Slight In Tagalog Novels & Stories

"Wala bang iba? Ganito talaga?" "Ayaw mo? Edi wala kang opisina," anito. Isa pa itong Tagalog nito, fluent naman, sakto ang grammar, pero slang. Actually ang cute nito pakinggan kahit medyo awkward sa boses. Kung baga ang pagkasabi nito, 'Ehyaw mo? Edi wola keng owpisina.' Parang natural na natural lang din pakinggan dahil hindi mali ang grammar at deretso ang pagkakasalita.

“Nagustuhan mo ba?" "Ikaw talaga nag-abala pa." parang nahiya niyang tugon. "Ano ka ba babe, kulang pa nga iyan sa dami ng paborito mo." "Parang sinabi mong matakaw ako ah" biro niya sa kasintahan. Sukat humalakhak ng pagkalutong-lutong ang dalaga. “ Slight lang.” habol na sambit nito. ***** "Inay Lourdes!!!"

tanong ko kahit narinig ko naman ng malinaw ang mga sinabi niya. "I like you. Hindi mo ba nahahalata? Pero parang ang hirap mong gustuhin kasi ang layo mo. Minsan iniisip ko kung may mali ba sa akin, kung ano ang kailangan kong gawin? Kung hindi ka pa pwedeng ligawan sa ngayon then tell me kung kailan dahil maghihintay ako." Tagos sa kaluluwa ang mga mata niyang nakatunghay sa akin.

Parang biglang humigpit ‘yung bestidang suot ko. Bawat salita, tumatama sa akin na parang mga patalim. Hindi ko sila nakikita, pero pakiramdam ko nakatutok sa akin ang mga mata nila kahit may kurtina sa pagitan namin. May isa pang tumawa, mas mahina pero mas mapanira. “Baka naman inakit lang niya. Alam mo na, mahina raw si Mr. Valente sa mga simpleng mukha. Tsk. Nakakatawa. Akala mo, inosente.”

Medyo umarko ang kanyang kilay. “So, you have another woman named Yeon Na?” aniya. Napalunok naman ako ng laway. Halatang narinig niya lahat. “So, Catherine is right… na may iba kang kinolo—kiniloko—kinalolo—put*ngina! What is the Tagalog of ‘Is there someone you’re head over heels for?’” inis na saad niya. Hindi na niya kinaya at napa-English na talaga siya. Englishera kasi siya at hindi sanay mag-Tagalog, halata naman dahil sa mabagal at slang niyang paraan ng pagsasalita.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

“Namimiss ko na siya—“ “Kaso hindi ka miss?” Napatigil ako sa sinabi ni Yeon. “Sama ng ugali mo apat na mata!” Bulyaw ko at sinipa ang binti niya na ikinatawa niya. “What’s the tagalog of it na, wait, lemme think..” Nahawak pa siya sa tangos ng ilong niya. Mamula mula pa ang maputi niyang kamay. “Ah, pighati.” Sa inis ko ay tumayo na ako at kumaway patalikod tsaka ako bumalik sa condo ko.

BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Baylord, tama na iyan. Huwag kang masyadong mainit. It's just a small matter na hindi dapat palakihin." seryosong wika ko sa kapatid ko. Pagkatapos noon, muli akong napatitig kay Luigi at malamig itong kinausap

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.