Belittled In Tagalog Novels & Stories

Parang biglang humigpit ‘yung bestidang suot ko. Bawat salita, tumatama sa akin na parang mga patalim. Hindi ko sila nakikita, pero pakiramdam ko nakatutok sa akin ang mga mata nila kahit may kurtina sa pagitan namin. May isa pang tumawa, mas mahina pero mas mapanira. “Baka naman inakit lang niya. Alam mo na, mahina raw si Mr. Valente sa mga simpleng mukha. Tsk. Nakakatawa. Akala mo, inosente.”

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

tanong ko rito. “What’s bubwit?” tanong nito habang magkadikit ang kilay na nakatingala sa akin. Natawa ako dahil nga hindi nito maintindihan ang nasabi kong salita. Mukhang hindi sanay mag-Tagalog itong batang ito. Nasaan na ba ang bantay niya? “Ah… ‘bubwit’… ano iyon… maliit na daga lang ‘yun,” natatawang paliwanag ko rito.

anito, tagalog na naman. Natawa na naman siya, pero naalala niya ang araw na iyon kung kailan sobrang basag siya. Naging malungkot ang mukha niya bigla, "I feel like that's the worse day I ever had."

“Namimiss ko na siya—“ “Kaso hindi ka miss?” Napatigil ako sa sinabi ni Yeon. “Sama ng ugali mo apat na mata!” Bulyaw ko at sinipa ang binti niya na ikinatawa niya. “What’s the tagalog of it na, wait, lemme think..” Nahawak pa siya sa tangos ng ilong niya. Mamula mula pa ang maputi niyang kamay. “Ah, pighati.” Sa inis ko ay tumayo na ako at kumaway patalikod tsaka ako bumalik sa condo ko.

Kahit na hinihingal ako I'm up for a fight with him noh! "What? It's true right? Tagalog na 'yon. I'm sure naman na naintidihan mo sinabi ko." Hindi talaga kami pwedeng magtagpo nitong lalaking 'to. Lagi lang kami mag-aaway. Lagi siyang nakakainis!

BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Baylord, tama na iyan. Huwag kang masyadong mainit. It's just a small matter na hindi dapat palakihin." seryosong wika ko sa kapatid ko. Pagkatapos noon, muli akong napatitig kay Luigi at malamig itong kinausap

BODCT-14 MARINEL Napanganga lang ako at agad din naman na itinikom ang aking bibig. Napapadyak ako sa sobrang inis! Loko 'yon ha! Nagpapakitang tao lang pala! Ugh! Sa sobrang inis ko'y pasimple ko siyang tinisod, muntik pa siyang matumba. At para akong nanalo ng lotto sa sobrang saya ko dahil nakaganti ako.

madamdaming tugon ko dito. "Sa narinig ko mula sa'yo, Ms. Del Fuego. You makes me proud of myself na minsang nawala sa'kin noon dahil sa pambu-bully mo. And I never expected na ikaw lang din pala ang lubusang makapagbabalik niyon sa akin. Well, thank you so much, sabi nga ng mga Bisaya, salamat todo-todo."