Boss / Ceo Novels & Stories

มหาเศรษฐีขี้เบื่อ ลูกครึ่งฝรั่งเศส-อเมริกา ทายาทตระกูลดัง แวงซ็อง ออกัสตัส เขาเป็นชายชาติอาชา มีฟีโรโมนฟุ้ง!! แต่เมวิกาสาวใสใบหน้าหวานแต่มีฐานะยากจน หล่อนมองหนุ่มหล่อล่ำด้วยแววตาเฉยชา ชายหนุ่มเลยต้องงัดแผนเด็ดออกมาเพื่อลวงล่อ เขาหวังจะตอกหน้าให้แม่สาวใจเด็ดรู้ผู้ชายอย่างเขา หล่อนไม่ควรเมิน ที่เขาไม่รู้ คือเมวิกาสะเทิ้นสะเทือน มันเป็นการยากที่จะห้ามความสนใจของตัวเองที่มีต่อคนแปลกหน้า เขาหล่อ! หุ่นกระชากใจ แถมยังทำท่าเหมือนสนใจเธอเสียอีก มันเลยทำให้เมวิกาอดหวั่นไหวไม่ได้ ผู้หญิงทุกคนฝันถึงเจ้าชายและหวังให้เทวดาส่งเจ้าชายมาให้ตัวเอง เมวิกาเลยอดไม่ได้ที่จะแอบฝัน แต่ในโลกความจริง...มันโหดร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ...

"ถามจริงตลอดเวลาสองปีกว่านี้ไม่รักแพรบ้างเลยเหรอ" แพรไหมแค่นยิ้มเจ็บปวดออกมาเล็กน้อย "ไม่-เคย-คิด-รัก" ฉัตรฐาเน้นทีละคำ หวังว่าแพรไหมจะเข้าใจ "เคลียร์ดีค่ะ แพรจะได้ตัดใจ" แพรไหมบอกกับตัวเองว่าเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว พลันพลิกตัวกลับไปมองกระจกอีกครั้ง "เธอรักฉัน? " คนฟังถามกลั้วหัวเราะ "เผลอรักไปแล้วค่ะ โชคร้ายชะมัด" เธอไม่รู้เหมือนกันว่าดันไปรักคนที่ไม่ควรรักตอนไหน หรือเพราะมองไปทางไหนเธอก็มีแต่ฉัตรฐากระมัง เมื่อเธอกลายเป็นที่ชังของญาติๆ แม้กระทั่งน้องสาวของตัวเอง จะสุข จะทุกข์ เธอก็มีเขารับฟัง แม้เขาจะไม่อยากฟังก็ตาม "ไม่เจียมตัว"

มหาเศรษฐีพ่อหม้ายลูกติดที่หวงความเป็นอิสระ หลังจาก 'หย่า' กับอดีตเมียแบบสุดโต่ง เขาเคยกล่าวไว้ ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นน่าเชื่อถือ ชั่วชีวิตนี้เขาไม่มีวันเดินลงไปในขุมนรกที่เรียกกว่ากรงวิวาห์อีกเด็ดขาด แต่แล้ว...อเล็กไซก็กลืนน้ำลายตัวเอง เมื่อตกหลุมรักโครมใหญ่กับมัณฑนากรสาวที่ครองตัวเป็นโสดมากว่า30ปี “โถ่! ไอ้กลัวเมีย” เสียงเปรยเบาๆ แต่คนฟังถึงกับสะดุ้ง เขาเหลียวมองข้างตัว ก่อนจะถอนใจออกมาเฮือกใหญ่ “ยอมรับว่ะ...ผมรักเอมมาก ไม่อยากให้เอมเสียใจ” เสียงพูดหวานฉ่ำ หากคนที่ฟังเป็นชะเอมหล่อนคงจะโผเขาหา อเล็กไซ แถมจูบหวานๆ เป็นรางวัล แต่คนที่ได้ยินคือราจีฟ สิ่งที่ อเล็กไซได้กลับคืนคือ... “แหวะ อยากจะอ้วกว่ะ” ราจีฟโก่งคอทำท่าทางเหมือนกำลังขย้อน คายของเก่าในท้อง คำกระแหนะกระแหนของเพื่อนไม่ได้ทำให้อเล็กไซสะเทือน เขาได้มณีล้ำค่ามาครอบครอง แล้วจะปล่อยให้กรวดทรายมาทำให้ตนเองเดือดร้อนทำไม!! พอกันทีกับความสำส่อน พอกันทีกับการใช้ชีวิตแบบคนเสเพล นับจากนี้ไปเขาจะเป็นพ่อ เป็นสามีที่ดี ให้สมกับที่ชะเอมวางใจ ยอมเดินเข้ามาเสี่ยงรวมชีวิตกับเขา

