Batang Filipino Mga Nobela at Kwento

Philippines 1930 BUMABABA SILA ASULA at Wave sa ibabaw ng rooftop ng resort. Hindi niya alam kung bakit siya dinala rito ng misteryosong lalaki pero wala na siyang pakialam. Gusto niya ngayong makapag-isip nang maayos. At mukhang alam iyon ng lalaki dahil dinala siya rito.

Dagdag pa nito. Sa pangalawang pagkakataon ay muli akong napatawa. Bakit ganon? Ang gaan-gaan yata ng loob ko sa kanya. Para sa isang tao na ngayon ko lamang nakilala. Ang bilis lang din niya akong patawanin at pangitiin. Weird. Kunot noo na napatitig ako sa mukha niya. "What? It's a Latin name of the river Severn in the United Kingdom." Paliwanag nito dahil baka iniisip niyang hindi ako naniniwala.

hindi makapaniwalang tanong nito sa akin kaya napatungo ako rito "Uuwi po kasi ako sa Batangas at saka birthday po ng anak sa January 5 kaya January 7 na po kami makakabalik ng Manila" mahina kong paliwanag rito kaya napa bunting hininga ito sa sinabi ko

“Subukan mo. Matatamaan ka sa akin. Imbes na iyang karate ang inaatupag mo, bakit di ka magseryoso sa pag-aaral mo?” Ngumuso si Tinay. Kahit di niya sabihin ay parang naririnig ko na sa utak ko na sinasabi niyang KJ ako. KJ na kung KJ. Iyong makabubuti niya lang naman ang iniisip ko. “H-Hello, ma'am.” Alanganin ang ngiti no'ng kaibigan ni Tinay. Ang mga ina ng mga batang lalaki na ito ay mga Filipina. Nakakaintindi sila ng tagalog kaya napapalapit na rin sa kanila ang anak ko kahit hindi ko naman talaga close ang mga ina nila.

"Hindi ko alam ang lugar na 'to. Malayo na ba 'to sa Vigan?" Umangat ang kilay nito at saka lumapit sa'kin. Kakatapos lang nitong iparada ang sasakyan kaya nilalaro nito ang susi sa kamay niya bago tumabi sa'kin. "We're in Batangas." He chuckled. Tumuro ito at sinundan 'yon ng mga mata ko. "Mas maganda dito tuwing umaga. Hindi gaanong mainit kahit pa tirik ang araw."

Baka anak ng isa sa pamangkin niya? Napatingin naman ako sa bata, may hawak itong lobo. Ang gwapong bata! Mahaba ang buhok niya na parang usual gupit ng mga lalaking koreano. Siya siguro 'yong may birthday? Ang nakalagay kasi sa caption nitong photo ay "Belated Birthday, Baron! Isang buwang late!" with crying and laughing emoji. Inalis ko na ang story na iyon at chinat ulit ang pamangkin ni Mama pero makalipas ang ilang minuto ay wala pa rin. Kaya in-archive ko na at pabalyang tinabi ang phone.

Sa pag-apak ng kanyang paa sa labas ng sasakyan, unang bumungad sa kanya ang amoy ng sariwang hangin na umiihip sa kanyang buhok. She roamed her eyes all over the place and noticed how unique and refreshing this place is. “Are we still in the Philippines?” mahinang tanong niya. “Yes, Lyla.” Matamis na ngumiti ang kanyang mommy. “Welcome to Batanes. Hali ka.”

Hindi niya alam kung paano ito nakuha ng kaniyang ama beacuse difinitely they are the complete opposite of each other. His father is half Russian, half Filipino. Anak ito ng isang kilalang bilyonaryo sa Russia ngunit mas pinili nitong manatili sa Pilipinas noong makilala nito ang kaniyang ina. Brandon Villamor is just like him, arrogant, dominant, ruthless and powerful. No one tries to mess up with him because he shows no mercy. Kinakatakutan ang ama niya kaya walang sino man ang sumubok na kalabanin sila.

sagot naman nito at halos mapatalon si Vince sa gulat ng biglang sumigaw si Spencer. "Ala eh, Insan! Kita mo 'yang mga tsinelas na 'yan? Sa Batangas, ang tawag namin diyan ay paratung! Matibay pa sa relasyon n'yo ng ex mo!" malakas na sigaw ni Spencer

ALIYAH'S POV Banayad na hampas ng mga alon sa naglalakihang mga bato, sariwa't malamig na ihip ng hanging dala ang amoy tubig alat na halimuyak na halos yumayakap sa buo kong katawan, ang mga naglalakihang kulay berdeng burol at mga bahay na gawa sa purong mga brickstone. Mga naunang halimbawa na nagpamangha sa akin nang makarating ako rito sa Batanes.