Novel & Cerita Bracelet In Tagalog

Napakibit na lang din ako ng balikat doon. Nang makarating kami sa bahay, ‘yon ang pinagkaabalahan ko. We already have house here in Tagaytay. Naupo kami sa sala habang si Juago ay tinulungan lang akong isuot ang bracelet at may kapares din na seashell necklace. Hindi ko maiwasan mapanguso nang makita ang sarili sa salamin.

Nagmamadali niyang kinuha ang isang kamay ni Oka upang ikabit ang isang silver chained magnetic pendant na nasa kanyang kabilang kamay. “It’s a magnetic pendant po and with a button po. These are also called distance Bracelet po. Kapag magkasama po kayo ng partner ninyo nabubuo po ang hearts na pendant.” Mabilis rin niyang sinuot ang kapares na bracelet sa kanyang kamay at siya na mismo ang naglingkis ng kanilang braso ng kaibigan upang mag dikit ang mga pendants.

Bumuntong hininga ito saka malungkot ang mga matang tumingin sa akin. "Ito na lang ang naiwan sa akin nung nawala ka. This bracelet reminds me of you, na kahit wala ka ito ang nagbibigay lakas sa akin para wag sumuko." bulong niya, nakayuko at patuloy na nagmamasahe sa paa ko. "Really? Kahit walang kasiguraduhang mahanap mo ako?"

Mukhang excited siya sa kung ano mang ibibigay ko sa kaniya kaya naman hindi ko mapigilang ngumuso. “Huwag kang mag-expect, ha?! Bracelet lang 'yon!” Bumaba ang tingin ko sa magkabilang kamay ng lalaki. “Napansin ko kasi na 'yon lang ang wala ka. Relo, gusto. Bracelet, ayaw?”

"Talaga po?" Tumango si Renzo. "Now, tell me. Sino ang nagmamay-ari nito?" "Akala ko po ba kayo?" "Hindi ako nakikipaglokohan sa iyo!" "Mukhang ikaw po ang nanloloko. Ang bracelet na iyan ay memento mula sa ina ng kaibigan ko bago ito hindi na uli nagpakita pa sa kanya. Bata pa lang ay nasa kanya na iyan. Wala siyang sinabi na may ibang nagbigay niyan kundi ang Mama niya lang."

tanong ko at nagtaka ako nang bigla na lamang siyang tumayo. "Excuse me," sabi niya at tuluyan nang umalis. Ano kayang nangyari sa kaniya? Hindi ko na inisip 'yon at nilaro-laro na lang si Metee. Natigil ako sa ginagawa ko nang may maramdaman ako s likuran ko. "Congratulations, Bebs! Hinanap ko pa 'to, nakalimutan ko kasi kung saan ko nailagay." Natatawang sabi niya at may isinuot sa leeg ko. A necklace.

“Yes. Nawala ‘yon noong ten years old ako. Tinanggal ko kasi ‘yon sa kamay ko at naiwan ko sa study. Pagbalik ko wala na, eh si Elena lang ang huling pumasok sa study sabi ng katulong.” “Alaala ng mommy mo ang bracelet na ‘yon. Pero ano ba ang hitsura no’n?” “Bangle siya na may nakabaong black diamond sa palibot. May nakaukit na pangalan ko sa bandang loob ng bangle.” “Sige, hahanapin ko. Aalis na ako para maabutan ko ang paghahakot ng gamit.” “Thanks, Val. Take care!” Ngumiti lamang siya at kumaway sa binata bago lumisan.

bati ko sa Babaeng may pangalang Twinkle. “Kung alahas ‘yan ayaw ko na lahat sila binibigay nila puro ganun, ayoko kasi nun.” Naka nguso nitong sagot na kina tawa ko. “Binili ko lang ito sa online pero original ‘yan, Dior Bracelet. Pwede mo suotin araw araw..” paliwanag ko dito.

Nagpanggap si Gerald na hindi naririnig ang mga komento ng mag-asawa at simpleng itinuro ang isa pang bracelet na jade sa gitna ng glass display case. “Hehe… Ito ay isang sikat na brasel ng jade na ginawa mismo ng nangungunang panginoon. Ang presyo sa merkado para sa bracelet na ito ay tatlumpu't dalawang libong dolyar. Sigurado ka bang nais mong makuha ito? " Ang tono ng salesgirl ay malamig at ang kanyang boses ay malapit sa isang panunuya sa puntong ito.

Tanggap nila ako para kay Theo, pero baka bawiin nila 'yon kapag nalamang kapatid ko ang taong pumatay sa babaeng minahal ni Theo noon. "Ate Kai, thank you for loving our soft hearted brother," saad ni Brielle. Bumaba ang paningin ko sa maliit na box na binigay niya. Namilog ang mga mata ko nang makita ang bracelet na gawa sa yarn. "Wear it if you really love him. Keep it, Ate Kaisha. Tanggalin mo lang kung hindi mo na siya mahal," dagdag niya. Napasinghap ako at ngumiti bago sinuot ang bracelet. "Thank you for this, Brielle. You're so sweet!"