Biological Mother In Tagalog Novels & Stories

"Marky is too blind to see your true colors, but I am not. I am his father. At sa pamamahay na ito, ang batas ko ang masusunod. Kung gusto mong magpaka-bastos, huwag sa harap ko at huwag sa ilalim ng bubong ko!" "Galit na galit ang Daddy Matthew ko..." bulong ko, sinasadyang lagyan ng malisya ang pagtawag sa kaniya ng 'Daddy'. Tiningnan ko siya nang diretso sa mata, walang bakas ng pagsisisi.

"Dahil di ko kayang maglihim sayo, Baby.. Kay Dad ko nalaman ang buong katotohanan pero nakiusap siya sakin na wag muna ipaalam sayo.." Sumilay ang mukha ni Klio na hindi makapaniwala. "And who is my real mom? At kilala ng Dad mo? What's going on?!" Punit ang mukha nitong usisa. Alam kong mahihirapan siyang iabsorb ang ipagtatapat ko pero kailangan niyang malaman at tanggapin. "Your Tita Mayumi.. Siya ang nanay mo, Baby.. I'm so sorry nagawa kong itikom ang bibig ko kasi- kasi hindi naman talaga dapat sakin manggaling ang mga to.. Kundi sa biological mother mo dapat.."

sabi ni Tanda. Natigilan ako sa narinig. Kumabog nang mabilis ang dibd*b ko. I’m going to meet her. My biological mother. “Let’s call it a night.” Tinapik ulit ni Tanda ang balikat ko at naunang lumabas. Lumapit si Mom at kinuha ang mga kamay ko. Matiim niya akong tinutigan. Kitang-kita ko ang lungkot sa mga mata niya.

Kaya, tinanong ko na siya. "I'ts my real mother and a man. Anong ibig mong sabihin ng mga 'to?" usisa ko. Tumayo siya at tinapik ang balikat ko, "That is your mother and her ex-boyfriend. In short, the man beside your mom is your biological father. Naiintindihan mo na?" "Paanong nalaman mo ang mga 'to nang hindi ko alam. Anong motibo mo?"

Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa bago ngumiwi. Pinalo niya ako sa braso. "Maligo ka nga, kahapon pa yang damit mo." Si Mama naman, dapat pa bang sabihin iyon? Inilapag ko sa lamesa ang mangga. "Nasaan na po pala si m-mére?" Now I know that mére is a french word for mother. Kaya pala nagugulat siya sa tuwing tinatawag ko siyang Mére.

Biglang kumunot ang noo ni Mommy. "Ano na naman ang pinagsasabi mo, Josaiah?" Nakita kong namuo ang luha sa mga mata ni Daddy. At doon pa lang, kinabahan na ako. "Lori..." garalgal niyang sambit habang nakatingin sa akin. "Matagal ko na itong itinago." Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ko. "Dad..." "Biological daughter kita."

nauutal na tanong ko habang nakatingin kay Mama. Bumalik sa akin ang alaala no'ng una at huli ko siyang nakita. No'ng una ay sa burol ni Papa, at pangalawang pagkikita namin ay ang halos itakwil niya ako bilang anak niya dahil maaga akong nabuntis. Ilang taon na rin ang lumipas after mangyari 'yon kaya at aaminin ko na malaki ang sama ng loob ko sa kaniya. "H-Hindi siya impostor," sabi niya habang nakatingin sa akin.

madiin kong wika rito sa bawat paghakbang ko palapit ko sa kaniya ay siya namang pag-atras nito "Anong" hindi makapaniwalang wika nito sa nakitang tunay kong mukha kaya napangisi ako "Hello everyone ako nga pala si Maria Katherine Velasquez Charlemagne but i prefer to use the surname of my mother than my father" nakangiting pakilala ko sa kanila at napatingin ako sa isang pigura nang babae na matagal ko nang nakita at pilit kaming kinukuha ni mama pero ako ang nagpumilit na hindi kami umalis dahil sa kay papa

“Who said I'm punishing myself?” Bahagyang namumula ang kanyang mga mata, ngunit matatag ang boses niya. “Kahit pa si Aaron ang biological father ko, ano naman?” Huminga siya nang malalim. “Ang taong nagpalaki sa akin ay si Antonio.” Bahagyang nanginig ang boses niya. “Siya ang tatay ko.” Napangiti siya nang mapait.

" naguguluhan kong tanong. "Angeline, the truth is....ako, a-ako ang totoong ama mo. A-ako ang, biological father mo. Anak Kita Angeline. Mag-ama tayo, ng buong-buo" "Anm-ano?"