Blind Man Novels & Stories

Bigla silang tumigil. Parang may humawak ng invisible na tali sa kanila. Lahat sila, napatingin sa dulo ng eskinita. Mabibigat na yabag. Mabagal. Deliberado. At doon siya lumabas. Siya. Damian Blackthorn. The stranger in the rain.

Nagdilim ang mukha ni Donovan. Paano magiging matatag ang mga Blithe kay Sol kung hindi niya crush ang matandang lalaki? Sa pamamagitan ng pagtitipon ng mga sinaunang martial artist, binalak niyang ipahayag sa mundo ang paglitaw ng Blithes. Gayunpaman, sila ay labis na napahiya. “Mirage!” Umungol siya at sinugod si James. Sa sandaling iyon, isang dosenang illusory palmprints ang lumitaw sa paligid ni James.

Halos bumabakat sa tela ang kaniyang matipunong pangangatawan. ‘Oh God!’ Nakakawala ng konsentrasyon ang ganitong tanawin! Kagat-labi si Blair habang pinagmamasdan ang guwapong lalaking agaw-pansin kahit saan mapunta. Siguro ay dahil narin ito sa kumpiyansang taglay, lakas ng dating, at mga galawang

She blinks her eyes a couple of times, but still, she can't see anything except darkness. Anjelouv is panicking, inilibot niya ang tingin sa paligid ngunit kahit kaunting liwanag manlang ay wala siyang makita. She was completely blinded by darkness. She tried to move, but she was tied. Nagsimula nang sumibol ang kaba sa kaniyang dibdib nang hindi niya magawang maigalaw ang kaniyang kamay at buong katawan. Kumalabog ng husto ang kaniyang dibdib nang malamang napakahigpit ng ginawang pagkakatali sa kaniya. It was so tight that no matter what she did, it would not easily loosen up.

sigaw niya. "What?" Ngingisi ngisi siya. "Labyo." "Gustong gusto mo talaga ng halik kaya panay ang biro mo?" Ilang ulit siyang umiling. "Hindi 'no, sabi mo kasi silly, sagot ko labuyo. Wag assuming ha." "I'm not a deaf, Maria." Humakbang ito papalapit sa kanya kaya umatras siya. "I'm blind, Crisostomo," sigaw niya. Tinalikuran niya ito at sumunod sa tour guide paakyat.

Nakiramdam si Mara sa paligid kung may kasama ba siya o wala dahil sa hindi niya naman nakikita dahil sa naka blindfold pa rin naman siya. Huminga muna siya ng malalim ng mapansin niya na wala namang tao sa paligid niya kaya dahan-dahan niyang iniangat ang kanyang mga kamay upang kunin ang kanyang piring sa mata. Ng agad niya itong kunin ay di pa masyado malabo ang nasa paligid niya, nag-a-adjust pa ang kanyang mga mata kaya panay ang pikit niya dito tapos sa tatlong beses na pinipikit at minumulat niya ang kanyang mga mata ay unti-unti ng nagiging klaro sa kung anong kwarto siya ipinasok.

Matapos niyon, naramdaman na lang niya ang mapusok na pagkilos nito sa hubad niyang katawan. "Anyway, I'm Z. And I'm sorry for your blindfold. That's for your own good, woman..."

“Are you serious, oh malaki na ang topak d’yan sa ulo mo?! Hindi ako sasama saiyo!” “Too late, babe, we are now leaving the La Ezperanza.” Napalunok ako nang muli kong narinig ang tinawag n’ya sa akin. Wala na akong naibuga pa dahil siya rin sa huli ang nasunod. He can easily fooled a blind person like me and he can do whatever he can because I’m too damn weak and disabled.

Sa kasamaang palad, nakasuot ng manipis na puting t-shirt si Sunshine na naging transparent sa kanyang damit dahil sa basa. Pasulyap-sulyap sa ulong lalaking kanina pa nakatitig ng diretso sa kanyang dibdib, mas lalong naiinis si Sunshine dahil alam na alam niya kung ano ang nasa utak ng mga lalaking may basket eyes. Kung iisa lang niya ang lalaking ito sa busway, sigurado si Sunshine na hindi makakalabas ng ligtas sa busway ang kalbong ito!

mahina niyang sabi. Napahikbi si Celine at tinakpan ang bibig niya, pilit pinipigilan ang iyak. Ipinit ni Amara ang mga mata niya. Pagmulat niya ulit, may konting liwanag na bumalik pero sobrang labo pa rin, at wala siyang makita nang malinaw. Sa sandaling iyon, pumasok si Briana. Sinulyapan niya si Amara, saka diretso itong tinanong, “Are you blind?”