Boss / Ceo Mga Nobela at Kwento

โรซาลีนเสียชีวิต ฌอนส่งเจนเข้าคุก “ดูแลเธอด้วย” —เขากล่าวทำให้เจนต้องใช้ชีวิตสามปีของเธอ เยี่ยงตกนรกและทรมานอยู่ในเรือนจำ ไม่เพียงแค่ร่างกาย เธอยังบอบช้ำทางจิตใจกับคำพูดของณอน ก่อนที่เธอจะเข้าคุก เจนได้พยายามอธิบายทุกอย่าง “ฉันไม่ได้ฆ่าเธอ”แต่ฌอนกลับนิ่งเฉยและเย็นชาราวกับคำพูดของเธอเป็นเพียงอากาศสามปีหลังจากที่เธอพ้นโทษเธอกลับมายอมรับ “ใช่ ฉันฆ่าโรซาลีนเอง ฉันมันผิดและบาป!” ฌอนสีหน้าเปลี่ยนไป พร้อมทั้งตะโกนใส่เธอ

ประธานบีเคกรุ๊ป ถูกตาต้องใจนักศึกษาฝึกงานตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ คนอย่างเขามีนิสัยที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ด้วยสิ ในเมื่อเขาอยากได้เธอมาเป็นเด็กของเขา เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาปฎิเสธความต้องการของเขา.. “คืนนี้หนูนอนนี่นะ ฝนยังไม่หยุดตกเลย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรหนูมากไปกว่านี้ ถ้าหนูไม่ยอม...” แนะนำตัวละคร ภาคิน อัคราไพศาล นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง อายุ 28 ปี ผู้บริหารบีเคกรุป ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขาบริหารงานเพียง 3 ปี สามารถทำผลกำไรสะสมได้เป็นหมื่นล้าน เขาเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์ มีหน้าตาที่หล่อเหลาดั่งเทพเจ้าสร้าง ทำให้สาว ๆ ในประเทศต่างหลงใหลในรูปร่างหน้าตาและความรวยระดับอภิมหาเศรษฐี แถมตระกูลของเขาถือได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลอันดับต้นๆ ของประเทศเลยก็ว่าได้ ---------- อรดา พิทักษ์กุล (ไอด้า) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะสาขาวิชาการบัญชี อายุ 21 ปี นักศึกษาฝึกงานบีเคกรุป เธอมีใบหน้าที่สะสวย มีรูปร่างสัดส่วนที่เย้ายวนเซ็กซี่ นิสัยขี้อ้อนเหมือนนางแมวยั่วสวาท ใคร ๆ ที่อยู่ใกล้เธอต่างหลงใหลดั่งต้องมนต์สะกด ไม่เว้นแม้กระทั่งท่านประธานหนุ่มหล่อบีเคกรุป

หนึ่งคนถูกบังคับ หนึ่งคนแม้จะถูกบังคับแต่หัวใจนั่นเต็มใจที่จะได้เป็นเจ้าสาวของเขา และแน่นอนว่าการแต่งงานครั้งนี้ "ธรรพ์" ไม่ได้ยินดีกับมันเลยสักนิด ผิดจาก "กลิ่นจันทร์" แม้จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่หล่อนก็ดีใจที่ได้เป็นเจ้าสาวของเขา....แล้วเรื่องราวความรักที่ขมขื่นจะเดินไปทางไหน เมื่อเขาเกลียดชังเธอเหลือเกิน แล้วเธอจะทนกับสายตาเกลียดชังและความเย็นชาของเขาไปได้อย่างไรกันเล่า......

‘ชีคมาลิก บิน ชารีฟ อัล นามีรุน’ ผู้ได้รับฉายา "เสือดำแห่งนามีรุน" เมื่อ ‘เสือดำ’ หนุ่ม อยากขย้ำแม่กวางน้อย จนร้อนรุ่ม กลัดกลุ้ม นอนไม่ได้ การเจรจาซื้อขายให้เธอมาอยู่ในฮาเร็มของเขาคงเป็นทางออก แต่ผู้หญิงอย่าง 'เนตรดารา' กลับซื้อไม่ได้ด้วยเงิน ‘ถ้าไม่มากพอ’ เขาถูกมองว่าเป็น 'แกะดำ' ของราชวงศ์ และนั่นคือสิ่งที่เขาต้องพิสูจน์ ‘ลูกของเสือดำ อาจเป็นเสือดาว และลูกของเสือดาวก็อาจกลายเป็นเสือดำได้ แต่ที่สำคัญก็คือ เสือจะไม่กลายเป็นอย่างอื่นนอกจาก “เสือ” เท่านั้น’

