Booth Tagalog Novels & Stories

"Does it hurt?" "Mga tonta!" Hinarap niya ang dalawa. Napansin ko din na medyo dumadami na ang mga estudyanteng nanonood. Paano, nasa hallway kami e. Psh! "Kung sa inyo ko kaya gawin tapos tatanungin ko kayo kung masakit? Babo!" (Babo means bobo) hinarap niya ako. "How dare you slap me?" Dun ko na siya pinakawalan saka dahan-dahang lumapit na siyang ikinaatras niya. "That's just a warning, b*tch!" saka namin sila nilayasan. "Woaaaaahh! Sabi na e! Ang cool ninyo talagang dalawa." Here comes the feeling close Cris. Psh!

wika ko Ngumiti naman ito. "Huwag mo muna isipin 'yon ang dapat natin pagtuunan ng pansin ay kung paano ka makakaaalis dito ng hindi nahuhuli. Muntik na naman tayong mahuli kanina eh at isa pa huwag kang gagawa ng plano lalo na ang tumakas ng hindi ko alam tingnan mo 'yang nangyari sa'yo. " "Hindi mo pa rin ba maalala kung ano ang numero ng boyfriend mo? Mas mapapadali tayo kung matatawagan natin siya." dagdag pa nito

Bakit di subukan? " there!" Turo ko. " rollercoaster!" I hope na umayaw ito tulad ng napapanood ko. But he said ok. Napapangusong naglakad na kaming papuntang booth. Anong bang klaseng lalaki to? Wala bang itinatagong pagkaromantic to? End of chapter 132

Napatakip nalang ako ng banner sa mukha. Ngunit ang paborito ay pagsayaw mo ng El bimbo Nakakaindak, nakakaaliw, nakakatindig balahibo. Ang ganda talaga ng boses niya. "Sumabay tayo ah?" sigaw ko sa mga nasa likod tumango naman sila. Hanggang sa.. Maghawak ang ating kamay at walang kamalay malay, Na tinuruan mo ang puso ko na umiibig na tunay..

At may tagline pa sa baba, parang dialogue ng hotdog cartoon na nasa banner, “Taste me! Malulula ka sa sarap!” Tumaas ang isang kilay ko, isang free taste ng hotdog ng ganitong oras? Kung sinuswerte ka nga naman, kumalam na kasi ang sikmura ko. At mukhang makakalibre ako ng pagkain ngayon. Wala na akong inaksayang oras at naglakad palapit. Pero nang makalapit ako, napakunot ang noo ko. Ang nagbabantay ng booth ay hindi isang ordinaryong promo boy.

"Pantukoy." Bumalik ang tingin ko sa tatlo. Si Mariposa naman ngayon ang nagsasalita hawak ang notebook niya. "Ang pantukoy ay mga katagang ginagamit sa pagpapakilala sa pangalan, ito ay may dalawang uri, pambalana at pantangi. Pero ang pantukoy ay mas madalas ginagamit sa pagtawag ng aso. Tukoy... tukoy...tukoy..."

tawag niya sa akin gamit ang nag-aalalang boses. I greeted my teeth for once at mas bumilis ang paghinga ko. Binawi ko ang kamay ko mula sa kaniya at tinulak siya palayo sa akin. "Don't call me that name because I'm not Kylie! I'm Kalilah! At kung sino man ang Kylie na sinasabi mo ay hindi ako 'yon!" galit na sigaw ko sa kaniya. Napailing si Roswell at kita ko ang takot sa mga mata niya.

Tatawagin ko na sana sila ng may narinig na naman akong boses. I stopped walking and looks around. "Eleastein!" Boses babae iyon na paulit-ulit na tinatawag ang pangalan ko. Sa tuwing tinatawag niya ako ay umi-echo ang boses niya. "Eleastein! Nasaan ka?" Her voice, I can feel it she's almost crying. "Eleastein! Eleastein!" Who is she? Why she's calling me? Teka bakit english na naman language ko? Ang hilig talagang mag english nitong si Author lols.

naiiling pa niyang turan. Maya-maya pa’y muli kong narinig ang boses ni Mama. “Hoy, Mexico! Kumain ka muna bago ka pumasok, ha? Malapit ng maluto iyong Adobo,” sigaw niya mula sa banyo na agad ko namang sinang-ayunan. Mexico, Mexico! Ang kulit ni Mama. Sabi na kasing Deborah! Deborah ang pangalan ko!

Chapter 3: The Suit and The Shark ​"Ma'am, sigurado po ba kayo na kailangan ko 'to? Pwede naman po akong mag-Barong Tagalog na lang. May luma po si Tatay, kasya pa sa akin."