Belittled In Tagalog Novels & Stories

Aniya. Napaawang ang aking labi. Limitado siyang magsalita ng tagalog kaya ay nabigla ako. He licked his lip and it became redder. Itinago ko ang ngiti sa aking labi habang nakatingin sa kanya. Damn it! Hindi na yata kakayanin ng puso ko na tumigil sa pagtibok nito ng napalakas. Pakiramdam ko hindi ko kakayanin ang pagiging malakas nito.

"A-Ano!" Nakakunot naman ang noo ng binata na nakatitig sa akin. "Ayoko! Ang liit-liit naman nila para katayin! S-Saka, iiyak ang mga iyan kapag mawala ang isa sa kanila!" mangiyak-ngiyak na saad ko naman. "Sadyang maliit lang talaga sila. Native na baboy ang tawag diyan kaya hindi na lumalaki ang mga iyan."

pagpupumilit nito "sige na nga basta wag mokong sisisihin pag mabigat ako" saad ko naman bago ako pumasan sa likod nito "Mabigat kanga" biro nitong saad ng makapasan ako sa likod nito

Nasa dulo na ng dila ni Zion ang mga salitang ilang gabi na niyang kinatatakutan. Mahal kita. I love you. Dalawang salita lang sa Tagalog. Three words in English. Pero bakit parang mas mabigat pa iyon kaysa kahit anong kontratang pinirmahan niya? Bakit parang mas nakakatakot pa kaysa humarap sa board, sa investors, o sa anumang kaaway?

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

malakas na d***g niya, mukhang nagulat sa ginawa ko. "Ayan! Nagtatagalog ka naman pala kapag nasasaktan!" "That's the only Tagalog word that I can say without stuttering!" he defended. Isang beses ko pa siyang hinampas bago ako lumayo sa kaniya at nagpatuloy na sa pag-iimpake. Hinayaan ko nalang siyang magreklamo nang magreklamo hanggang sa tumahimik na lang din siya dahil hindi ko pinapansin.

magalang kong palusot Bigla niya akong tinitigan at parang tumayo lahat ng balhibo ko sa titig na iyon. Tsaka ko napag tanto na ang tahimik at ang dilim na pala ang paligid at walang ibang tao kundi ako at itong matandang lalaki. " Then, may I excuse myself? His Highness must be looking for me--" "That should be my daughter's place, Your Highness." bigla nitong saad at tumawa. Bigla naman akong naka-ramdam ng takot dahil sa sinabi niya.

Medyo? Anong medyo ka diyan? Umalis na nga lang kayo! Napailing nalang ako sa inasal nang apo ni sir Lance Sr. Kahit gusto kong tanggapin siya agad diko magawa. Kahit ngayon palang nakakairita na siya subra na ang bibig niya parang di babae kong maka pagsalita. Bakit ka natahimik? Akala mo uurongan kita? Hoy lalaki hindi pa pinanganak sa mundo ang makakatalo kay Dorothy Sebastian.

Nakakalungkot pero nakakasanayan na. I just chuckled and went into the bathroom. Today is the best day of my life. Walang kahit na anong makakasira ng araw ko. Hanggang sa pagbaba upang mag agahan ay ang laki pa rin ng ngiti ko. "Good morning Manang!" Bati ko at agad siyang niyakap at hinalikan sa pisngi. Kita ko ang gulat sa mga mata nito pagkatapos ay umiling.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.