Bayi Novels & Stories

Chapter 43 “Tita SK, your baby is a girl,” wika ni Summer nang lapitan siya nito sa lounge chair na kinaroroonan niya. Hinaplos niya ang bangs nito na bagay na bagay sa matambok nitong pisngi. Paladisisyon ang bata dahil hindi patanong ang tono nito. “Hindi ko alam, Baby. Maliit pa lang siya.”

Nag-thumbs up sign ito bago nila tinuloy ang pagbili ng mga gamit pang-baby. "You really don't know if it's a girl or a boy yet?" ani Tyrone sa kanya habang tumitingin sila ng white woven bassinet. "Not yet," aniya bago hinaplos ang tela ng foam ng bassinet. "Why?" Hindi siya agad sumagot. She turned to the lady on the cashier and told her that she's getting the bassinet. Pagharap niya kay Tyrone saka siya sumagot. "Because I was waiting for Rob. I want him to be there with me, to share that moment with him but..." She picked up a newborn romper with a heart print on it. May kumudlit sa puso niya. "Mukhang hindi na niya kami naaalala ng anak niya."

CHAPTER 232 “Mimi, bakit bibi boy po kasi?” ngungoy ni Reirey habang nakatingin sa sanggol na pinapa-suso niya. “Sabi kasi po na bibi girl.” “Hindi mo ba gusto ang baby na ‘to? He’s your brother. Tingnan mo, ang cute-cute niya,” pang-uuto niya sa batang m aldita. “Gusto po pero kasi bibi girl sabi.”

Isang babae… at isang lalaki. Napakaliit nila. Napakalambing tingnan. Ang pisngi nila ay parang perlas na malambot, at ang kanilang mga kamay ay parang mga petal na kapag hinawakan mo ay baka masira sa sobrang lambot. Napabasa ko ang nakaukit na mga pangalan sa harap ng kanilang baby crib. “Eloisa Tiu” “Dwien Tiu”

Nakita na lang ni Justine ang sarili na nag-aabalang ibili ng gamit ang baby. "Baby evanz, ayan na si Dada, oh! look he has something for you. Ano 'yan, dadalhin, a toy? Wow! A toy for baby evanz!" Isang gabi kasi ay may uwi si Justine na isang laruang kotse-kotsehan para kay baby Evanz. Although baby Evanz is too Young to play, nakakatuwang parang may isip na ang bata dahil kahit apat ns buwan pa lamang ito ay parang naiintindihan na nito na laruan iyon at pumapalakpak pa.

Pagbukas ng pinto, agad akong napaiyak. Tatlong maliliit na nilalang—kulubot pa ang balat, nakasuot ng maliliit na diaper at may mga tubo sa ilong. Parang ang babangon nilang mga anghel na ipinagkaloob sa amin, sa kabila ng lahat. Lumapit kami sa isang incubator, at tinuro ng nurse ang una. “Siya po si Baby Mateo.” Sunod ang pangalawa—

Sakto lang para malagyan ng lamesa at upuan at kaunting halaman sa mga gilid-gilid. Kaya naman pala may narinig akong hagikgik. Andito na naman pala ang aming kapitbahay dala ang kan'yang cute na cute na baby. Agad kong kinuha sa kan'ya ang anak niya at kinarga. "Hello, baby Shan!" Agad ko siyang pinupugpog ng halik.sa pisngi. "Hala, ang cute naman niya!" lapit ni Fil at kinurot-kurot na din ang pisngi ni baby Shan.

Hindi naman siya tumututol sa ginawang paghimas sa ulong matigas. “Miss na miss na kita, Gwin—” Pinahangin na ang pagsasalita ko. Ramdam ko na kasi ang sarap. “Fred, teka … baka ma paano ang baby—” Akmang papatong na ako, kaya lang pinigil niya. “Maiipit si baby.” “Hindi maiipit si baby—” Halik sa labi niya ang tumapos sa pagsasalita ko, kasabay ang pagkubabaw ko sa kanya.

nakatitig kong sabi sa bata. Nahihiyang isinubo ng bata ang index finger at ngumiti. “Mama?” Nilingon niya ang ina. “Pogi daw Raiden…” Tumango naman ang babae sa anak niya. She ruffled her child’s hair and smiled. “Oo naman! Super pogi ang Baby Raid ni mama!” She lovingly pinched her son’s nose next.

Ni hindi man nga lang na-late. Dumako ang kanyang mga mata sa batang kasama nga mga ito. It’s a handsome little boy na mukhang nasa edad apat hanggang lima. “Is this your baby?” nakangiti niyang tanong. Tumango ang dalawa. “Yes, this is Brandon. Our baby boy. Say hi to them, baby.” Utos ni Chena sa sa anak nila. Brandon look so cheerful. Mukhang mahilig ngumiti. “Ni hao!” bati nito.