เมื่อถูกพ่อบังคับให้ต้องแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จัก เค้กส้มจึงยอมทำลายพรหมจรรย์ของตัวเองกับคนขับรถที่เพิ่งจ้างมาใหม่ “ในเมื่อพ่ออยากให้ฉันแต่งงานมากขนาดนั้น ก็ขอเอาซิงไปเปิดกับคนที่ถูกใจก่อนแล้วกันนะ”

ญ่าเจอปัญหาที่ตัวเองไม่ก่อแต่ต้องไปจากไทยไม่สามารถบอกใครได้เลยแม้แต่คนรัก.. ________ #อยู่ๆเธอไปแบบไม่ลาทำเขาสับสนว่าทำอะไรผิดไป.. #ธามตามหาญ่าทุกๆที่ๆคิดว่าจะไปแต่ก็ไร้ร่องรอย.. (ห้าปีต่อมา) มันคือบังเอิญหรือพระพรหมลิขิตให้มาเจอกันแค่เขาเห็นด้านหลังเขาจำเธอได้แม่นยำเลยว่าเธอคือแฟนเก่าเขานั้นเอง.. (สามเดือนต่อมา) เธอได้ปรากฏตัวต่อหน้าเขาที่บริษัทCADY ในห้องทำงานในสถานะเลขาส่วนตัวที่ทางอิตาลีส่งตัวมาเพื่อผสานงานโดยตรง.. และการกลับมาครั้งนี้เธอจำต้องพึ่งพาเขาถ้าถึงเวลาจำเป็น..📌

ฉันคือบล็อกเกอร์สาวชื่อดังที่ไลฟ์สดเฉพาะบุคคลพิเศษบางคน…

อีธาน มาส์วาเลสเสเพลตัวพ่อกำลังมีความสุขในวันหยุดยาวๆ โดยการหิ้วนางแบบชื่อดังของสเปนมากกถึงเมืองไทย เพราะต้องการหลบหลีกสายตาของปาปารัสซีที่ไล่ตามเหมือนเงา เขาเป็นหนุ่มโสดเนื้อหอม มีธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์และเป็นยักษ์ใหญ่ของสเปน ประสบความสำเร็จในอาชีพเจ้าพ่อสื่อ ด้วยวัยเพียง32ปี ทำให้อีธานเป็นที่จับตามองของสาวๆ ที่รักความสบาย เพราะหวังรวยทางลัด โดยการจับมหาเศรษฐีรูปหล่อ แต่ตัวพ่ออย่างอีธานลื่นยิ่งกว่าปลาไหลใส่สเก็ต ทำให้สาวน้อยหลายนางน้ำตาตกไปตามๆ กัน หนุ่มเชื้อสายสเปนผสมกรีก ทำให้โครงหน้าของเขาหล่อขั้นเทียบเท่าเทพบุตรในตำนาน จนเป็นที่ถูกตาต้องใจสาวๆ โดยที่เขาไม่ต้องลงมือจีบเอง แค่ปรายตามองสาวเจ้าก็แทบจะกระโจนเข้ามาในบ่วงเสน่หาที่อีธานร่ายมนตราล่อลวงเอาไว้ เตชิลา (จันทร์เจ้า) ตรีทิพย์อาภา สาวละอ่อนเพิ่งเรียนจบปริญญาตรี ด้วยวัยเพียง22ปีกำลังไฟแรง แม้หน้าตาจะสวยพอฟัดพอเหวี่ยงกับนางแบบ แต่เตชิลาไม่เคยใส่ใจรูปร่างแสนจะเย้ายวน ที่พระผู้เป็นเจ้าประทานมาให้ อาชีพที่เธอรักยิ่งคือการเป็นช่างภาพ เธอชื่นชอบมาตั้งแต่เป็นเด็ก จึงได้มีโอกาสเข้ามาอยู่ในวิถีทางของหนุ่มโสดเจ้าเสน่ห์แบบอีธาน มันเป็นเรื่องบังเอิญ

