Novel & Cerita Bente Singko

Nakisilip siya nang ipinakilala ang mga hurado ng mayor. “My friend from high school. Engineer, professor at magaling sa biritan kapag nalalasing,” tawanan. “Dwight Thor Benjamin.” Umawang ang kanyang bibig nang mas naging malinaw sa kanya ang mukha ni Thor. Kumaway ito sa mga naroroon at yumuko pa. Isa-isa silang tinawag sa stage. Binalot ng palakpakan at sigawan nang magsimulang kumanta ang unang sumalang na contestant.

Mag-aabot na sana ako ng bente ng biglang kinuha ito ni Khuaqin at namamanghang pinag masdan. “Oh, so this is what you called bente? Bente means twenty?” Nag tatakang tumango ako sa kaniya. “Can I have this?” “Hindi puwede, ibabayad natin iyan sa driver. Bawal dito mag 1,2,3.” Nagtaka ako ng umalis siya sa kaniyang kinauupuan at lumuhod sa sahig ng jeep. May dinukot siya sa kaniyang bulsa at nag labas ng isang libo.

Pagkatapos ay tumalikod siya at nagpatuloy sa paglalakad. Napabuntong-hininga ako nang hindi ko namamalayan. Agad akong kinalabit ni Amaris. "Si Señorito Maximo Felipe Montenegro iyon." Napalingon muli ako sa direksiyong pinuntahan niya. "Ang nag-iisang tagapagmana ng pamilya Montenegro." Tumango ako, ngunit hindi pa rin maalis sa isip ko ang paraan ng pagtitig niya sa akin.

"Ay Hindi! wait... eto na okay na ako wala ng ligo ligo to mamaya na lang tanghali tara na tara na at baka yang haba ng mukha mo abutin ng pasko" Sabi ni Berting saka sumabay na sa kanya maglakad. Ganun ang eksena nila ng kababata araw araw, masaya. Makulit at maingay. Si Berting lamang ang lalaking pinagkakatiwalaan niya. Sa edad niyang Bente tres ay hindi pa siya nangkaka nobyo. Isa lang kase ang crush niya at sekretong malupit pa nabuking lang dahil sa kanyang pigsa.

Baliw! Natatawa siyang tumayo bago nagpakilala. "Ako si Herbert Koby Ventura. My code name is Mantis. The techy guy of the team." Kumindat siya bago inayos ang makapal niyang salamin. "I can hack, code, and create bombs." Tinaas niya ang baba na parang nagmamalaki. "I can't do battle fields. Halata naman sa katawan ko." Pinakita niya 'yong payatot niyang katawan. "Joke. May hika kasi ako."

at huwag na daw siyang mag-alala. Buti na lang mabait ang amo niya at malawak ang pang-unawa. Wala sa sarili niyang itinuloy ang paghaplos sa ulo nito at tila nagsimula na rin ang antok na bisitahin siya nang hindi na mapigilang mapahikab. She nonchalantly starts humming a song named "Winter Mare" para naman mawala sa isip niya ang pagkabagot. The song was sung by one of the artists from this famous boyband in Asia.

Halatang sanay na sanay. Pero sa gitna ng ingay, may isang boses na mas excited at pilit na sumingit sa pagitan ng mga tao. “Mr. Ethan! Mr. Ethan, hello po! Sa wakas nakita ko rin kayo! Ako po si Brent from Villamor family isa kami sa organizers ng event. Pwede po bang—” Villamor family?

Iyon ang nabasa ko sa subtitle bago natapos ang kanta. "Ang ganda ng kanta! Sinong singer niyan, Tash?" puri ko at napatingin sa kanya nang maramdamang tumingin siya sa akin. Parehas kasi kaming nakasandal sa headboard ng kama ko at nakaharap sa may kalakihang flatscreen TV na nasa harap. "Seventeen," tangging sagit niya. "Seventeen?" ulit ko at tumango. Number?

sabay-sabay na sagot nilang lahat. Pagkatapos mag-anunsiyo ay umalis na rin ito. Dinig ni Betsy ang mahinang pagbuntonghininga ng nasa gilid niyang si Pam. Tiningan niya ito at nakitang nakatitig pa rin sa ngayon ay papalayo ng likod ni Benny. “Hay . . . Ang guwapo niya talaga, nga lang guwapo rin ang hanap niya.”

Sa loob-loob ko, hindi na ako komportable at gusto ko na lang umuwi. "I'm Senji, and this is Kento and Ranji," pakilala ng isa na mukhang anime ang hitsura dahil sa pulang itim na buhok niya, pati kilay. Maraming tattoo sa mukha at may mga piercings. "Umiinom ka ba?" tanong niya habang binabawi ang braso sa pagkaka-akbay sa akin.