Blue Houses Novelas e Histórias

HINDI ako pinapatahimik ng mga nasabi ni mommy sa akin. I feel so useless. But then I convinced myself that I shouldn't worry about it. Sinabi ko lang naman ang tingin ko'y tama. Maaga akong dumating sa restaurant kung saan namin nagkasundong magkita ni André. May disenyo na ako para sa unang dalawang silid ng kanyang bahay. The first one is the blue room, Blue halos lahat ng gamit doon mula sa kurtina, bed, wallpaper, at carpet. Ang pangalawa ay ang red room. Pinaghalong pula at cream ang ginawa ko doon at sana magustuhan niya.

sabi niya " Upo ka muna, kuha lang ako makakain sa baba " " Sige " sabi ko Nilibot ko ang tingin ng buong kwarto niya, medyo may kalakihan ito. Parang kwarto lang ni franz na may mini sala tapos mga pang mga gamit. Blue, he likes blue. Yung bedshet niya kasi blue pati yung apat na unan sa may kama niya. May blue rin siyang tsinelas malapit sa may pinto. May isang stand na puno ng libro, at mini study table sa tabi nito.

Aniya ko, ngumiti ang lalaki saakin at muling nag labas ng fliers. "You could spend your time looking for the new houses there, in Ireland typical cool and refreshing sight colors of the house matters." Aniya nito at saka itinuro ang navy blue na bahay, mahal rin ang mga bahay pero dahil sa mga designs ay worth it na rin. "Look at this, Ms. Verdin..." Aniya niya bago ilipat ang page, nanlaki ang mata ko sa ganda nang pinakita niya.

Napakaganda ng mga puno at mga bulaklak na nakapalibot sa bahay nila, parang nasa palasyo ako. Nang makarating na ako sa malaking pintuan, namangha ako sa dami ng maid na may kanya-kanyang ginagawa. May lumapit sa akin. She's wearing a beautiful white dress. May edad na siya, pero napakaganda ng mukha niya. Ang nanay ni Blue. “Welcome to our home, hija. Are you Vienna na ba?” tanong nito. “Yes po, opo.”

Pumasok sila sa loob at lalo lamang siyang napahanga sa ganda ng loob ng antigong bahay. “Maupo ka, this house called Old Blue House malungkot kasi ang bahay na ito. Isang matanda ang nagmamay-ari nito. Siya nga pala, I’m very sorry sa ginawa ko sa iyo. Sometimes drinking making me rude and doing things--- I’m sorry Miss Katarina,” sabi ni Mikayel.

“I love you so much, my Sloane. Hinding-hindi na ako makakapayag na mawala ka pa ulit sa akin.” Hindi na ako nakasagot nang hilahin na ako ng antok. ••• Iminulat ko ang mga mata ko nang makarinig ako ng huni ng ibon. Kailan pa nagkaroon ng alagang ibon dito? Nang ilibot ko ang tingin sa paligid ko ay napakunot noo ako. The interior is a mix of baby blue and royal blue which is opposite of Lev’s room that black and white.

After all, I’m still their son. Buong ingat akong nagmaneho papunta sa bahay namin. It was an old blue mansion. Hindi ko alam kung bakit ayaw palitan ni mommy ang kulay at palagi lang nire-renovate pag luma na ang pintura. Ang sabi niya ay nabili niya ang bahay na iyon ng ganon na ang kulay non at hindi niya na pinabago pa dahil wala ng ibang mas bagay na kulay kundi blue lang.

Pinaka huling folder na lang ang 'di nila na o-open at may nakalagay na file name na blue print. Pag click ni Bryce ay lumabas ang blue print ng buong isang bahay. Hindi lang siya as in bahay dahil para itong mansion sa laki. Mukhang ito ang hide-out ng sindikato na pinaghahanap nila pero 'di nila alam kong saang location ito matatagpuan sa Barangay.

Joem parked his motorcycle in front of their house, I think. Isa itong two-storey house na kulay blue. May dalawang bintana bawat palapag at mas maliit ito kumpara sa Villa. Ang lapad ay mas manipis din kumpara sa Villa at walang veranda o terrace. Pumunta si Joem sa pintuan ng bukana ng bahay at nilingon ako. Inakay niya ako gamit ang senyas niya sa kamay.

"Yes, pero-" "You know, wag mo dapat suotin dito yan sa harap ng madaming tao. Malaki ang sekreto ng BGW sa mga Blue." Nakakapagtaka pero bakit nya alam ang mga color codes ng BGW? Hindi ako umimik at tumawa sya ng bahagya. What is their secret? I thought everyone knows them already?