แต่งงานห้าปี เจียงซู่ทำหน้าที่คุณผู้หญิงโจวอย่างดี โดยไม่ขาดตกบกพร่อง แต่กลับไม่เคยได้รับการยอมรับต่อหน้าทุกคนเลยแม้แต่คำเดียว ในขณะที่รักแรกของโจวซือเหย่ แค่ทำตัวออดอ้อนนิดหน่อยก็ได้รับทั้งสิทธิ์และความห่วงใยทั้งหมดที่คุณผู้หญิงโจวควรจะได้รับ ตอนเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ เขายิ่งไปกันใหญ่ ทิ้งเธอไปช่วยชู้รัก โดยไม่สนใจชีวิตของเธอเลย เจียงซู่หมดหวังอย่างสิ้นเชิง วันหนึ่ง เธอแกล้งตายแล้วหลบหนีจากทุกอย่าง ตำแหน่งคุณผู้หญิงโจว เธอไม่ต้องการมันอีกต่อไปแล้ว! ต่อมา เมื่อได้พบกันอีกครั้ง โจวซือเหย่ ผู้ที่เคยรักศักดิ์ศรีและภาพลักษณ์ที่สุด กลับเหมือนเด็กที่ถูกทอดทิ้ง ทั้งอ่อนแอและหวาดกลัว พูดด้วยเสียงสะอื้นทั้งดวงตาแดงก่ำว่า “ที่รัก กลับบ้านกับผมนะ?”

เธอครางเสียงหลง ส่ายหน้าไปมา ยามเมื่อเขากระแทกลงมาหา ปากร้อนดูดรวบยอดอกของเธอจนแข็งเป็นไต ขนในกายของพลอยใสลุกซู่ด้วยความกระสันเสียวเจ็บแปลบปนเปกันไปหมด เขาช้อนสะโพกของเธอขึ้นให้รับการกดคลึง เธอหอบหายใจรุนแรง จิกมือกับแผ่นหลังของเขาแน่น ปากน้อยที่เผยออ้าค้าง ทำให้เขาต้องบดจูบหนักๆ เสียงครวญครางของสาวน้อยดังสะท้านอยู่บนเตียงนอนใหญ่เกือบค่อนคืน เธอถึงได้ถูกปล่อยตัวจากอ้อมแขนแกร่งของเขา “จะไปไหน” เขาเกี่ยวเอวบางเอาไว้ พลอยใสไม่ตอบ เธอจะหนีลงจากเตียงท่าเดียว “ฉันถามว่าเธอจะไปไหน” “พลอยจะกลับห้องค่ะ” “ยังไม่ให้ไป” เขารั้งร่างน้อยมากอด บดจูบแก้มนวลอย่างหนักหน่วง “อุ๊ย! คุณนัส” เธอลูบแก้มตัวเองเบาๆ ซุกหน้าเข้าหาหมอนอย่างเขินอาย ไม่กล้าหันไปมองเขา “ฉันชอบหมอนข้างดิ้นได้ ถ้ายังไม่อนุญาตให้ไป เธอก็ไปไหนไม่ได้” คนเผด็จการสั่ง รัดเอวบางเอาไว้แน่นขึ้น เธอเลยหยุดดิ้น เพราะรู้สึกว่ายิ่งดิ้นยิ่งเสียดสีกับสัดส่วนที่ไม่สมควรมากขึ้น

เพชรไพลิน เจ้าแม่แห่งวงการเครื่องสำอาง เธอจะทำอย่างไร เมื่ออุบัติเหตุไม่คาดฝันครั้งนั้น ทำให้เธอต้องตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ในร่างของผู้หญิงอีกคน ผู้ซึ่งกำลังถูกคู่หมั้นถอนหมั้นอย่างไม่ไยดีเพราะมีคนอื่น แต่เธอไม่แยแส เพราะสิ่งที่ทำให้ช็อกยิ่งกว่านั่นคือการที่ได้รู้ว่า ร่างของเธอตายแล้ว และกำลังจะถูกเผา! เธอจะทำอย่างไรเมื่อต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไป และเธอจะทำอย่างไร เมื่ออดีตคู่หมั้นที่ถอนหมั้นไปแล้ว กลับคอยมาปั่นป่วนหัวใจให้ต้องทำงานหนักกันอีกครั้ง รวินทร์ นายหัวหนุ่มมาดเข้มแห่งเหมืองฤทธิเทพ ต้องถูกหมั้นหมายกับหญิงที่ไม่ได้รัก เพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจ เขาทำทุกวิถีทางเพื่อหาทางถอนหมั้นมาโดยตลอด แต่จู่ๆ คู่หมั้นก็ยอมถอนหมั้นแต่โดยดี หนำซ้ำท่าทีที่เธอเคยมีต่อเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง สายตาที่เคยมองเขาอย่างรักใคร่หลงใหล ก็เปลี่ยนไป ทั้งเมิน ทั้งเชิดใส่...ทำราวกับไม่เคยมีเขาอยู่ในสายตา เขาได้แต่สงสัย การกระทำหลายอย่างของเธอทำให้เขาต้องค้นหา กว่าจะรู้ตัวก็ละสายตาจากเธอไม่ได้แล้ว มาลุ้นไปกับการค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุ ไปพร้อมกับการลุ้นว่า...รวินทร์จะทำให้อดีตคู่หมั้น กลับมาหมั้นกันอีกครั้งได้หรือไม่

