Behind My Smile Quotes Novels & Stories

Sabi nya sakin habang nakatitig sa mga mata ko. "Well, hindi lahat ng tao ay may magandang pinagdadaanan.. I just want to be a light to people who experience darkness." Nakangiting sabi ko sa kanya. "Do you think your smile can light up someone's life?" Seryosong tanong nya.

If I saw him smiling like that again, I'm going to punch him. "Amputcha, ang corny ko raw." "You're not a bee to bulong bulong diyan." "Oh, I'm not bee dahil ako ay iyong bee bee," saad n'ya kaya napatigil ako, I bit my lower lip to stop myself from smiling. This guy is starting to affect me.

Maganda nan ga kapag nagliliwaliw kung minsan kaya lang bihira ko lang gawin ang gano’ng bagay. I gave him a kind, wide smile as we headed back to his car. Isa pa ito sa mga napapansin ko sa sarili ko. Noon sobrang dalang ko lang ngumiti, ni hindi mo pa ako makikitang ngumi-ngiti maliban na lang kapag kasama ko ang mga kaibigan ko. My smiles and laughter, however, were not the same as previously. I'm not sure how to put that into words. It’s kind of weird. Bumuga ako ng hangin.

“Don’t worry about the expenses…” He paused, then flashed a chilling smile. “My treat.”

“Because smiles like that are rare.” Mas lumawak ang ngiti nito. “I have a magic smile.” “Magic?” Bahagyang umangat ang isang kilay ni Theo. Tumango ang bata na parang napakaseryoso ng usapan. “When I smile, people smile back.” “Maybe you’re right.” “You smiled,” sabi ng bata, proud na proud. “See? Magic.” Napailing si Theo, pero nakangiti pa rin siya.

"Guys! Mauna na ako sa inyo, ha. Kayo na ang bahala dito. Happy lang palagi at..." "Smile habang naghahalo ng nilulutong ulam. Smile para sumarap ang ulam. Smile habang naghihiwa ng mga karne at gulay. Smile habang naglilinis. Smile, smile and smile," humalakhak si Bella sa panggagaya ng mga kasama namin sa kusina kung paano ko sabihin ang katagang iyon araw-araw, walang palya.

Imbes na lumuha, tumuloy ako sa pagsusulat. "Behind a king's smile, there is a wound hidden that no one else can see. And with every wound, the queen bleeds." Nang matapos ko ang paragraph, napangiti ako ng mapait. Hindi ko alam kung tapang ba ito o simpleng paraan ng katawan kong lumaban para hindi matunaw sa sakit. Basta ang alam ko, sa mga salitang ito, kahit paano, ako ang may hawak ng kwento.

Damn, pag mapapangiti ko itong high-end, million yata ang makukuha kong pera dahil sa mga magazines na sold out. Ngunit ang perang inaasam-asam ko, naging bato no'ng hindi man sila ngumiti kahit isa lang. What the hell is wrong with smiling? Hindi ba sila happy sa mga nararating nila? "Everyone? Smile for me, please." Marahang sabi ko.

Napatawa ang binata kaya napatitig ang dalaga sa kaniya. "Marco smile more often, your smile reflects mine." Wala sa sariling ani ng dalaga. "Napaka gwapo mo para sumimangot lang. If you smile you can see the world smiling at you. It makes everything easy and balanced. Pero pag palagi kang nakabusangot ganun din ang mundo sayo. Take it easy and smile."

may inis niyang sabi at saka inamoy ang suot niyang polo. His funny and playful personality makes him more admirable. His smiles are really contagious. Para siyang araw na papasikat sa umaga. Ang gandang pagmasdan ng ngiti niya na parang nagsasabi sayong maging masaya lang sa buhay. Pero habang tumatagal na nakilala ko siya, I discovered that behind those smiles is a traumatic and melancholic past. He is hiding all of the pain in his heart and covered it with his bright smile.