Black Knight: The Man Who Guards Me 소설 & 이야기

kunot-noong tanong ni Natsume. “The new generation of guardians are the unknown protectors of Black Butterfly.” “Black buttefly? Si Bella? How come? “Nasisigurado ko na para iyon kay Black Butterfly.” “How?” seryosong tanong ni Taki. “Ilang beses ko na silang nakita Taki. Sa tuwing nasa panganib si Bella ay lagi sila nandoon para protektahan ito. At isa pa, madali mo lang marerecognize ang isang guardian kapag nakita mo ang tattoo niya sa batok na may simbolo ng Kings.”

Ngumiti ito sa akin. “No. Sumama ka. Mag-enjoy ka. I don't want to steal your freedom. Gusto ko pa rin maranasan mo ang normal na pamumuhay katulad nila.” Niyakap ko naman ito ng mahigpit. “Thank you, dad!” “But in one condition. I'll send someone to be your personal bodyguard. He's already started three days ago.” “Po? S-sino?” “Onyx Blake. Did you see him? While you're in intern-job in the Coloner’s company, nandoon rin siya. And tomorrow, siya rin ang kasama mo sa bawat lakad mo.”

At ang bawat patak ng tinta na bumaon sa leeg ko ay magsisilbing lason na dahan-dahang papatay sa Sanctum mula sa loob. Ang “Branding” ay hindi ang aking katapusan. Ito ang aking deklarasyon ng digmaan. And come Tuesday, Julian Thorne will realize that his private sanctuary is no longer safe from the ghost he tried to cage. I am no longer just a protege. I am the Black Rose. And I’m coming for everything you own.

Nakatutok ito sa isang aninong nasa likod namin. ​Lumingon ako at halos tumigil ang tibok ng puso ko. Sa likod namin, sa gitna ng usok, ay isang lalaking naka-uniporme rin ng Black Guard, pero may hawak itong kutsilyo sa leeg ni Rico. At ang lalaking iyon... ang lalaking iyon ay may mga mata na katulad na katulad ng sa akin. ​"Kuya?" Ang bulong ko ay tila nawala sa hangin.

Halatang mga bodyguards iyon dahil seryoso ang mga mukha at alerto ang mga mata. At kasunod noon— isang matangkad na lalaki ang dahan-dahang lumabas. Victor Silviador. Naka-dark gray suit ito, maayos ang buhok, at may ngiting parang laging may balak manggulo. Hindi kasing lamig ng aura ni Rafael, pero mas unpredictable itong tingnan. Mula sa office sa itaas, bumukas ang pinto at lumabas si Rafael Blackwell. Diretso ang lakad nito pababa habang nakaayos ang cufflinks niya.

Nag aalangan Naman itong umupo kaya hinala ko Ang kamay niya upang Maka upo Siya. "ano kaba ni Xyn?" "Sinong Xyn?" Natawa Naman Ako dahil sa Tanong nito. "Si Mr. Black" Sagot ko. I heard how he cleared his throat Saka umayos Ng upo. "I'm his butler. I need to protect him from everything that could ruin him, I owe my life to him kaya ginagawa ko Ang makakaya ko upang samahan Siya sa lahat Ng bagay. My goal is to be with him till death do us apart."

Walang nagawa si Knight, tumingin kay Lore saglit pagkuwa'y binitawan ang kamay nito para tignan kung sino ang nasa labas. Mabibigat ang hakbang niya patungo sa main door, pagkabukas na pagkabukas ay sumalubong sa kan'ya ang bodyguard na inutusan niyang magdala ng kotse niya dito. Pero hindi niya inaasahang puno ito ng sugat, halatang binugbog ng malala. Malalaki ang black eye nito, may tumutulo pang dugo sa ilong at putok ang labi.

Emperor Blake caught me off guard, removed the silk by force, and at the moment he saw my eyes, his actions become different. Kneeling in front of me and holding his chest, I can see how he is having a hard time to breath now. From that moment, I feel that anytime, my life will end, when the knights discover it, and Kier might hate me too, he is the only person who acts nice to me. "Oh God, please calm down and breath, your majesty," I whispered and hold his hand, and to my surprise, he stood up and look at me, his eyes seem he is lifeless.

aniya pagkalabas ng kawal. “Well, para sa ’yo buwisit ako, sa kanila ako si Dammier Seldame, the Prince Knight in Shinning armor. Kaya ’wag ka ng magtaka. Tigilan muna rin ’yang pagiging bitter mo, Baldzhiers,” natatawang sagot naman nito. “Knight in Shinning armor? Gag*! Baka, Paging, stop killing. Wala kang tigil sa pagpigil ng mamamatay,” nang-uuyaw niyang wika.

Natanggalin pa rin naman ako dahil pamatay-matay pa ang telepono ko kanina, pasira na kasi talaga ito at pinipilit ko na lang talaga na gamitin dahil wala pa akong pambili ng bago. Sobrang higpit talaga ng security nila rito, pero reasonable naman dahil ang sinabi kong ka-meeting ko ay si Mr. Black. Hindi lang siguro talaga makapaniwala sila Kuyang guard na si Mr. Black mismo ang kikitain ko ngayon dito. Sino ba naman kasi ang maniniwala? Kahit naka-bihis ako para maging presentable ay alam kong hindi talaga ako ang mukhang makaka-meeting ang CEO nila.