Bisaya Patama Quotes Novels & Stories

“Pero napakasama talaga ng ugali ni Senyorita Taliah.” “Bakit po?” I wiggled my feet on the water. “Basta,” she said. The word that describes a lot of things. Basta. Napangiti ako at muling ibinigay sa kanya ang baso nang mapansin kong ubos na ito. “Salamat sa juice, manang.” “Walang anuman, hija.” She smiled. “Tawagin mo lang ako o si Bina kung may gusto kang iutos.”

Ah, ayun okay yun mabagal ito magsalita at naintindihan nya yun. “OH, WALA NAMAN, I TELLING YOU WHY YOU LOCK LOCK ME HERE. ME BITAY NA BA? . PLS SEND BACK ME YOU PLS TELL BOSS” Hirap na sabi ni Trisha. "P*UTCHA NAMANG BUHAY TO, AKO NGA NATATAWA SA SARILI KO ETO PA KAYANG MGA ITO" "MAS MADALI PANG PUMITIK NG PITAKA SA DIVISORIA KESA SA GANITO.

Xamira POV Pumunta kami sa island barangay hall kasama si Kalix at sina Buknoy, Buchukoy, pati na rin si Tisay. Katabi nila si Pitchi, nakatali pa ang mga kamay at mukhang hindi na gaanong makapagsalita dahil sa maga niyang pisngi. May pasa rin sa gilid ng kaniyang mata—hindi ko ikinakaila, ako ang may gawa niyon at deserve naman niya talaga. Kung iisipin, baka masyado akong naging marahas, pero nang makita kong suot-suot niya ang kwintas na bigay sa akin ni Papa, nakapalan talaga ako sa mukha niya. Kaya ngayong, nabawi ko na ang kwintas ko, oras na para dalhin siya sa dapat niyang pagkalagyan.

“Basta huwag ka titingin or pumikit ka - At dapat nga magpasalamat ka sa akin.” “At bakit naman dapat kita pasalamatan? Hindi porket may nangyari satin paninindigan kita!” “Huwag ka ngang assumero, walang nangyari satin at hindi iyon mangyayari dahil ayoko sa matanda!” “Anong matanda? Makakatikim ka talaga sa akin?” “Basta magpasalamat kana lang dahil inalagaan kita! Puro ka suka kahit tignan mo pa sa labahin mo!”

anunsiyo nito Napatayo siya at bumaba. "Papa--" napatigil siya sa pagsalita nang mapagmasdan ang kapaligiran. Dinala siya ng Ama sa probinsya nila! Ang La Pacita Hacienda nila sa Quezon. Does it mean, sobrang tagal nilang nagbiyahe at hindi man lang niya naramdaman iyon? What the heck? Ilang oras ba siyang nakatulog? Isang

Athena Mga ilang sandali pa akong nag hintay sa call ni Angela ng tumawag na ito sa akin. "On the way na raw sila pauwe. Ihahatid nga ni Tamara si Jasmine sa kanila at mukhang ok iba daw kasi ito ngayon. Wala naman sinabi sa akin na dahilan. Hayst talaga ikaw Athena sinasabi ko sayo Sa ka kaganyan mo kay Jasmine sa mga pambabaliwala mo doon ay baka magising ka na lang na wala kana palang jowa dahil nasa iba na ang attention nito at wala na sayo. Baka sa iba na rin nito hanapin ang di mo kayang ibigay sa kanya. Kaya huwag kang i iyak iyak dyan sa amin pag nanawa na ito sayo dahil hindi talaga kita tutulungan. Naawa na kaya ako kay Jasmine akala mo ba." Sabi pa nito

Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan. "Pero disisyon mo iyan, Bes. Wala akong karapatan manghimasok pero sinabihan na kita ng paulit-ulit. Nasa sayo pa rin iyon. Sana lang dumating ang araw na mamulat kana na kahit anong gawin mo he never saw you as his wife but an enemy. Sige na. I'll message you if I'm coming okay? Don't do stupid things without me. Bye." she said seriously and end the call. I know she loves me a lot at ayaw niyang nagkakaganito ako lagi. "Bye."

naputol na lang bigla ang kaniyang sinasabi nang magsalita ang dalaga at binitbit ang malaking lata ng pineaaple ng juice nang mabuksan na niya ang takip nito. "Hay, sa wakas!" ani ni Sasha sabay umalis na ito ng back up station at dinala ang latang nabuksan niya. Sinundan siya ng tingin ni Aziz na may pag-iling sa kaniyang ulo, habang napangisi naman sa labi si Ark nang iwan siya nitong bigla, na hindi man lang siya pinapatapos sa pagsasalita.

Si Isabela ay nagbigay ng talumpati: “Mga kaibigan, ang mga magulang ko ay ang pinakamahusay na tao sa buong mundo. Ang kanilang pag-ibig ay nagsimula sa gitna ng gulo at kasalanan, ngunit naging dahilan ito para lumitaw ang isang bagong bayan, isang bagong kinabukasan. Sila ang aking inspirasyon — at ang inspirasyon ng lahat ng tao dito.” Ang lahat ay nagpalakpakan. Si Damien ay tumayo at kumuha ng mikropono: “Seraphina, ikaw ang aking makasalanang kaligtasan. Sa lahat ng taong lumipas, ikaw ang nasa tabi ko — sa lahat ng paghihirap, sa lahat ng kaligayahan. Hindi ko maipapahayag ang dami ng aking pasasalamat. Mahal na mahal kita, hanggang sa huli ng panahon.”

Salamat na lamang kay Pamela. Bella's POV Nasa loob ako ngayon ng sasakyan ni Jarvis. Hindi kami nag-iimikan. Naalala ko ang napag-usapan namin ni Barbie. "I don't care who you are, girlfriend ka lang ni Jarvis, kaya wala kang maipagmamayabang." "Then Ikaw, Black Butterfly ka lang, wala ka ring maipagmamayabang." Tila nainis yata siya sa sinabi ko. "Hindi mo ba kilala si Black Butterfly?"