...ผมรักเธอด้วยหัวใจ รักโดยไม่มีข้อแม้และรักที่สุดครับ... *** “แต่งงานกันไหมคะ” ในที่สุดน้ำเหนือก็โพล่งถามออกไป เธอคิดว่าโรเบอร์โตคงอยากขอเธอแต่งงานนานแล้ว แต่ไม่กล้าเพราะคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหญิงสาวที่มีผู้ชายมากหน้าหลายตามาแอบหลงรักเช่นเธอ เฮ้อ... ดังนั้นเพื่อไม่ให้พี่ร็อบแสนดีของเธอขึ้นคาน เธอจึงจำต้องเป็นฝ่ายยอมเอ่ยปากขอเขาแต่งงานก่อน สินสอดทองหมั้นไม่ต้อง เงินทองเป็นของนอกกาย เธอไม่อยากได้ เธอมีเยอะแล้ว... “ครับ” โรเบอร์โตรับคำตาโต ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างเอ็นดู “นี่ครบเวลาที่คุณพ่อกำหนดหนึ่งปีแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้น น้ำต้องแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อหาให้ แต่จริงๆ แล้วน้ำมั่นใจในตัวพี่ร็อบนะคะ เลยตัดสินใจพูดออกไป น้ำรู้ดีว่าพี่ร็อบไม่กล้า ไม่ต้องอายหรอกนะคะ น้ำเลยเป็นฝ่ายพูดเสียเอง พี่ร็อบจะได้ไม่ต้องคิดหาคำพูดที่จะขอน้ำแต่งงาน พี่ร็อบเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตของน้ำ นอกจากคุณพ่อ เราแต่งงานกันนะคะ” โรเบอร์โตพิงพยักเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม เขาแทบหลุดขำกับน้ำเสียงซื่อๆ ของคนตรงหน้า แต่แววตาจริงใจนั้นทำให้เขาหัวใจเบ่งบานพองโต

เพราะครอบครัว ไม่สมบูรณ์ เธอ จึงไม่อยากจะมีความรัก ถ้าไม่รัก จะไม่เจ็บปวด ถ้าไม่รัก ก็ไม่ทุกข์ แต่ เจ้านาย ที่พ่วงตำแหน่ง ปู่รหัส กลับเดินเข้ามา แล้วบอกเธอว่า ถ้าเธอพร้อม เขาพร้อมเสมอ สำหรับเธอ นานแค่ไหน เขาก็จะรอ เธอ จะทำยังไง กับหัวใจของตัวเอง เธอจะยอมเสีย เขาไปไหม ถ้ามีใครหลายคน เข้ามาหาเขา คนที่อยู่ข้างเธอ มาตลอดหลายปี ความรักของพี่กร จะทำให้เธอเปลี่ยนใจได้ไหม

หาเงินสองล้านมาคืน แล้วจะไปตายที่ไหนก็ไป! แต่ถ้าหามาไม่ได้ก็เอาร่างกายมาชดใช้ กลับมารองรับแรงกระแทกจากผมจนกว่าจะใช้หนี้ครบ!