เขา...เจโรม ผู้ชายร้ายกาจที่ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพ่อจากแผนการแก้แค้นของเธอ ส่วนเธอ...ศศิภัทร พยาบาลสาวผู้มาพร้อมกับแรงแค้นที่ฝังลึกจากเรื่องราวในอดีต เธอพร้อมจะเดินเกมทุกอย่างเพื่อให้คนตระกูลเดียวกับเขารู้จักคำว่า เจ็บปวด แต่เมื่อเกมเริ่ม แผนการก็พังทลาย เมื่อหัวใจกลายเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ เขาจะทำอย่างไรเมื่อพบว่าความแค้นของเธอมีเหตุผล และเธอจะทำอย่างไรเมื่อแรงแค้นที่มีต่อเขา...กลายเป็น ความรัก

“ผมชื่อว่านครับ เป็นพยาบาลพิเศษที่ถูกจ้างมาดูแลคุณตอนที่คุณยังไม่รู้สึกตัว" "ขอบใจนะ...แต่ถ้าจะให้ดี... มึงขึ้นมาขย่มค.ว.ย กูเหมือนวันก่อน ๆ อีกสิ” เมื่อ 'ว่าน' พยาบาลหนุ่มวัย 25 ปี ต้องมารับหน้าที่ดูแลคนไข้พิเศษอย่าง 'เสี่ยกันต์' เจ้าของสวนมะพร้าวร่างยักษ์ที่นอนแน่นิ่งเป็นเจ้าชายนิทรา  ท่ามกลางความเงียบสงัดในห้อง VIP กลิ่นกายชายหนุ่มและกล้ามเนื้อที่อัดแน่นกลับปลุกเร้าอารมณ์ดิบในตัวพยาบาลหน้าใสให้ตื่นขึ้น  จากการดูแลตามหน้าที่ กลายเป็นความร่านสวาทที่เขาใช้ร่างคนป่วยเป็นที่ระบายความใคร่ แต่ยิ่งถลำลึกเท่าไหร่ หัวใจที่เต้นรัวบนจอมอนิเตอร์กลับดูเหมือนจะบอกว่า... คนบนเตียงอาจไม่ได้หลับลึกอย่างที่เขาคิด!  

ร่างสูงเดินเข้าหาอย่างคุกคาม มองหญิงสาวเหมือนเสือร้ายรอตะครุบเหยื่อ ไม่เคยมีผู้หญิงสวยๆ คนไหนหลุดรอดเงื้อมมือของเขาไปได้ และตอนนี้เขาก็จะไม่ปล่อยเธอเด็ดขาด ผู้หญิงที่หยามเขาครั้งแล้วครั้งเล่า “ท่าทางคุณจะพูดไม่รู้เรื่อง ฉันขอตัวก่อน” มุกอันดาก้าวถอยหนี ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะเธอรังเกียจท่าทางหยาบคายของเขาต่างหาก “จะไปไหนเล่า คุณหนูมุกคนสวย” “ว้าย!!!” มุกอันดาร้องอย่างตกใจเมื่อโดนกระชากแขนเอาไว้ ไฟฉายหล่นลงไปกองกับพื้นใต้แคร่ แสงสว่างยังส่องให้มองเห็นทั่วเพิงพัก สายฟ้าที่แลบแปลบปลาบทำให้เธอมองเห็นสายตากระหายของเขาอย่างชัดเจน “ปล่อยนะ ว้าย!!!” เพราะไม่ทันตั้งตัวเธอเลยโดนกระชากอีกรอบเข้าไปอยู่ในอ้อมแขน แต่เพราะวิชาการป้องกันตัวทำให้เธอยกเข่าขึ้นกระแทกเข้าที่หว่างขาเขาจนจุก “โอ๊ย!” ภครัฐร้องเสียงหลง ยอมปล่อยหญิงสาวเพราะความเจ็บจุก “สมน้ำหน้าอยากหื่นดีนัก” เธอว่าใส่หน้า ก่อนจะหันไปหยิบร่มและไฟฉาย แต่ช้ากว่าร่างสูงที่ดีดตัวขึ้นมา กัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้อย่างที่สุด เธอหยามเขากี่รอบแล้วนะ เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำร้ายเขาขนาดนี้มาก่อน “ว้าย!!!”