Boss / Ceo Novels & Stories

asik ni Barbara dahilan upang magsalubong ang kilay nito. “Modus na ng mga sindikato ‘yan! Iyong magpapasagasa tapos maniningil ng malaki!” bulalas nito sabay sakay sa kotse at pinaharurot iyon. “Aba’t ang suplado ng lalaking iyon, ha!” kausap ni Barbara ang sarili. Subalit naalala niya ang boses na iyon. At parang... Shit. Parang kaboses nito ang lalaking nakasex niya kagabi.

"I am the boss. The business will run without me. You are more important than being a ruler." "Okay. I do not have any objection, My lover Ceo."

"Siya kasi ang boss. Gusto niya, maayos ang lahat ng sakop niya. Ano kasi siya… Ano nga ulit iyon? C… C…” "C-CEO po?” "'Ayun! Oo nga. CEO. CEO siya. CEO ang Vicencio ko!” biglang bulalas ni Mamay. Napanganga ako. Iyong nganga na parang biglang nakalas ang bolts ng mga panga ko. CEO?! No wonder, sa asal niya pa lang kagabi ay halatang superior na siya. At sa ayos niya pa lang, halatang-halata na rin na hindi siya basta-bastang tao lang.

nauutal na sagot nito. I will let you see how monstrous I could be if you go against me and my company. This company will never be an option and I won’t let it be set aside. I'm John Louis Raymundo, and I'm the CEO as long as I'm standing.

Ang dapat na lang n'yang pag-aralan ay kung papaano habaan ang pasensya sa sa medyo tahimik at striktong boss. Kung hindi lang siguro magkaibigan dati ang papa n'ya at ang mommy ng boss n'ya ay t'yak s'yang hindi makakapasok sa kompanyang ito. Lalo na sa pagiging executive personal assistant ng kilalang CEO. She will certainly make his papa proud. Laging nasa honor roll si Celestine sa isang International school noon na pinapasukan din ng magkakapatid na Williams kung saan pumasok s'ya bilang working scholar.

Unexpected reality anyway, she get down on the car and his brother sean was there to greet him. “ Ate, it’s late akala ko dikana uuwi dika naman sumasagot sa mga tawag ko” tsaka niya lang ako napansin sa likod ng ate nya “ Who is he?" “ I’m her boss. The ceo of weithermer company. Nice to meet you sean” nag shift kaagad ang mood niya na parang nakakita ng anghel hmmm the brother in law really like me huh

"Kaya pala ayaw nitong boss ko sa kahit na sino'ng babae. You're more than gorgeous. You are?" "Amorah," kaswal niyang sagot. Hindi na rin siya nag-abala pang iabot ang kamay. "Wait, did I hear that right? Boss?" pagtataka ni Zeke sa narinig. "Oh, you don't know? He's Versalez Incorporated's CEO. The most promising young CEO of our generation to be exact!" he enthusiastically informed.

Naipasakay niya ang isang boss na sagad sa kaarogantehan, kasupladuhan, kaartehan at lalo na sa lahat, ang tanyag na CEO ng malaking kompanya na sinasaludo lahat ng mga empleyado. Hindi niya maiiwasang mapapangiti sa isiping iyon. Hindi naman ito nakakibo sa likuran niya, malamang ay nauubusan na ito ng laway sa kaka- reklamo. At siya naman itong si Amia Acosta na hindi nag- papadaig ni kanino man.

Ginagawa ko ‘yon habang humihigop ng kape. Clifford Alfonso ang pangalan ng bago kong boss, ang newly appointed CEO ng real estate, tech company na Alfonso-Bueno Group of Companies. Walang litratong ipinadala pero may kaunting background para hindi ako nangangapa kung sakaling magkita kami bukas.

At ngayon… siya pala ang boss ko. Nanigas ang katawan ko habang naglakad siya papunta sa harap. Ang bawat hakbang niya ay puno ng awtoridad—mataas ang noo, seryoso ang panga, parang walang sinumang puwedeng umapila sa kaniya. “Good morning,” bati niya, malamig pero makapangyarihan. “I’m Sebastian Castillo, CEO of Castillo Enterprises. I expect discipline, excellence, and loyalty from anyone who wants to be part of this company.”