngunit mukhang little devil.

Gosh, what a fan of Ben10. “Hoy! Akin na yung chocolate pag natalo mo ako.” he said with his cute tagalog accent, I want too laugh but I’m afraid that he would be offended. “Who are you dummy?” I asked and raised my brow at him. Mom told me to not easily talk to strangers but I can't ignore what he just said. “Let’s race, paunahan tayo doon. If I lose, I will let you eat your chocolate peacefully. But if I win, it’s the chocolates baby.” he said, and he speaks like his big huh. Gosh this kid.

Hindi lang niya si Camilla na anak nito dahil hindi pa naman niya nakikita ito. Max nods his head quickly and said, "Yes, bro. Kilala ko si Mr. Mariano Aquino. Isa sa mga kaibigan ng daddy mo siya, 'di ba?Bakit? Ano ba ang meron sa kanya, huh? Tinulungan ka ba niya na makahanap ng babaeng mapapayag na magpakasal sa 'yo, huh?"