Believe Me นิยาย & เรื่องราว

dagdag kong sabi at don na siya nagulat at sobrang naguluhan "Anong pinagsasabi mo?"naguguluhang tanong niya sa akin Sh*t I hope she believe me, alam kong mahirap pero sana, Sana talaga she would believe me. "I know mahirap paniwalaan because you lost your memories but please give me a chance na ipaalala sayo ang lahat" nagmamakaawang sabi ko sa kanya kung kailangan kong lumuhod para paniwalaan niya ako gagawin ko

This is damn fucking me up! ---

"But they didn't. Kung hindi mo pa nalaman, hindi nila ako tatawagan. Then, after weeks, ko na natanggap ang tawag nila, eh kailangan ko ng trabaho. Do you expect me to leave my current job just to be there? No, ni hindi ko nga ring sigurado kung tatawagan ba talaga nila ako nung sinabi nilang tatawagan nila ako. Do you get me?" Ilang segundo niya akong pinagmasdan, bago siya nagsalita. "Yeah, I definitely get how your brain works now." Napatitig ako nang maigi sa kaniyang nangungusap na mga mata. "Jothea, if ever I say something in the future, I want you to believe in me. It takes a lot of me to promise one thing, so if I do, trust me that I will do everything to make it happen. Okay? Under

Madiin kong sambit dito. That's it. I believe in Zeidan. I am afraid of what may be coming for us, but I believe in my man. I have faith in his capabilities, and I will only leave him if he tells me so. Kung hindi siya ang magsasabi sa'kin nito, hinding-hindi ko iyon gagawin. He's already too tired dealing with medical school and their company problems. The best thing I can do is to believe in him and support him.

Mukhang hindi ito nakakatulog ng maayos dahil nag-aalala ito para sa kaniya. "Just please trust me."

Hindi na ako naniniwala sa sinasabi mo. //////////

“Hindi totoo ang mga pinagsasasabi no’n.” “No’ng una talaga ay hindi ako naniniwala, pero ngayon ay naniniwala na ako. Sinabi niya rin kasi na maganda ka raw at totoo naman pala.” Turan n’yang nakangiti sa akin. Hindi ako umimik, bagkus ay tinawanan ko lamang ‘yong sinabi niya. ----- To be continued.

“A-ano?! Isa kang Salva— “O-uhm... Ang narinig mo ay dapat na manatili sa pagitan nating dalawa dahil kapag kumalat, hindi lamang dugo mo ang dadanak...” Namulsa si Ace. “Trust me, may I be just a kid but I am powerful that no one would believe.”

Naupo ako sa harapan ni Remon at nakinig sa mga sinasabi n'ya sa akin. "Lumala ang lahat noong tuluyan ko na-realize na mali ang desisyon ko, kahit na alam ko na mali ako, I still believe on what I want to believe. That's bullshit, my mind is making me insane," saad nito habang nakatulala sa kamay n'ya.

But I already accept this is the reality , how can i trusted by someone if I don't trust myself. -Jandy-