Bracelet In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Napakibit na lang din ako ng balikat doon. Nang makarating kami sa bahay, ‘yon ang pinagkaabalahan ko. We already have house here in Tagaytay. Naupo kami sa sala habang si Juago ay tinulungan lang akong isuot ang bracelet at may kapares din na seashell necklace. Hindi ko maiwasan mapanguso nang makita ang sarili sa salamin.

Nagmamadali niyang kinuha ang isang kamay ni Oka upang ikabit ang isang silver chained magnetic pendant na nasa kanyang kabilang kamay. “It’s a magnetic pendant po and with a button po. These are also called distance Bracelet po. Kapag magkasama po kayo ng partner ninyo nabubuo po ang hearts na pendant.” Mabilis rin niyang sinuot ang kapares na bracelet sa kanyang kamay at siya na mismo ang naglingkis ng kanilang braso ng kaibigan upang mag dikit ang mga pendants.

Bumuntong hininga ito saka malungkot ang mga matang tumingin sa akin. "Ito na lang ang naiwan sa akin nung nawala ka. This bracelet reminds me of you, na kahit wala ka ito ang nagbibigay lakas sa akin para wag sumuko." bulong niya, nakayuko at patuloy na nagmamasahe sa paa ko. "Really? Kahit walang kasiguraduhang mahanap mo ako?"

panimula ni Greg at saka salitang tiningnan ang dalawang nasa harapan niya. “Nasa loob nito,” tinapik pa ni Greg ang kahon ng sabihin niya iyon, “ang isang bracelet na minana pa ng iyong lola sa lola ng lola niya. It was passed on from generations to generations. It was originally given to Tonton’s mother, but then something unexpected happened,” kita sa mga mata ni Greg ang lungkot at panghihinayang, “anyway, this time, this jade bracelet has found its new owner. At ikaw ‘yun, Analyn.” Saka naman binuksan ni Greg ang kahon na naglalaman nung bracelet.

Mukhang excited siya sa kung ano mang ibibigay ko sa kaniya kaya naman hindi ko mapigilang ngumuso. “Huwag kang mag-expect, ha?! Bracelet lang 'yon!” Bumaba ang tingin ko sa magkabilang kamay ng lalaki. “Napansin ko kasi na 'yon lang ang wala ka. Relo, gusto. Bracelet, ayaw?”

"Talaga po?" Tumango si Renzo. "Now, tell me. Sino ang nagmamay-ari nito?" "Akala ko po ba kayo?" "Hindi ako nakikipaglokohan sa iyo!" "Mukhang ikaw po ang nanloloko. Ang bracelet na iyan ay memento mula sa ina ng kaibigan ko bago ito hindi na uli nagpakita pa sa kanya. Bata pa lang ay nasa kanya na iyan. Wala siyang sinabi na may ibang nagbigay niyan kundi ang Mama niya lang."

tanong ko at nagtaka ako nang bigla na lamang siyang tumayo. "Excuse me," sabi niya at tuluyan nang umalis. Ano kayang nangyari sa kaniya? Hindi ko na inisip 'yon at nilaro-laro na lang si Metee. Natigil ako sa ginagawa ko nang may maramdaman ako s likuran ko. "Congratulations, Bebs! Hinanap ko pa 'to, nakalimutan ko kasi kung saan ko nailagay." Natatawang sabi niya at may isinuot sa leeg ko. A necklace.

Tanggap nila ako para kay Theo, pero baka bawiin nila 'yon kapag nalamang kapatid ko ang taong pumatay sa babaeng minahal ni Theo noon. "Ate Kai, thank you for loving our soft hearted brother," saad ni Brielle. Bumaba ang paningin ko sa maliit na box na binigay niya. Namilog ang mga mata ko nang makita ang bracelet na gawa sa yarn. "Wear it if you really love him. Keep it, Ate Kaisha. Tanggalin mo lang kung hindi mo na siya mahal," dagdag niya. Napasinghap ako at ngumiti bago sinuot ang bracelet. "Thank you for this, Brielle. You're so sweet!"

Lights will guide you home And ignite your bones I will try to fix you "Pati ang favorite place natin, ibinaon mo na din ba sa limot? Ang bracelet na may pangalan natin. Ang picture na magkasama tayo. Ang mumurahing necklace na nabili natin sa palengke na may pangalan natin. Ang singsing na nabili natin sa halagang limang piso. Ang mga bagay na parehas tayong meron..pati 'yun ibinaon mo na sa limot?" "Umalis kana dahil nasasayang lang ang oras mo..uulitin ko sayo..Ang mga ala-ala natin..ay..pinatay ko na."

Wala siyang panahon sa pakikipagrelasyon at isa pa, wala pang lalaking nagpapatibok sa puso niya. Kapag dumating ang lalaking iyon, pangako namang susunggaban kaagad niya. Kinuha niya ang silver necklace na may dog tag sa maliit na bulsa ng kanyang bag, saglit iyong tinitigan bago mahigpit na kinuyom ang palad. "Lolo, tutuparin ko ang pangako ko sa'yo," bulong niya bago ibinulsa ang bracelet. Muli niyang itinuon ang atensyon sa pagmamaneho, maya-maya ay napapreno siya bigla nang may mahagip ang mga mata niya.