Believe Me Novels & Stories

he said, looking annoyed this time. Mas naiinis naman ako dahil sa hindi ito naniniwala sa akin. "If you do not believe it, then I don't care. Nagtanong ka pa kung hindi ka naman pala naniniwala. Anyway, bakit ba kailangan kitang kumbinsihin sa sagot ko. Alright, think whatever you want to think about me. Labas na ako sa maruming isip mo!" I said, then I walk out.

May mga galaw ang ama niya sa likod ng mga saradong pinto. Lumalaban siya sa isang digmaang hindi ko man lang nakikita. “Trust me,” mahina niyang sabi. Dalawang salita. Trust me. Muli kong ipinikit ang mga mata ko. At doon ko naramdaman ang bigat ng katotohanan sa dibdib ko. Sa ngayon, wala talaga akong magagawa.

bulong ni Damian sa tenga ko, puno ng lambing ang boses niya. “Mas masaya pa kaysa sa akala kong kaya kong maramdaman,” sagot ko, leaning back sa kanya. “Minsan hindi ko pa rin ma-believe na ito ang life ko. Our life.” “Believe it,” sabi niya, hinalikan ang sentido ko. “Because it’s real. It’s ours. And it’s forever.”

Hindi niya nga lang magawa dahil obligasyon niyang pangalagaan hanggang sa hindi pa niya natatapos ang kanyang misyon. "I'm not jerking 'ya, dude. Maniwala ka sa hindi ay wala na akong pakialam dahil realidad na mismo ang gagawa ng paraan para makita mo kung ano ang pinagsasabi ko. Sa oras na malaman mo ang totoo ay narito lang ako para bigyan ka ng malakas na palakpak na sa wakas ay naniniwala ka na. Sa ngayon, naiintindihan ko kung nagdadalawang isip ka pa, napakabilis nga naman ng lahat. Kaya let me tell you everything I know that is enough for you to believe me."

bulong niya sa akin. “No. Phineas, No,” I said with a firm tone. Hindi pwedi! Tinangka kong kunin ang kaniyang kamay pero balewala lang ang lakas ko sa kaniya. “Mia, antok na antok pa ako, can you please calm down? Pinagpapahinga lang naman kita.” “Phineas, hindi ako bolster, okay? Ang bigat ng hita mo.” “Just promise me, hindi ka aalis.”

“Just trust me mila, trust me that i can't hurt you.” Ngumiti lang naman siya at tumango saakin.

Kitang kita ko ang sinseridad sa mga mata niya. "It's okay kung hindi mo pa paniwalaan. I don't expect you to believe me like that after being such an asshole." Wika niya. "I actually believe you." Wika ko na ikinatigil niya. "But I still want you to prove it, Max." Sambit ko. "I will. Just say it. Anong gagawin ko?" Turan niya. Sandali ko muna siyang tinitigan bago ako nag salita.

“Basta sumunod ka na lang.” “Bakit may kutob ako na may mali kang gagawin?” Napakamot si Greyson ng sariling batok nito. “Alli naman lahat ba ng gagawin ko dapat pagdudahan mo at may explanation?” Humugot ito ng malalim na hininga. “Please trust me this time.”

hindi makapaniwalang sabi niya. "Kailangan ko ba talagang ulit-ulitin ang sinabi ko?" napataas-kilay ko sabi sabi sa kanya. "Ha! You're unbelievable! Do you think, I'll believe you?" "I don't care if you won't believe me, because, all I know is, he's mine," nakangising sabi ko sa kanya at bumaling kay Lance. "You b*tch!"

Masakit ang tanong niya, pero mas masakit ang katahimikan niya. May parte sa kanya na naniniwala. Naniniwala siyang kaya ko siyang iwan para sa pera, para sa ibang lalaki. Ngumiti ako kahit nanginginig ang labi ko. “Fine,” bulong ko. “Believe that.” “What?” Humakbang ako palapit, kahit nanghihina ang tuhod ko. “Kung mas madali para sa’yo isipin na pinagpalit kita, go ahead.”