Believe Me Novels & Stories

Hinila niya na ako palabas at sumakay kami sa kotse niya. "Trip mo na naman, Tsong?" "Hindi ito trip. Basta, just trust me." "Okay. I trusted you." Naapakan niya naman ang brake. Napangisi lang ako. "Trusted?" asik niya. "Ito naman, namali lang ng grammar eh. I trust you. I believe in you. Happy na?" The corner of his lips went up. Napapikit na lang ako at hinayaan siya sa trip o whatever niya.

"D'mn it!!..this is torture to me...fck you rain!!.." "Fck thiss!!" Naramdaman ko ulit Yung mabibigat na paghinga nya.. What is his problem... Niyakap ko ulit ng mahigpit Yung sarili ko...habang pinapnood sya... Ilang sigundo lang kaming ganon... Dahil matapos ay humarap ulit sya sa akin... Napa atras pa ako ng konti... "You believe in me right?..you trust me for this right?...d'mn it baby plsss..say yes...nahihirapan na ako!.."

"DON'T LET YOURSELF BE FOOLED BY SOMEONE YOU LOVE. KNOW THE TRUTH. PS: BE READY. I'LL BE TAKING BACK WHAT IS MINE"

“praise.. yung plano natin-“ “alam ko naman yun besh! Syempre hindi ako aamin kay brent no! atin nalang to, iiwas din ako para habang tumatagal mawawala rin feelings ko. Trust me!” wala na akong nagawa kundi magtiwala nalang. Kinakabahan na nga ako sa nararamdaman ko na habang tumatagal ay literal na napapalapit ang loob ko kay theo, tas sya rin???

Tahimik akong huminga nang malalim, pilit pinapakalma ang dibdib kong parang may mabigat na bato. Believable daw si Jamaica. Oo, believable. Kasi kahit ako, minsan, gusto ko ring maniwala na mali lang ang lahat. “Okay,” mahina kong tugon, pero mas matigas kaysa sa plano kong sabihin. “At least ngayon alam mo na ‘yung totoo.” Lumingon siya, saglit lang, pero sapat para magtama ang mga mata namin. Doon ko nakita ‘yung guilt na may kasamang hiya.

Nahihiya siyang yumuko. “Bago pa lang po ako rito at wala pa po akong masyadong alam. Hindi ko rin po alam kung makakapagbigay ako ng malaking profit sa company…” Napailing ako at ngumiti. “Don’t think like that.” Tiningnan ko siya diretso sa mata. “Trust me. Magiging mahusay kang actress at model.” “Believe in yourself.” Namula naman siya at halos maiyak.

“Drake, ang ginagawa mo ay hindi madali. Pero ito ang tamang landas. May tiwala ako sa iyo.” Ngumiti si Drake at tumango. “Salamat, Miguel. Ang tiwala ninyo ang nagbibigay sa akin ng lakas. Gagawin ko ang lahat upang hindi masayang ito.” Tumingin si Miguel kay Drake, ang mata’y puno ng pag-unawa. “Alam ko na malalampasan mo ito, Drake. Nandito kami, walang iwanan. Kung may kailangan ka, huwag mag-atubiling magsabi.”

Pero agad ding nawala ang mga ngiti nang makita nilang seryoso siya. "I also want to punch them." Tumahimik ang paligid. "But I know nothing will change. Kahit gawin ko iyon...marami pa ring mas maniniwala sa isang litrato kaysa sa katotohanan." Dahan-dahan niyang inilibot ang tingin sa lahat. "I'm not asking anyone to believe me today. I'm simply telling my side. What you choose to believe...is entirely up to you." Bahagya siyang ngumiti. "So thank you...to those who still choose to trust me."

mabilis niyang tugon, sabay ayos ng upo. Tinitigan siya ng matanda, at sa pagkakataong iyon, may kakaibang lambing sa kanyang mga mata, hindi na lamang pormalidad, kundi isang uri ng paniniwala. “Thank you for believing,” marahan niyang sabi. “I’ll believe you, too.”

tanong niya. Hindi ako umimik. "You must believe in me, Mia. My hunches are often right. Hindi man lahat pero halos ay tama." Dahil sa naging usapan namin ni Jeff ay naisip ko na sagutin ang mga tawag ni Jake. Hindi ko pa alam kung makikipagbalikan ba ako sa kanya. Kakausapin ko lang muna siya sa ngayon.