Biological Mother In Tagalog の小説・ストーリー

pagtataka kong tanong. "Dahil doon ko nakilala ang ama mo."maikli niyang tugon. "What do you mean mommy?Doon ba nakatira si daddy? "No,anak.Im sorry but hes's not your biological father."naiiyak na wika nito.

seryosong tanong nito sa akin Napangiti naman ako. Ang daming tanong eh. Ganoon pa man, kalmado akong kumalas sa pagkakayakap dito bago ko sinagot ang mga tanong nito. "Doctora, ayos lang naman po ako. Tsaka, opo, noong una, pinilit ako ni Carlos na sumama sa kanya dahil ako nga daw ang Ina ng kambal at alam niyo po ba, totoo ang sinabi niya. Lumabas na sa DNA test report na ako nga ang biological mother nila kaya sobrang saya ko, Doctora. Hindi ko akalain na may mga anak pala ako." nakangiti kong wika dito habang napapansin ko ang pag-aalala na nakaguhit sa mga mata nito

That is how we call him… Vô, that is the Portuguese word for grandfather or lolo in Filipino. At iyon na nga… dalawang buwan kami sa Brazil at halos araw-araw ay mga bagong damit ang suot namin ni Paige. Mama didn’t like to do laundry. Si Mama ay prinsesa yata ng katamaran kasi lahat ayaw niya gawin. Ayaw niya magluto, ayaw niya maglaba, ayaw niya maglinis ng bahay… sarili lang niya ang inaayos niya pati kami ni Paige.

"Because of my mother." Mother? "Dahil sa mama nyo? Bakit?" Masyado na yata akong nang hihimasok ng buhay ng iba. Tsk. "My mother, not our mother." "Anong ibig mong sabihin?" Nagugulohang tanong ko.

bulong niya, “nandito lang ako. Kapag nasaktan ka------” “Ma,” sabat agad ni Ralph, may halong biro pero may diin, “hindi mangyayari ‘yon.” Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti. Masaya akong marinig mula kay Ralph na tinatawag na din nitong ‘Mama’ ang biological mother ko. Napatingin si Mama sa kanya, at sa unang pagkakataon, bahagya siyang napangiti.

"April, pumunta ka na lang dito. Makilala mo na Mama mo." May sasabihin pa sana ako pero binabaan na ako ni Papa, naiwan akong nakatitig sa kawalan. Hindi naman sa hindi ako masaya na nandito ang biological mother ko pero nag-aalala ako na baka may ginawa sila kay Mama. "Hey, love... May problema ba?" Nag-aalalang tanong ni Sammuel. "Umuwi na ang biological mother ko, Sammuel at nandoon sila sa bahay. Gusto nila akong makita ngayon," sagot ko at sinuklay ang buhok ko gamit ang kamay.

She thought. “Mommy…let’s go home please?” she pleaded. Ngunit isang oras na ang nakakalipas mula nang matakluban ng lupa ang kabaong ng Daddy niya ay nanatili pa rin ang Mommy niya doon, nakatulala sa lupa kung saan nilibing ang kabaong ng Daddy niya. “Mary, tumayo ka na diyan. Mukhang pagod na ang anak mo oh,” sambit ng kanyang Tito Rey sa Mommy niya. Tito Rey is her Mom’s younger brother.

sabi ni dad "By the way honey is there someone in your womb? I'm excited to be a grandmother." sabi ni mama sakin kaya agad akong nabulunan sa sinabi niya Inabotan ako ng tubig ni vrion. "Are you okay honey?" tanong ni mama at tumango ako "Maybe he/she will call me mommyla, mamala, lola- "Mom stop." seryosong sabi ni vrion agad din huminto si mama

Nakakaiyak! Maya-maya habang nagiging emotional ako ay dumating si mama upang pakainin ako, at muli akong naluha. "Ma, I'm so sorry, sorry kung hanggang huli aalagaan niyo pa din ako!" I cried and rinig ko ang mga pagsinghot ni mama. She hug me and tell me it's okay, that I don't have to worry about it. Na okay lang sa kanya, na ayos lang na alagaan niya ako, basta ang mahalaga hindi ako nawala sa kanya, na mas lalong ikinalungkot ko. Pakiramdam ko unti-unting gumuguho ang mundo ko. Minsan iniisip ko na sana namatay na lang ako, rather than giving my mom too much responsibilities! Dahil ako dapat ang nag-aalaga sa kanya, pero hindi eh, baligtad ang mundo namin.

Saad ng babae na nakipag-beso sa akin kanina. Nag-uungkatan na naman sila ng nakaraan. Ano ba naman ‘yan? Past is past, never been back. Unless, you have a time machine. Eh ni wala nga siyang time sa’yo eh. Charot. Humugot pa ako. “Jusko, akala ko nga eh lalabas na sa tiyan ko itong si Catherine.” Sabi ni mama. “Buti na lang at andun ka, Helena, para pakalmahin ako.”