Believe Me Novels & Stories

And I must be naive to trust a word from a stranger, especially this man. He seems to be worse than a stranger. "There's only one thing you need to know," he paused, "I am not here to harm you." "You can choose not to believe me in anything. But just this one thing, you must believe me," he added. Can I believe his words? I have this one saying I carried with me wherever I go. 'Everything mysterious, is dangerous.' But guess how I respond to it? By taking the risk. "I believe you, Nevar. Is that really your real name? You didn't made that up?"

Napatigil ako sa paglalakad. “I want to believe that there's a good reason though I'm not sure what that would be. I trusted you. I believed everything about you. But why? Why did you lie to me? I'm trying so hard not to exaggerate. But… How can I believe a word you say now? How, Bella?” Kinagat ko ng mariin ang aking labi para pigilan ko ang paghagulgol ko. I’m sorry, Jarvis. Wala akong lakas ng loob sabihin sa iyo ang katotohanan dahil pakiramdam ko na masasaktan ka ng lubos kapag nalaman mo ang totoo. Ako na lang aako ng lahat.

Kaya kahit gusto kong magwala, pinilit kong ngumiti nang matamis, ang tipong puno ng sarkasmo. “Trust me, Enzo. I don’t.”

basag ang boses na bulong ko sa hangin, kasabay ng walang patid na pag-agos ng mga luha ko. “I want to believe you... I really do,” “… pero hindi ko pa ulit kayang magtiwala…”

Para na akong mababaliw sa kakaisip sa narinig ko, pero wala man lang ni isang tao ang gusto na magsabi sa akin. Hindi ko ba deserve na malaman ang totoo? "When you find out or hear from others about us. Please, baby hear me out first before you believe them. At kung ano pa man ang malaman mo, ay sana hindi magbago ang nararamdaman mo para sa akin. Because I love you so much." Ano ba ang bagay na yun, at ayaw niyong sabihin sa akin? Hindi ko alam kung paano ako magre-react sa sinabi na iyon ni Conrad.

Pero hindi mawala-wala ang takot na nararamdaman ko “Lagi mong sinasabi na hindi ka naniniwala sa love,” bulong ko. “So paano ako maniniwala na totoo lahat ng ito?” Tumayo siya. Tumayo rin ako. Lumapit siya. Isang hakbang lang ang pagitan namin. Sa tingin niya para akong nauupos. “I still don’t believe in love,” marahan niyang sabi. “But I believe in you. And right now, you’re the only thing that feels real.”

Hindi ko hahayaang masira lang ng ganoon kadali ang pangarap ko dahil sa mga taong iyon. Sumilay ang ngiti sa labi nya. Tumayo sya at marahang hinaplos ang buhok ko, “Now that’s right. You have to believe in yourself. Even if other people stick the so-called evidence in your face. Always remember that I’m here for you and I will never let you fight these battles alone.”

alanganing sagot nito. "Why?" "What do you mean why?" "Why you do you like me?" "Just because." Tumaas ang isang kilay ko dito. "Okay," balewalang sagot ko. "You don't believe me?" Bakas ang disappointment sa mukha nito dahil sa naging sagot ko. "Um... I believe you naman," sagot ko dito at nginitian ko ito para ipakita dito na naniniwala ako sa sinasabi nito.

"You can't even eat a meal with me.." Umiling ako, "It's not trust issues, I'm just..I'm just uncomforable." "Let's say that's the case for me too, I'm not comfortable enough to believe other people." "But do you believe me now? Will you believe me now?" Hindi ito sumagot. Tila nabaon sa kung anumang iniisip.

Hanggang ngayon kaunti pa lang talaga ang nilaki ng tiyan niya mula noong huling punta ko dito. Tumango ako sa sinabi niya dahil alam kong tama naman iyon pero parang ang pangit naman yatang pakinggan na kaagad akong nagkaganoon gayong gano'n lang naman ang nangyari.Gusto ko na lang din na magbuntong hininga.Hindi ko alam pero mabilis akong ma-bother na ng mga sasabihin ng mga taong nasa ganitong mundo dahil alam kong wala pa akong alam at alam kong kahit na makapangyarihan na ang mga taong nakapaligid sa akin,they still don't believe in me ,they don't trust me yet and i know i have to gain that.